«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Τι σημαίνει η αμερικανική στήριξη στη συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ

Η θετική τοποθέτηση των ΗΠΑ για τη συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ εντάσσει την «Ασπίδα του Αχιλλέα» σε ένα ευρύτερο πλαίσιο σύγκλισης στόχων ασφάλειας. Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τη διμερή συνεργασία ως συμβατή με τις δικές της περιφερειακές προτεραιότητες.

Αυτό προκύπτει από την απάντηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προς τη δημοσιογράφο Λένα Αργύρη της ΕΡΤ, στην οποία χαιρετίζεται η συνεργασία που ακολούθησε την υπογραφή της συμφωνίας. Η διατύπωση έχει πολιτική σημασία, χωρίς να θεσπίζει νέα αμερικανική εγγύηση άμυνας.

Η αξία της πολιτικής αποδοχής

Για την Αθήνα, η αμερικανική στάση ενισχύει την εικόνα ότι η συνεργασία με το Ισραήλ μπορεί να λειτουργεί παράλληλα με τις υπόλοιπες στρατηγικές σχέσεις της. Η αποδοχή αυτή διευκολύνει τον πολιτικό συντονισμό, αλλά δεν υποκαθιστά τους τεχνικούς και επιχειρησιακούς όρους του προγράμματος.

Η αποτρεπτική αξία ενός αμυντικού συστήματος εξαρτάται από την ένταξή του σε συνολικό σχεδιασμό. Χρειάζονται εκπαιδευμένο προσωπικό, αξιόπιστη υποστήριξη και δυνατότητα λειτουργίας μαζί με τα υπόλοιπα μέσα. Μια συμφωνία αποτελεί αφετηρία αυτής της διαδικασίας.

Η αυτονομία κρίνεται στην πράξη

Ιδιαίτερο βάρος έχει η δυνατότητα της χώρας που χρησιμοποιεί το σύστημα να το συντηρεί, να το εξελίσσει και να λαμβάνει επιχειρησιακές αποφάσεις. Αυτές οι δυνατότητες αποτυπώνονται σε τεχνικές ρυθμίσεις και συμβάσεις, όχι μόνο στις δηλώσεις που συνοδεύουν την υπογραφή.

Για τη Λευκωσία, η εξέλιξη αφορά το περιβάλλον συνεργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Μια ελληνοϊσραηλινή συμφωνία δεν επεκτείνεται αυτόματα στην Κύπρο. Η κυπριακή συμμετοχή σε οποιοδήποτε πλαίσιο θα απαιτούσε δικούς της σαφείς όρους.

Το πολιτικό μήνυμα είναι επομένως θετικό για τη συγκεκριμένη συνεργασία. Το στρατηγικό αποτέλεσμα θα κριθεί από την πραγματική επιχειρησιακή ικανότητα που θα παραχθεί και από τη συνέχεια της συνεννόησης μεταξύ των εμπλεκόμενων κρατών.