Οι αγορές δοκιμάζουν τον Μπέσεντ: Γιατί η επαναγορά $6 δισ. δεν αρκεί για φθηνότερο χρήμα

Η ανακοίνωση μιας μεγάλης παρέμβασης δεν εξασφαλίζει ότι η αγορά θα κινηθεί προς την κατεύθυνση που επιθυμεί μια κυβέρνηση. Αυτό δείχνει η αντίδραση των αμερικανικών ομολόγων στο σχέδιο του Treasury για επαναγορά έως $6 δισ. μακροπρόθεσμων τίτλων.

Η πράξη έχει προγραμματιστεί για τις 10 Σεπτεμβρίου. Την προηγουμένη, παρά τη γνωστοποίηση του αυξημένου ορίου, η απόδοση του δεκαετούς κινήθηκε περίπου στο 4,85%, σε υψηλά από τον Νοέμβριο του 2023, σύμφωνα με το Reuters.

Η διαφορετική γλώσσα κυβέρνησης και επενδυτών

Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών περιγράφει τις επαναγορές ως μέσο βελτίωσης της ρευστότητας. Η αγορά αξιολογεί παράλληλα τις δημοσιονομικές ανάγκες, τον πληθωρισμό και την πιθανότητα να παραμείνει υψηλό το κόστος χρήματος.

Ένας επενδυτής που αγοράζει μακροπρόθεσμο χρέος δεσμεύει κεφάλαια για μεγάλο διάστημα. Αν θεωρεί ότι η αβεβαιότητα αυξάνεται, μπορεί να απαιτεί μεγαλύτερη απόδοση ακόμη και όταν οι συναλλαγές γίνονται ευκολότερες.

Η καλύτερη ρευστότητα δεν υποκαθιστά τη μακροπρόθεσμη εμπιστοσύνη. Οι δύο στόχοι συνδέονται, αλλά δεν ταυτίζονται. Το αποτέλεσμα μιας μεμονωμένης πράξης δεν μπορεί να κριθεί μόνο από το ύψος του ποσού που ανακοινώνεται.

Η επιρροή πέρα από τις ΗΠΑ

Τα αμερικανικά ομόλογα βρίσκονται στον πυρήνα της παγκόσμιας χρηματοδότησης. Η απόδοσή τους επηρεάζει τις συγκρίσεις κινδύνου και ανταμοιβής για μετοχές, κρατικό χρέος άλλων χωρών και εταιρικά δάνεια.

Η επιμονή υψηλών αποδόσεων περιορίζει τα περιθώρια κυβερνήσεων και επιχειρήσεων που χρειάζονται νέα χρηματοδότηση. Μπορεί επίσης να επηρεάσει την ελκυστικότητα διαφορετικών νομισμάτων, χωρίς να καθορίζει από μόνη της τις συναλλαγματικές κινήσεις.

Για τον Σκοτ Μπέσεντ, το τεστ είναι αν η αγορά θα δει μια συνεπή στρατηγική πίσω από τις παρεμβάσεις. Η επαναγορά προσφέρει ένα συγκεκριμένο εργαλείο. Η τιμή με την οποία οι επενδυτές δέχονται να δανείσουν το αμερικανικό Δημόσιο εξακολουθεί να διαμορφώνεται από πολύ περισσότερους παράγοντες.