Ακριβό πετρέλαιο και private credit: Το 36% που χρειάζεται προσοχή

Η αύξηση των καυσίμων μπορεί να μετατραπεί σε πιστωτικό πρόβλημα πριν αλλάξει το ποσό του δανείου μιας επιχείρησης. Αρκεί να περιοριστούν τα λειτουργικά κέρδη και τα διαθέσιμα που περισσεύουν για τόκους, επενδύσεις και αποπληρωμές. Αυτός είναι ο μηχανισμός πίσω από τη νέα προειδοποίηση της Morningstar DBRS για το ευρωπαϊκό private credit.

Η ανάλυση εντοπίζει ουσιαστική έκθεση στην άνοδο του ενεργειακού κόστους για περίπου 36% των εξεταζόμενων ευρωπαϊκών δανειοληπτών της μεσαίας αγοράς. Το ποσοστό δεν περιγράφει το σύνολο των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και δεν σημαίνει ότι 36% θα αθετήσει τις υποχρεώσεις του.

Πού συναντιούνται τα καύσιμα με το χρέος

Μεταποίηση, μεταφορές, logistics και ορισμένες δραστηριότητες βιοεπιστημών ή ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού είναι από τα πεδία με μεγαλύτερη έκθεση. Η πίεση μπορεί να περνά από το καύσιμο ενός στόλου, τη μεταφορά εξαρτημάτων ή την ενέργεια που απαιτεί η παραγωγή.

Το κρίσιμο είναι πόσο από το πρόσθετο κόστος μπορεί να μετακυλιστεί στους πελάτες και με ποια καθυστέρηση. Μια σύμβαση με αναπροσαρμογή τιμών προστατεύει διαφορετικά από μια σταθερή τιμή για πολλούς μήνες. Ακόμη και όταν το κόστος τελικά ανακτηθεί, το ενδιάμεσο διάστημα μπορεί να απορροφήσει ρευστότητα.

Ένα αριθμητικό παράδειγμα της πίεσης

Ας υποθέσουμε επιχείρηση με χρέος €50 εκατ. και ετήσιο EBITDA €10 εκατ. Ο λόγος χρέους προς EBITDA είναι 5 φορές. Αν το EBITDA μειωθεί 10%, στα €9 εκατ., χωρίς καμία αλλαγή στο χρέος, ο ίδιος λόγος ανεβαίνει περίπου στις 5,56 φορές.

Το παράδειγμα είναι ενδεικτικό και δεν αφορά πραγματική εταιρεία ή όρο συγκεκριμένου δανείου. Δείχνει, όμως, γιατί ένας δανειολήπτης μπορεί να εμφανίζεται πιο επιβαρυμένος χωρίς να έχει πάρει νέο δάνειο. Το EBITDA είναι επίσης διαφορετικό από τις διαθέσιμες ταμειακές ροές: δεν αφαιρεί όλες τις υποχρεώσεις που τελικά χρειάζεται να πληρωθούν.

Η διάρκεια του σοκ μετρά περισσότερο από μία ακριβή εβδομάδα

Η DBRS θεωρεί ότι οι περισσότεροι δανειολήπτες μπορούν να απορροφήσουν βραχυπρόθεσμα την αύξηση, ενώ επίμονες υψηλές τιμές μέσα στο 2027 θα μπορούσαν να εντείνουν την πίεση. Στην άσκηση μείωσης EBITDA κατά 10%, η επιδείνωση της αξιολόγησης χρηματοοικονομικού κινδύνου αφορούσε περίπου το ένα τέταρτο των περισσότερο εκτεθειμένων επιχειρήσεων. Πρόκειται για υποσύνολο και για σενάριο, όχι για πρόβλεψη αθετήσεων ολόκληρης της αγοράς.

Η διαφορά ανάμεσα σε προσωρινό και διαρκές κόστος εξηγεί γιατί χρειάζονται επαναλαμβανόμενες εκτιμήσεις ταμειακών ροών. Μια εταιρεία με επαρκές ταμείο μπορεί να διαχειριστεί μια περιορισμένη αναταραχή. Η ίδια επιβάρυνση επί πολλούς μήνες μπορεί να περιορίσει την ικανότητα επένδυσης ή να φέρει πιο κοντά συμβατικά χρηματοοικονομικά όρια.

Τι αξίζει να κοιτάζει μια επιχείρηση

Πρώτα, το πραγματικό κόστος ανά μονάδα παραγωγής ή ανά διαδρομή. Έπειτα, το πόσο γρήγορα αλλάζουν οι τιμές πώλησης, οι χρόνοι είσπραξης και οι ανάγκες αποθεμάτων. Τέλος, η λήξη και οι όροι δανεισμού, μαζί με την πρόσβαση σε διαθέσιμη ρευστότητα.

Η προειδοποίηση είναι επιλεκτική. Το χρήσιμο συμπέρασμα για μια κυπριακή επιχείρηση δεν είναι να θεωρήσει ότι ανήκει αυτόματα στο συγκεκριμένο δείγμα. Είναι να δοκιμάσει πώς επηρεάζονται οι δικοί της αριθμοί όταν το ενεργειακό κόστος παραμένει υψηλό για περισσότερο χρόνο από όσο υπολόγιζε.