Η υφή του φαγητού μπορεί να επηρεάζει πόσο γρήγορα τρώμε και, μαζί, πόση ενέργεια προσλαμβάνουμε. Σε ελεγχόμενη δοκιμή με 41 εθελοντές, ένα μενού υπερεπεξεργασμένων τροφίμων που απαιτούσε πιο αργή κατανάλωση συνδέθηκε με κατά μέσο όρο 369 λιγότερες θερμίδες την ημέρα, σε σύγκριση με ένα αντίστοιχο μενού που τρωγόταν γρηγορότερα.
Γεύμα thali με διαφορετικές υφές και μικρές μερίδες, 2021. Ενδεικτική φωτογραφία, χωρίς σχέση με τους συμμετέχοντες της μελέτης. Sneha G Gupta / Wikimedia Commons. Οι μικρογραφίες ενδέχεται να είναι περικομμένες. CC BY-SA 4.0.
Το αποτέλεσμα δεν μεταφράζεται σε υπόσχεση συγκεκριμένης απώλειας βάρους αν κάποιος αρχίσει απλώς να μασά περισσότερο. Στη δοκιμή δεν καταγράφηκε διαφορά σωματικού βάρους ανάμεσα στις δύο δίαιτες. Το εύρημα φωτίζει έναν μηχανισμό που συχνά περνά απαρατήρητος όταν κοιτάζουμε αποκλειστικά τις θερμίδες στην ετικέτα.
Τα ίδια άτομα δοκίμασαν και τα δύο μενού
Οι συμμετέχοντες, νέοι ενήλικες με μέση ηλικία 27 ετών, ακολούθησαν δύο διατροφικές περιόδους των 14 ημερών, με διάλειμμα δύο εβδομάδων ανάμεσά τους. Η σειρά ήταν τυχαιοποιημένη. Με αυτόν τον σχεδιασμό, ο κάθε άνθρωπος μπορούσε να συγκριθεί με τον εαυτό του και περιοριζόταν η επίδραση σταθερών ατομικών διαφορών.
Και τα δύο μενού περιείχαν υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα. Οι ερευνητές επέλεξαν διαφορετικές υφές, οι οποίες ευνοούσαν πιο γρήγορη ή πιο αργή κατανάλωση. Παράλληλα προσπάθησαν να κρατήσουν συγκρίσιμα χαρακτηριστικά όπως η ευχαρίστηση από το φαγητό, η ποικιλία, οι προσφερόμενες μερίδες και η ενεργειακή πυκνότητα των τροφίμων. Οι εθελοντές μπορούσαν να φάνε όσο ήθελαν.
Η διαφορά στην πρόσληψη ενέργειας διατηρήθηκε στις δύο εβδομάδες. Ο μέσος όρος των 369 θερμίδων συνοδευόταν από διάστημα εμπιστοσύνης 221 έως 517 θερμίδων την ημέρα. Το εύρος αποτυπώνει την αβεβαιότητα γύρω από την εκτίμηση της μέσης διαφοράς· δεν αποτελεί ατομική πρόβλεψη για κάθε αναγνώστη.
Η μπουκιά έχει και ταχύτητα
Ενα τρόφιμο που καταπίνεται εύκολα μπορεί να δώσει περισσότερα γραμμάρια ανά λεπτό από ένα τρόφιμο που χρειάζεται περισσότερο χειρισμό μέσα στο στόμα. Αν η ενεργειακή πυκνότητα είναι παρόμοια, ο ταχύτερος ρυθμός μπορεί να σημαίνει περισσότερες θερμίδες στο ίδιο χρονικό διάστημα. Η υφή αλλάζει επίσης το μέγεθος της μπουκιάς και τον χρόνο που μένει το φαγητό στο στόμα.
Η φυσική αυτή πλευρά του γεύματος λειτουργεί μαζί με τη γεύση, τις συνήθειες, την πείνα και το περιβάλλον. Ενα διάλειμμα εργασίας που διαρκεί ελάχιστα λεπτά ή η κατανάλωση μπροστά σε οθόνη μπορούν να κάνουν δυσκολότερη την προσοχή στο ίδιο το γεύμα. Η μελέτη, πάντως, εξέτασε συγκεκριμένα σχεδιασμένα μενού και δεν μέτρησε όλες αυτές τις καθημερινές συνθήκες.
Τι μπορεί να κρατήσει ο αναγνώστης
Το δείγμα ήταν μικρό και αφορούσε κυρίως νέους, υγιείς ανθρώπους. Οι δύο εβδομάδες δεν αρκούν για συμπεράσματα σχετικά με τη μακροχρόνια διατήρηση βάρους, ούτε επιτρέπουν αυτόματη εφαρμογή σε παιδιά, ηλικιωμένους ή ανθρώπους με ειδικές διατροφικές ανάγκες. Η συνολική ποιότητα της διατροφής, το αλάτι, οι φυτικές ίνες και τα θρεπτικά συστατικά εξακολουθούν να έχουν σημασία.
Στην πράξη, ένα γεύμα με χρόνο, καθιστή θέση και προσοχή στην αίσθηση κορεσμού μπορεί να βοηθήσει κάποιον να παρατηρήσει τις συνήθειές του. Δεν υπάρχει επιστημονικά κατοχυρωμένος μαγικός αριθμός μασημάτων που να ταιριάζει σε όλους. Αν υπάρχει δυσκολία μάσησης ή κατάποσης, οι πιο σκληρές υφές μπορεί να είναι ακατάλληλες και χρειάζεται εξατομικευμένη καθοδήγηση.
Το ενδιαφέρον της δοκιμής βρίσκεται στο ότι άλλαξε τη φυσική μορφή της τροφής και παρακολούθησε την κατανάλωση. Η ταχύτητα του γεύματος αναδεικνύεται έτσι σε έναν ακόμη παράγοντα που αξίζει να εξετάζεται, δίπλα στη σύνθεση και στο μέγεθος της μερίδας.
Της Ολοίβιας
The post Τρώμε γρήγορα, τρώμε περισσότερο; appeared first on SciNews.eu.
