ΗΠΑ–Ιράν: Πλήγματα σε πέντε τάνκερ και 20 πύραυλοι προς την Ιορδανία

Νέα διεύρυνση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή καταγράφεται το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου, με τις ΗΠΑ να ανακοινώνουν πλήγματα σε πέντε ιρανικά δεξαμενόπλοια και το Ιράν να απαντά με βαλλιστικούς πυραύλους προς την Ιορδανία. Η αλληλουχία των επιθέσεων φέρνει στο ίδιο μέτωπο τις ενεργειακές εξαγωγές, την εμπορική ναυσιπλοΐα και τις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Σύμφωνα με το Reuters, η αμερικανική Κεντρική Διοίκηση ανέφερε ότι τα πλήγματα της Τρίτης έγιναν ως απάντηση σε απόπειρες των Φρουρών της Επανάστασης να χτυπήσουν αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε ότι δεν τραυματίστηκε αμερικανικό προσωπικό.

Η Ιορδανία δίνει διαφορετική εικόνα από την Τεχεράνη

Οι Φρουροί της Επανάστασης δήλωσαν ότι στόχευσαν βάση που χρησιμοποιούν αμερικανικές δυνάμεις κοντά στο Αζράκ. Η Ιορδανία ανακοίνωσε ότι αντιμετώπισε 20 πυραύλους, αναχαιτίζοντας τους 18, ενώ οι υπόλοιποι δύο έπεσαν σε ακατοίκητες περιοχές. Δεν ανέφερε θύματα.

Η ιρανική πλευρά υποστήριξε επίσης ότι επιτέθηκε σε δύο αμερικανικά πλοία και οκτώ δεξαμενόπλοια στην περιοχή του Ορμούζ. Η αναφορά αυτή αποτελεί ισχυρισμό της Τεχεράνης και δεν ισοδυναμεί με ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι όλα τα πλοία επλήγησαν.

Τα δεξαμενόπλοια γίνονται μοχλός πίεσης

Η επιλογή εμπορικών ενεργειακών υποδομών και πλοίων ως στόχων μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο μεταδίδεται η σύγκρουση. Ένα πλήγμα δεν περιορίζει μόνο μια στρατιωτική δυνατότητα. Μπορεί να διακόψει εισπράξεις από εξαγωγές, να δυσκολέψει την ασφάλιση ενός φορτίου και να επηρεάσει την απόφαση μιας ναυτιλιακής εταιρείας να στείλει πλοίο στην περιοχή.

Για τις περιφερειακές κυβερνήσεις, το πρόβλημα είναι ότι η φιλοξενία στρατιωτικών εγκαταστάσεων και η λειτουργία εμπορικών λιμένων αλληλεπικαλύπτονται μέσα στο ίδιο δίκτυο ασφάλειας. Κάθε νέος γύρος αντιποίνων αυξάνει την πίεση στις αντιαεροπορικές άμυνες και περιπλέκει την προστασία πολιτικών υποδομών.

Το κρίσιμο όριο της επόμενης φάσης

Το στρατηγικό ερώτημα είναι αν οι δύο πλευρές μπορούν να περιορίσουν τις επιθέσεις χωρίς να εμφανιστούν ότι υποχωρούν. Όσο η κάθε επιχείρηση παρουσιάζεται ως απάντηση στην προηγούμενη, μεγαλώνει ο κίνδυνος μιας αλυσίδας αντιποίνων που θα ξεπεράσει τον αρχικό σχεδιασμό.

Για την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο, το βάρος βρίσκεται στην ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρομών και στη συνέχεια του ενεργειακού εφοδιασμού. Οι σημερινές ανακοινώσεις δείχνουν κλιμάκωση στην ευρύτερη περιοχή, χωρίς να τεκμηριώνουν νέο πλήγμα σε κυπριακό έδαφος.