Η πρόσφατη είδηση σχετικά με τον πρώτο συμπληρωματικό προϋπολογισμό του 2024, που περιλαμβάνει επιπλέον πιστώσεις για τα δημόσια πανεπιστήμια της Κύπρου, μας προσφέρει άλλη μια γεύση από το γνώριμο σόου υποκρισίας της Βουλής. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πώς οι βουλευτές καταφέρνουν να εκφράζουν τον “έντονο προβληματισμό” τους για τις επιπλέον πιστώσεις προς τα πανεπιστήμια, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι εγκρίνουν απλόχερα κονδύλια για οποιονδήποτε άλλο σκοπό.
Το Πανεπιστήμιο Κύπρου και το ΤΕΠΑΚ λειτουργούν σε μια πραγματικότητα όπου οι ανάγκες αυξάνονται διαρκώς. Οι βουλευτές φαίνεται να αγνοούν ότι τα πανεπιστήμια είναι ιδρύματα που προάγουν την παιδεία και την καινοτομία, ενώ η αύξηση του προϋπολογισμού τους αντανακλά τις αυξημένες ανάγκες τους για ανάπτυξη υποδομών, προσλήψεις προσωπικού και στήριξη των φοιτητών. Αντί να τους κατηγορούν γιατί χρειάζονται επιπλέον κονδύλια, θα ήταν πιο παραγωγικό να επικεντρωθούν στο πώς μπορεί να διασφαλιστεί μια πιο ευέλικτη και αποτελεσματική χρηματοδότηση για την κάλυψη των αναγκών τους χωρίς περιττές καθυστερήσεις και γραφειοκρατικά εμπόδια.
Όσο για την αγανάκτηση που εκφράζουν για την διαδικασία του συμπληρωματικού προϋπολογισμού, δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα επικοινωνιακό παιχνίδι. Οι βουλευτές γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι επιπλέον χρηματοδοτήσεις είναι συχνά απαραίτητες, καθώς οι αρχικοί προϋπολογισμοί δεν καλύπτουν πάντα τις πραγματικές ανάγκες. Η απαίτηση για σαφήνεια και διαφάνεια στον αρχικό προϋπολογισμό είναι θεμιτή, αλλά η έλλειψη κατανόησης και προγραμματισμού εκ μέρους των αρμόδιων φορέων δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να υπονομευτούν τα πανεπιστήμια.
Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι, ενώ οι βουλευτές ασκούν κριτική για τις πρόσθετες δαπάνες των πανεπιστημίων, εγκρίνουν ταυτόχρονα κονδύλια για μια σειρά από δαπάνες, από την αγορά φαρμάκων και αμυντική θωράκιση μέχρι αποζημιώσεις και έξοδα αγωγών. Αν η Βουλή επιθυμεί να εμφανίζεται ως φρουρός των οικονομικών του κράτους, θα έπρεπε να διασφαλίσει ότι η διαχείριση των πόρων γίνεται με σύνεση και στρατηγικό σχεδιασμό, αντί να ασκεί επιλεκτική κριτική.
Η συζήτηση για τον συμπληρωματικό προϋπολογισμό αποδεικνύει ότι χρειάζεται μια πιο σοβαρή προσέγγιση στα ζητήματα χρηματοδότησης της ανώτατης εκπαίδευσης. Τα πανεπιστήμια δεν είναι εχθροί των δημόσιων οικονομικών, αλλά στρατηγικοί εταίροι για την ανάπτυξη και την πρόοδο της κοινωνίας μας. Αν η Βουλή πραγματικά ενδιαφέρεται για την πρόοδο, θα έπρεπε να συνεργάζεται στενά με τα πανεπιστήμια για να βρεθούν λύσεις που θα διασφαλίζουν τη βιώσιμη ανάπτυξή τους και την επίτευξη των στόχων τους χωρίς περιττές καθυστερήσεις και αντιπαραθέσεις.
