Το διαστημικό σκάφος New Horizons της NASA εκτοξεύτηκε το 2006 με σκοπό να εξερευνήσει το εξωτερικό Ηλιακό σύστημα. Πέρασε από τον Πλούτωνα το 2015 και αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε απόσταση 58 αστρονομικών μονάδων (AUs). Να θυμίσουμε πως μία AU ισούται με την απόσταση Ήλιου-Γης.
Τώρα, νέα δεδομένα από το New Horizons αποκαλύπτουν αναπάντεχα υψηλά επίπεδα σωματιδίων, εκεί όπου η σκόνη θα έπρεπε να αρχίζει να αραιώνει και αυτό μπορεί να σημαίνει πως η Ζώνη Κάιπερ επεκτείνεται σημαντικά περισσότερο από αυτό που πιστεύαμε έως σήμερα.
Το New Horizons παίρνει τις πρώτες απευθείας μετρήσεις διαπλανητικής σκόνης πέρα από τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα, οπότε κάθε παρατήρηση μπορεί να οδηγήσει σε μία ανακάλυψη. Η ιδέα είναι πως μπορεί μόλις να εντοπίσαμε μία διευρυμένη Ζώνη του Κάιπερ – με ένα νέο πληθυσμό αντικειμένων που συγκρούονται και παράγουν περισσότερη σκόνη – και αυτό προσφέρει ακόμα ένα στοιχείο για να λύσουμε τα μυστήρια των πιο απομακρυσμένων περιοχών του Ηλιακού συστήματος.
Η Ζώνη Κάιπερ ξεκινά στην τροχιά του Ποσειδώνα, 30 AUs από τον Ήλιο και επεκτείνεται σε άγνωστη απόσταση. Χαρακτηρίζεται από υψηλής πυκνότητας πετρώδη και παγωμένα αντικείμενα. Είναι γεμάτη μεγάλους βράχους και πλανήτες-νάνους, καθώς και με άλλα αντικείμενα τα οποία δεν μπορούμε να δούμε επειδή βρίσκονται πολύ μακριά, είναι σχετικά μικρά και πολύ σκοτεινά.
Η μεγαλύτερη από το αναμενόμενο πυκνότητα της σκόνης εκεί που βρίσκεται το New Horizons τώρα, σημαίνει πως είτε παράγεται επιπλέον σκόνη από συγκρούσεις ή πως οι δυνάμεις της ηλιακής ακτινοβολίας σπρώχνουν αναπάντεχα τη σκόνη από πυκνότερες περιοχές προς τη συγκεκριμένη περιοχή.
Το New Horizons έχει ξεπεράσει τις αρχικές προσδοκίες και βρίσκεται πλέον στη δεύτερη επέκταση της αποστολής του. Οι επιστήμονες ελπίζουν να φτάσει έως τις 100 AUs ή αν είμαστε τυχεροί τις 120 AUs όπου θεωρείται πως βρίσκεται το τέλος του Ηλιακού συστήματος.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο The Astrophysical Journal Letters.
