Η επανέναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, στη βάση του έργου που επιτελέστηκε στο Κραν Μοντανά, θα αποτελούσε εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη, δήλωσε τη Δευτέρα ο Υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, εκφράζοντας την ελπίδα να προκύψουν θετικά νέα από τις επαφές της ημέρας. Ο κ. Κόμπος μιλούσε στο 22ο Ετήσιο Κυπριακό Συνέδριο του Economist, που πραγματοποιείται σε ξενοδοχείο της Λευκωσίας.
Ερωτηθείς για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, ο Υπουργός Εξωτερικών είπε ότι σε περίπτωση επανέναρξης ουσιαστικών διαπραγματεύσεων, αυτές θα επικεντρώνονταν στα εκκρεμούντα ζητήματα, στη βάση του διαπραγματευτικού έργου που έχει ήδη επιτελεστεί.
«Δεν θα ξεκινούσαμε από το μηδέν ή από μια διαφορετική βάση συζήτησης», ανέφερε, τονίζοντας ότι η μόνη προϋπόθεση από πλευράς μας είναι όσα προβλέπει το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για το Κυπριακό. «Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά προσέρχεται στις συζητήσεις με θετική διάθεση, αλλά για να υπάρξει πρόοδος απαιτείται και η συνεργασία των άλλων εμπλεκόμενων πλευρών.
Στην κεντρική ομιλία του, με τίτλο «Strategic Dependencies in a Changing World Order: The Case of Cyprus», ο κ. Κόμπος υπογράμμισε ότι τα μικρά κράτη πρέπει να επιλέγουν προσεκτικά τις στρατηγικές τους εξαρτήσεις, αντί να επιδιώκουν μια μη ρεαλιστική αυτάρκεια ή απόλυτη ουδετερότητα.
Είπε ότι η εξωτερική πολιτική της Κύπρου εδράζεται στη συμμετοχή της στην ΕΕ, στον δυτικό της προσανατολισμό και στις σχέσεις της με χώρες της περιοχής, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ και η Αίγυπτος, ενώ επιδιώκει τη διεύρυνση των συνεργασιών με την Ινδία, άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής.
Στόχος, εξήγησε, είναι η οικοδόμηση μακροχρόνιων συνεργασιών που βασίζονται στην εμπιστοσύνη και όχι αποκλειστικά στο κόστος, καθώς και η ανάδειξη της Κύπρου ως αξιόπιστου εταίρου, χωρίς να απορροφάται από τις επιδιώξεις άλλων κρατών.
Αναφερόμενος στις κρίσεις στο Ιράν, στα Στενά του Ορμούζ, στην Ερυθρά Θάλασσα, στη Συρία, στον Λίβανο και στην Ουκρανία, επισήμανε τις επιπτώσεις τους στην ασφάλεια, στην ενέργεια, στη μετανάστευση, στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας και στις εφοδιαστικές αλυσίδες.
Υπογράμμισε επίσης την ανθεκτικότητα που έχει επιδείξει η Κύπρος παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή του ενός τρίτου του νησιού, σημειώνοντας ότι η λύση του Κυπριακού θα επέτρεπε στη χώρα και στους πολίτες της να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους. Τόνισε, ωστόσο, ότι η Κύπρος δεν μπορεί να παραμένει αδρανής μέχρι την επίλυση του προβλήματος, αλλά πρέπει να συνεχίσει να αξιοποιεί τα πλεονεκτήματά της και να ενισχύει τον διεθνή της ρόλο.
Αναφέρθηκε ακόμη στις οικονομικές επιδόσεις της Κύπρου, στον ναυτιλιακό τομέα και στον κλάδο της χρηματοοικονομικής τεχνολογίας, ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, αντιπροσωπεύει περίπου το 16% της οικονομίας.
Ερωτηθείς για την περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία, ο κ. Κόμπος είπε ότι πρώτος στόχος είναι η εμπορική αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Κύπρου, με παράλληλη συμμετοχή της χώρας στα αναπτυσσόμενα ενεργειακά και εμπορικά δίκτυα.
Αναφέρθηκε στις εξαγωγές φυσικού αερίου, στις ηλεκτρικές διασυνδέσεις και στα έργα υποδομής, υπογραμμίζοντας τις προοπτικές του Διαδρόμου Οικονομικής Συνεργασίας Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC).
Όπως είπε, το ζητούμενο πλέον είναι να προχωρήσει η υλοποίηση συγκεκριμένων έργων στο πλαίσιο του IMEC, σημειώνοντας ότι η Κύπρος θα μπορούσε να αποτελέσει ένα από τα σημεία εισόδου του διαδρόμου στην Ευρώπη.
Αναφέρθηκε επίσης στην υπουργική συνάντηση για την ενέργεια, που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο στο Χιούστον του Τέξας, με τη συμμετοχή της Κύπρου, της Ελλάδας, του Ισραήλ και των ΗΠΑ, στο πλαίσιο των προσπαθειών ενίσχυσης της περιφερειακής ενεργειακής συνεργασίας.
Ερωτηθείς για τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής κατά το επόμενο έτος, υπογράμμισε την ανάγκη προσαρμογής στις ταχέως μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις και υλοποίησης των υφιστάμενων σχεδίων δράσης, ώστε οι στρατηγικές συνεργασίες να αποφέρουν συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Όπως ανέφερε στην ομιλία του, η ισχύς ενός μικρού κράτους δεν εξαρτάται από το τι μπορεί να επιτύχει μόνο του, αλλά από τα αποτελέσματα που μπορεί να εξασφαλίσει μέσα από τη συνεργασία με άλλες χώρες και τη συμβολή του στην επίτευξη κοινών στόχων.
