Οι πολυεθνικές που εφαρμόζουν αμερικανικές ή ευρωπαϊκές κυρώσεις κινδυνεύουν πλέον να αντιμετωπίσουν αγωγές και αντίμετρα στην Κίνα, δημιουργώντας ένα καθεστώς όπου η συμμόρφωση στη μία χώρα μπορεί να αποτελεί παράβαση στην άλλη.
- Η Κίνα έχτισε νομικό οπλοστάσιο από το 2020 έως το 2026.
- Το άρθρο 12 επιτρέπει αξιώσεις αποζημίωσης για εφαρμογή ξένων περιορισμών.
- Το ρίσκο επεκτείνεται πέρα από την Κίνα μέσω αλυσίδων εφοδιασμού και δεδομένων.
- Η συμμόρφωση γίνεται κόστος στρατηγικής, όχι απλώς νομικό έξοδο.
Το πλέγμα των κανόνων
Το Πεκίνο έχει θεσπίσει Export Control Law, Unreliable Entity List, Anti-Foreign Sanctions Law, Blocking Rules και νέες ρυθμίσεις κατά της εξωεδαφικής εφαρμογής ξένων νόμων. Οι διατάξεις διεκδικούν δικαιοδοσία και για πράξεις εκτός Κίνας όταν υπάρχει «εύλογη σύνδεση» με κινεζικά συμφέροντα.
Μια τράπεζα, τεχνολογική εταιρεία ή βιομηχανία μπορεί έτσι να πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε πρόσβαση στην αμερικανική αγορά και σε έκθεση σε κινεζικές αξιώσεις. Το κόστος περιλαμβάνει νομικές γνωματεύσεις, ξεχωριστές αλυσίδες εφοδιασμού, αποθέματα και πιθανή αποχώρηση από αγορές.
Τι πρέπει να παρακολουθούν οι επενδυτές
Κρίσιμες είναι η εξάρτηση εσόδων από την Κίνα, η πρόσβαση σε κρίσιμα ορυκτά, τα τοπικά data και η δυνατότητα διαχωρισμού δραστηριοτήτων. Οι εταιρείες με αδιαφανή έκθεση ενδέχεται να χρειαστούν υψηλότερο risk premium.
Η παγκοσμιοποίηση δεν τελειώνει, αλλά γίνεται ακριβότερη: οι ισολογισμοί πρέπει πλέον να αποτιμούν και το κόστος αντικρουόμενης νομιμότητας.
The post Κίνα: Η νομική παγίδα που αυξάνει το κόστος συμμόρφωσης των πολυεθνικών appeared first on moneymatters.cy.
