Η Μαρία Παναγιώτου, Υπουργός Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, αποφάσισε ότι η ελεύθερη ενημέρωση είναι ένα περιττό… ζιζάνιο που πρέπει να ξεριζωθεί. Με μια οδηγία που θυμίζει μανιφέστο ολοκληρωτικού καθεστώτος, διέταξε ότι από εδώ και στο εξής, κανείς δεν θα μιλάει χωρίς να πάρει την «ευλογία» της ίδιας ή του γραφείου της.
Αναρωτιόμαστε, τι ακριβώς φοβάται η Υπουργός; Ότι κάποιος υπάλληλος θα τολμήσει να αποκαλύψει ότι οι αγελάδες στο Τρόοδος δεν φοράνε μάσκες; Ή μήπως ότι κάποιος διευθυντής θα ξεστομίσει την καταστροφική αλήθεια ότι… τα δέντρα έχουν φύλλα;
Η οδηγία ξεκαθαρίζει ότι οι δηλώσεις θα περνούν από τριπλό φιλτράρισμα: πρώτα από την Έλενα Φυσέντζου, μετά από την ίδια την Υπουργό, και τέλος από το Γραφείο Τύπου. Το αποτέλεσμα; Οι απαντήσεις που θα φτάνουν στα ΜΜΕ θα μοιάζουν με δελτία τύπου που θα μπορούσαν άνετα να συνοδεύονται από τη φράση: «Προσοχή! Ό,τι ακούτε εγκρίθηκε από την Αυτού Εξοχότητα».
Και δεν τελειώνει εδώ. Ούτε προφορικές δηλώσεις, ούτε αυθόρμητες συζητήσεις. Όλα γραπτώς! Σαν να λέει στους υπαλλήλους: «Αν είναι να πείτε κάτι λάθος, τουλάχιστον αφήστε το γραπτώς για να ξέρουμε ποιον να απολύσουμε».
Η Υπουργός προφανώς θεωρεί ότι η ενημέρωση των δημοσιογράφων και των πολιτών είναι πολυτέλεια που μπορεί να κατευθύνεται όπως ένας γεωργός ρίχνει νερό στα αυλάκια. Μόνο που σε αυτό το αυλάκι κυλά πλέον το νερό της χειραγώγησης.
Μπορεί να μην είναι Υπουργείο Προπαγάνδας, αλλά με τέτοιες πρακτικές, σίγουρα είναι στον δρόμο για να γίνει. Αν δεν ήμασταν στον 21ο αιώνα, θα αναμέναμε η επόμενη οδηγία να απαιτεί να φορούν όλοι οι υπάλληλοι πινακίδες που γράφουν: «Ρωτήστε την Υπουργό πριν μιλήσετε».
Προς το παρόν, ας της στείλουμε μια γραπτή αίτηση για να δούμε αν επιτρέπεται να σχολιάζουμε την πολιτική της. Ίσως να περάσει και αυτή από το απαραίτητο τρίπτυχο «εγκρίσεων».
