Κάθε χρόνο, υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο ανθρώπων που κηρύσσονται νεκροί και ξυπνούν ώρες ή ημέρες αργότερα. Δεν πρόκειται για αστικούς μύθους. Κάποια συνέβησαν κατά τη διάρκεια αυτοψίας, άλλα κατά την αγρυπνία. Τι θα γινόταν αν η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ήταν ο Ιησούς Χριστός;
Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, την Κυριακή, ο καθολικός χριστιανικός λαός γιορτάζει την ανάσταση του Χριστού, ο οποίος, αφού πέθανε στο σταυρό, επέστρεψε στη ζωή τρεις ημέρες αργότερα, όπως καταγράφεται στη Βίβλο και στις αφηγήσεις των αποστόλων, ωστόσο υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που κηρύχθηκαν νεκροί και τελικά επέστρεψαν στη ζωή ή δεν την άφησαν ποτέ.
- Κάθε χρόνο, υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο ανθρώπων που κηρύσσονται νεκροί και ξυπνούν ώρες ή ημέρες αργότερα. Δεν πρόκειται για αστικούς μύθους. Κάποια συνέβησαν κατά τη διάρκεια αυτοψίας, άλλα κατά την αγρυπνία. Τι θα γινόταν αν η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ήταν ο Ιησούς Χριστός;
- Ο άντρας που ξύπνησε ενώ υποβαλλόταν σε αυτοψία
- Ξύπνησε σε μια σακούλα πτώματος
- Όταν το λάθος συμβαίνει πριν φτάσετε στην αίθουσα δωρεάς
- Τι εξηγεί ιατρικά αυτές τις περιπτώσεις και γιατί συνεχίζουν να συμβαίνουν
Η πιο τεκμηριωμένη περίπτωση επί ισπανικού εδάφους συνέβη στις 7 Ιανουαρίου 2018 στο σωφρονιστικό κέντρο της Αστούριας στη Βιλαμπόνα. Οι υπάλληλοι της Μονάδας 8 βρήκαν τον κρατούμενο Gonzalo Montoya Jiménez, 29 ετών, χωρίς ζωτικά σημεία στις 21:00. Είχε πάρει ένα μπουκάλι χάπια σε μια προσπάθεια να αυτοκτονήσει.
Η ιατρική υπηρεσία της φυλακής τον εξέτασε και διαπίστωσε τον θάνατό του. Δύο φορές: ο γιατρός που είχε βάρδια εκείνη τη νύχτα και ο γιατρός που είχε βάρδια το επόμενο πρωί τον πιστοποίησαν νεκρό. Μια ώρα αργότερα, ένας ιατροδικαστής επιθεώρησε το πτώμα, συμφώνησε με τις πρώτες εκτιμήσεις και εξέδωσε μια τρίτη έκθεση θανάτου.
Το πτώμα μεταφέρθηκε σε σάκο νεκροτομείου στο Ινστιτούτο Νομικής Ιατρικής στο Οβιέδο. Η ιατροδικαστική ομάδα δεν μπορούσε να πιστέψει τι συνέβαινε: το πτώμα βρισκόταν στο φορείο και είχαν ήδη μαρκάρει τις περιοχές που έπρεπε να κοπούν, όταν άκουσαν θορύβους. Ήταν θόρυβοι ροχαλητού, που προέρχονταν από το εσωτερικό της σακούλας.
Ο ιατροδικαστής την άνοιξε και βρήκε τον κρατούμενο ζωντανό. Το πρώτο πράγμα που θα θυμόταν αργότερα ο άνδρας ήταν ότι βρισκόταν μέσα σε μια μαύρη σακούλα. Μη μπορώντας να μιλήσει, άρχισε να κάνει θορύβους. Όταν ο γιατρός άνοιξε το φερμουάρ της σακούλας, ο Montoya άπλωσε τα χέρια του και άρχισε να ουρλιάζει.
Οι επακόλουθες εξετάσεις εντόπισαν ίχνη χασίς, βαρβιτουρικών, κοκαΐνης, ηρωίνης και μεθαδόνης. Η αιτία της φαινομενικής κατάστασης του θανάτου του ήταν κώμα που προκλήθηκε από υπερβολική δόση. Ο Montoya πέρασε δύο εβδομάδες στο Hospital Universitario Central de Asturias για να αναρρώσει, με επακόλουθα που επηρέασαν ιδιαίτερα τα νεφρά του. Ο Montoya απαίτησε αποζημίωση 50.000 ευρώ, αλλά το δικαστήριο απέρριψε την υπόθεση, διαπιστώνοντας ότι δεν υπάρχει ποινική αμέλεια.
Στην Πολωνία, μόλις τέσσερα χρόνια νωρίτερα, είχε συμβεί κάτι παρόμοιο με πολύ λιγότερο δράμα και πολύ πιο ψυχρό. Η Janina Kolkiewicz, 91 ετών, πέρασε 11 ώρες σε ένα ψυκτικό θάλαμο νεκροτομείου αφού ο γενικός γιατρός της την κήρυξε νεκρή στο σπίτι.
Η ανιψιά της Kolkiewicz είχε βρει τη θεία της χωρίς σφυγμό και χωρίς να αναπνέει και κάλεσε τον οικογενειακό γιατρό. Αφού την εξέτασε, ο γιατρός υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου και η σορός μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο. Σχεδόν 11 ώρες αργότερα, ένας υπάλληλος που άνοιξε τον καταψύκτη για να φέρει άλλο πτώμα, βρήκε τη σακούλα να κινείται. Όταν την άνοιξε, ο Kolkiewicz ήταν ξύπνιος. Το πρώτο πράγμα που ζήτησε ήταν ένα φλιτζάνι ζεστό τσάι.
Η γιατρός που είχε υπογράψει το πιστοποιητικό θανάτου, με εμπειρία 28 ετών, δήλωσε στη δημόσια πολωνική τηλεόραση ότι δεν καταλάβαινε τι είχε συμβεί. Η καρδιά του είχε σταματήσει να χτυπάει. Δεν ανέπνεε πλέον. Όλα τα ζωτικά σημεία είχαν εξαφανιστεί. Η οικογένεια του Kolkiewicz είχε ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες για την κηδεία του. Οι αρχές αναγκάστηκαν να ακυρώσουν το πιστοποιητικό θανάτου, ώστε η ηλικιωμένη γυναίκα να συνεχίσει να λαμβάνει τη σύνταξή της.
Ο άντρας που ξύπνησε ενώ υποβαλλόταν σε αυτοψία
Τον Σεπτέμβριο του 2007, ο Carlos Camejo ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα στη Βενεζουέλα. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης τον διαπίστωσαν νεκρό στον τόπο του ατυχήματος και η σορός του μεταφέρθηκε στο Ινστιτούτο Νομικής Ιατρικής στο Καράκας για αυτοψία. Ο ιατροδικαστής έκανε την πρώτη τομή. Τότε ο Camejo άρχισε να αιμορραγεί. Τόσο πολύ για ένα πτώμα.
Ο γιατρός έλεγξε ότι ο άνδρας είχε σφυγμό. Ήταν ζωντανός. Όταν έφτασε η σύζυγός του για να αναγνωρίσει το πτώμα, βρήκε τον σύζυγό της καθιστό, με ράμματα στο πρόσωπό του από τις αρχικές τομές. Την υπόθεση πήρε ο Τύπος της Βενεζουέλας και την επιβεβαίωσαν οι αρχές του ιατροδικαστικού ινστιτούτου. Η Camejo εξήγησε αργότερα ότι δεν είχε καμία ανάμνηση για το τι συνέβη.
Αυτού του είδους η κατάσταση έχει μια κλινική ονομασία: φαινομενικός θάνατος. Το σώμα εισέρχεται σε μια κατάσταση τόσο μειωμένης δραστηριότητας που τα ζωτικά σημεία δεν γίνονται αντιληπτά με τις συνήθεις μεθόδους. Ο σφυγμός είναι σχεδόν μηδενικός, η αναπνοή είναι αμελητέα, η θερμοκρασία πέφτει. Για έναν γιατρό χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό, η διάγνωση μπορεί να είναι ένα μοιραίο λάθος.
Ξύπνησε σε μια σακούλα πτώματος
Τον Φεβρουάριο του 2014, ο Γουόλτερ Γουίλιαμς, ένας 78χρονος άνδραςαπό την κομητεία Χολμς του Μισισιπή, ανακηρύχθηκε νεκρός στο σπίτι του. Ο ιατροδικαστής υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου. Ώρες αργότερα, καθώς οι υπάλληλοι του γραφείου τελετών πήγαν να προετοιμάσουν τη σορό, παρατήρησαν κίνηση μέσα στη σακούλα. Ο Γουίλιαμς κλωτσούσε.
Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Οι γιατροί απέδωσαν την ανάρρωσή του σε έναν βηματοδότη που επανέφερε τη λειτουργία του μετά από προσωρινή δυσλειτουργία. Ο Γουίλιαμς έζησε αρκετές ακόμη εβδομάδες πριν πεθάνει από φυσικά αίτια. Ο ιατροδικαστής του, Dexter Howard, αναγνώρισε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης τι συνέβη χωρίς περαιτέρω τεχνικές εξηγήσεις.
Μια παρόμοια περίπτωση συνέβη στη Νότια Αφρική το 1993. Ο Sipho William Mdletshe έχασε τις αισθήσεις του μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Βρισκόταν για δύο ημέρες σε ένα μεταλλικό δοχείο στο νεκροτομείο, προτού οι εργαζόμενοι ακούσουν χτυπήματα από το εσωτερικό του. Ο Mdletshe επέζησε. Σύμφωνα με την αφήγησή του, είχε τις αισθήσεις του για ένα μέρος του χρόνου και ούρλιαζε χωρίς να τον ακούει κανείς.
Όταν το λάθος συμβαίνει πριν φτάσετε στην αίθουσα δωρεάς
Μια από τις πιο ανησυχητικές από ιατρικής άποψης περιπτώσεις συνέβη το 2009 στο νοσοκομείο St. Joseph’s στο Syracuse της Νέας Υόρκης. Η Colleen Burns, 41 ετών, εισήχθη μετά από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Οι γιατροί διαπίστωσαν ότι ήταν εγκεφαλικά νεκρή και η οικογένεια ενέκρινε τη δωρεά οργάνων.
Καθώς η χειρουργική ομάδα ετοιμαζόταν να ξεκινήσει τη διαδικασία, η Burns άνοιξε τα μάτια της. Κοιτούσε το ταβάνι του χειρουργείου. Το νοσοκομείο ανέφερε την υπόθεση στις κρατικές ρυθμιστικές αρχές, οι οποίες ξεκίνησαν έρευνα. Διαπιστώθηκε ότι το προσωπικό είχε αγνοήσει ή παρερμηνεύσει διάφορα σημάδια που υποδείκνυαν υπολειμματική εγκεφαλική δραστηριότητα. Στο νοσοκομείο επιβλήθηκε πρόστιμο. Ο Μπερνς πήρε εξιτήριο εβδομάδες αργότερα.
Η υπόθεση αυτή ανέδειξε τους κινδύνους του πρωτοκόλλου διάγνωσης του εγκεφαλικού θανάτου όταν αυτό γίνεται βιαστικά ή με ελλιπές προσωπικό. Οι επικριτές του συστήματος επεσήμαναν ότι η θεσμική πίεση για όργανα μπορεί, σε ακραίες περιπτώσεις, να θέσει σε κίνδυνο την αξιολόγηση.
Τι εξηγεί ιατρικά αυτές τις περιπτώσεις και γιατί συνεχίζουν να συμβαίνουν
Η ιατρική έχει έναν όρο που περιλαμβάνει αυτά τα επεισόδια: το σύνδρομο Lazarus. Χρησιμοποιείται, αυστηρά μιλώντας, για να περιγράψει την αυθόρμητη επανενεργοποίηση της κυκλοφορίας μετά τη διακοπή των αναζωογονητικών χειρισμών. Αλλά με μια ευρύτερη έννοια, ισχύει για κάθε κατάσταση κατά την οποία κάποιος που κηρύχθηκε νεκρός ανακτά ζωτικές λειτουργίες χωρίς ιατρική παρέμβαση.
Οι παράγοντες που οδηγούν σε αυτό είναι ποικίλοι. Η βαθιά υποθερμία επιβραδύνει τον μεταβολισμό σε επίπεδα που μπορεί να θεωρηθούν λανθασμένα ως θάνατος. Ορισμένες δηλητηριάσεις, όπως αυτές που προκαλούνται από βαρβιτουρικά ή ορισμένα φυτά, έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.
Το ίδιο κάνουν και ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες, οι οποίες σταματούν την καρδιά για λεπτά προτού αυτή ξαναπάρει το ρυθμό της από μόνη της. Η περίπτωση του Montoya στις Αστούριες ταιριάζει στο πρώτο από αυτά τα σενάρια- η περίπτωση του Kolkiewicz στην Πολωνία, πιθανώς επίσης, σε συνδυασμό με την προχωρημένη ηλικία του και την προηγούμενη γνωστική εξασθένηση.
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις χώρες με αδύναμα συστήματα υγείας. Οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις περιλαμβάνουν τη Βενεζουέλα, την Ισπανία, την Πολωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Νότια Αφρική, την Κίνα, τη Ρωσία και την Αίγυπτο, μεταξύ άλλων.
Το 2011, στη ρωσική πόλη Καζάν, ο Fagilyu Mukhametzyanov ξύπνησε κατά τη διάρκεια της ίδιας του της κηδείας, όταν άκουσε τις νεκρικές προσευχές. Πέθανε δώδεκα λεπτά αργότερα, αυτή τη φορά οριστικά, από καρδιακή προσβολή που προκλήθηκε από σοκ.
Οι ιατροδικαστές και οι αναισθησιολόγοι επιμένουν ότι οι περιπτώσεις αυτές, αν και εξαιρετικές, αποτελούν μια προειδοποίηση για τα όρια της κλινικής διάγνωσης. Ο θάνατος, με βιολογικούς όρους, δεν είναι μια στιγμή. Είναι μια διαδικασία. Και σε αυτή τη διαδικασία, μερικές φορές, κάτι αντιστρέφεται.
gr.euronews
The post Ο Ιησούς Χριστός δεν ήταν ο μόνος που αναστήθηκε από τους νεκρούς: 7 τεκμηριωμένες περιπτώσεις αναζωογόνησης ή σύνδρομο του Λαζάρου appeared first on SciNews.eu.
