Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου κατέχει το αναγκαίο δυναμικό για να γίνει σημαντικός κόμβος παραγωγής και εξαγωγής υδρογόνου, αναφέρει πρόσφατη μελέτη μαθηματικής πρόβλεψης από την Ερευνητική Μονάδα H2Zero του Πανεπιστημίου Frederick.
Για την Κύπρο, η πρόβλεψη δείχνει ότι η παραγωγή φυσικού αερίου μπορεί να αυξηθεί από 6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το 2026 στο μέγιστο των 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων έως το 2035, επιτρέποντας την παραγωγή πάνω από 4 δισεκατομμυρίων κιλών υδρογόνου μέσω αναμόρφωσης του φυσικού αερίου έως το 2050.
Σύμφωνα με ανακοίνωση από το Πανεπιστήμιο, τα αποθέματα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου μπορούν να χρησιμεύσουν ως βιώσιμο μεταβατικό καύσιμο, όταν συνδυάζονται με την παραγωγή υδρογόνου και την ενσωμάτωση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, παρέχοντας μια, τεχνικά και οικονομικά ορθή, ευκαιρία προς ένα απανθρακοποιημένο ενεργειακό σύστημα.
“Χρησιμοποιώντας αλγορίθμους κατανομής με καμπύλες Gauss, για την πρόβλεψη της βιώσιμης αξιοποίησης του φυσικού αερίου ως μεταβατικού καυσίμου κατά την ενεργειακή μετάβαση, διαφαίνεται πως η περιφερειακή συνεργασία και οι στρατηγικές επενδύσεις μπορούν να οδηγήσουν σε βιώσιμη μετάβαση από το φυσικό αέριο στο υδρογόνο, εξασφαλίζοντας παράλληλα μακροπρόθεσμα ενεργειακά και οικονομικά οφέλη”, σημειώνει.
Αναφέρει ακόμη ότι το προσαρμοστικό μοντέλο, που αναπτύχθηκε, αποτελεί σημαντική πρόοδο στην πρόβλεψη της ενεργειακής μετάβασης σε συνδυασμό με τη μοντελοποίηση της τεχνολογίας αναμόρφωσης φυσικού αερίου και την οικονομική βελτιστοποίηση, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος εξόρυξης, τη φορολογία άνθρακα και τη δυναμική της αγοράς υδρογόνου.
Για την Κύπρο, η πρόβλεψη δείχνει ότι η παραγωγή φυσικού αερίου μπορεί να αυξηθεί από 6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το 2026 στο μέγιστο των 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων έως το 2035, επιτρέποντας την παραγωγή πάνω από 4 δισεκατομμυρίων κιλών υδρογόνου μέσω αναμόρφωσης του φυσικού αερίου έως το 2050.
Σε περιφερειακό επίπεδο, σημειώνει, τα 2,399 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αποθεμάτων φυσικού αερίου της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου θα μπορούσαν να υποστηρίξουν έως και 40,7 δισεκατομμύρια κιλά παραγόμενου υδρογόνου έως το 2050, με τη μέγιστη παραγωγή να φτάνει τα 2,4 δισεκατομμύρια κιλά ετησίως έως το 2041, αρκετά για να καταστεί η περιοχή ως βασικός προμηθευτής των ευρωπαϊκών αγορών υδρογόνου.
Βάσει των αποτελεσμάτων της προσομοίωσης, προτείνονται πολιτικές όπως άμεσες επενδύσεις σε υποδομές υδρογόνου, συντονισμένες περιφερειακές στρατηγικές εξόρυξης φυσικού αερίου για εξισορρόπηση των εσόδων με τη μακροπρόθεσμη παραγωγή υδρογόνου, και αναβαθμίσεις τεχνολογιών με σταδιακή μετάβαση στο πράσινο υδρογόνο μετά το 2050. Η ανάλυση επισημαίνει επίσης τη σημασία της περιφερειακής συνεργασίας, η οποία μπορεί να ενισχύσει το δυναμικό παραγωγής υδρογόνου.
Όπως προκύπτει από τη μελέτη, οι οικονομικές επιπτώσεις είναι σημαντικές, δηλαδή η πλήρης ανάπτυξη σε περιφερειακή κλίμακα θα μπορούσε να δημιουργήσει ετήσια έσοδα από τις εξαγωγές 15-25 δισεκατομμύρια δολάρια, να δημιουργήσει 25,000-40,000 θέσεις εργασίας στον κλάδο των κατασκευών και 8,000-12,000 μόνιμες θέσεις, και να συνεισφέρει 3-5% στην ετήσια ανάπτυξη του ΑΕΠ.
Έως το 2050, η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα διατηρήσει σημαντικά αποθέματα φυσικού αερίου, εξασφαλίζοντας επιπλέον παραγωγικό δυναμικό πέραν της περιόδου μοντελοποίησης.
Όπως αναφέρει ο Καθηγητής Ανδρέας Πουλλικκάς, επικεφαλής της Ερευνητικής Μονάδας H2Zero του Πανεπιστημίου Frederick, “με τις κατάλληλες πολιτικές, έγκαιρες επενδύσεις σε υποδομές και ισχυρή περιφερειακή συνεργασία, η Ανατολική Μεσόγειος έχει την ευκαιρία να γίνει μέρος της αλυσίδας εφοδιασμού καθαρής ενέργειας της Ευρώπης», και εξηγεί ότι «η δημιουργία ενός κόμβου υδρογόνου στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα βοηθήσει μόνο στην εξασφάλιση μακροπρόθεσμης ενεργειακής ασφάλειας για την περιοχή και την Ευρώπη, αλλά θα οδηγήσει, επιπλέον, σε σημαντική οικονομική ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας”.
Σύμφωνα με τον Καθηγητή, αυτή η μετάβαση είναι κρίσιμο βήμα για την επίτευξη φιλόδοξων κλιματικών στόχων, μετατοπίζοντας από τα ρυπογόνα καύσιμα στο υδρογόνο χαμηλού άνθρακα και τις ανανεώσιμες πηγές.
“Η μοντελοποίηση δείχνει ότι συντονισμένες περιφερειακές συνέργειες των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου μπορούν να πολλαπλασιάζουν την παραγωγή υδρογόνου έως και δέκα φορές σε σύγκριση µε την αυτόνομη ανάπτυξη. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ανατολική Μεσόγειος μπορεί να ηγηθεί της βιώσιμης ενεργειακής καινοτομίας, να ενισχύσει την περιφερειακή σταθερότητα και να γίνει παράδειγμα για τις παγκόσμιες προσπάθειες απανθρακοποίησης” κατέληξε.
