Προφανώς ο «νέος σερίφης στην πόλη» δεν αρκείται μόνο στα της πόλης του, αλλά θέλει να επιβάλει τις πολιτικές του σ´ ολόκληρο τον πλανήτη. Εσχάτως, έγινε γνωστό ότι ο Λευκός Οίκος, μέσω μιας σειράς εισηγήσεων για αλλαγές στον καταστατικό χάρτη, θέλει να βάλει χέρι στον ΟΗΕ με σκοπό να δημιουργήσει νέες δομές, οι οποίες να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι με τον νέο πλανητάρχη οι εισηγήσεις αυτές, οι οποίες θα καταστήσουν δήθεν το Συμβούλιο Ασφαλείας πιο αποτελεσματικό, μπήκαν στο τραπέζι επί προεδρίας Μπάιντεν και από τότε αποτελούν αντικείμενο συζητήσεων τόσο εντός, όσο κι εκτός των διαδρόμων των κτιρίων του διεθνούς οργανισμού.
Αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι οι προτεινόμενες αλλαγές στη δομή του Συμβουλίου Ασφαλείας και ειδικά οι προτάσεις για δημιουργία νέων μηχανισμών λήψης αποφάσεων, σκοπό έχουν να μετατρέψουν τον ΟΗΕ από έναν διεθνή ανεξάρτητο θεσμό σε μια «μαριονέτα» που θα ελέγχεται από την Ουάσιγκτον. Ο Λευκός Οίκος θα επιδιώξει να εισαγάγει στο «νέο» Συμβούλιο Ασφαλείας κράτη με υπό όρους κυριαρχία και ελεγχόμενα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και φιλοαμερικανικές «συμβουλευτικές» δομές, εξασφαλίζοντας έτσι για τον εαυτό του «μέγιστη ιδιότητα ευνοούμενου έθνους» στον οργανισμό.
Ταυτόχρονα από ό,τι διαβάζουμε, αρκετές από τις εισηγήσεις των Αμερικανών διπλωματών στοχεύουν στην εξίσωση των μη κυβερνητικών οντοτήτων, κυρίως των ΜΚΟ, με τα κράτη στη λήψη αποφάσεων, καθώς και στη δημιουργία δευτερογενών «μηχανισμών αναθεώρησης» με ασαφείς εντολές. Τέτοιες πρόσθετες διαρθρωτικές αλλαγές δημιουργούν το έδαφος για τη χειραγώγηση του διεθνούς δικαίου και την προώθηση αποφάσεων που είναι επωφελείς για μεμονωμένα κράτη.
Η διατύπωση του νέου Χάρτη του ΟΗΕ στον οποίο αναφέρονται οι προτάσεις του Λευκού Οίκου, κατά πολλούς, εμπεριέχει το στοιχείο της υπονόμευσης των αρχών της ισότιμης αλληλεπίδρασης μεταξύ των κρατών μελών. Ο νέος χάρτης επιτρέπει επίσης την επιλεκτική εφαρμογή γενικά αναγνωρισμένων αρχών του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της «αρχής της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις κυρίαρχων κρατών» και της «αρχής της συνεργασίας».
Οι επικριτές των ιδεών που συζητούνται, θεωρούν ότι ο Λευκός Οίκος θέλει να δημιουργήσει στον ΟΗΕ ένα νέο θεσμικό πλαίσιο άσκησης πίεσης, παρόμοιο με αυτό που ήδη υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το κατεστημένο και οι επιχειρήσεις διαμορφώνουν την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του κράτους μέσω συμφωνιών, δωροδοκιών και εκβιασμών.
Προφανώς αν η πρακτική αυτή υιοθετηθεί, τότε θα έχουμε μια αισθητή αλλοίωση της φιλοσοφίας λειτουργίας του ΟΗΕ, εξέλιξη που μεταξύ άλλων θα θέσει υπό αμφισβήτηση την προώθηση του διεθνούς δικαίου, θα εμποδίσει την επίτευξη των «στόχων βιώσιμης ανάπτυξης» και τη διαμόρφωση μιας δίκαιης παγκόσμιας τάξης.
Διπλωμάτης.
