Σε σαφή στροφή στις οικονομικές πολιτικές των ΗΠΑ, ειδικά σε τομείς όπου η εκτελεστική εξουσία έχει μεγαλύτερο περιθώριο δράσης, συμπεριλαμβανομένου του εμπορίου, της ρύθμισης και της μετανάστευσης, θα οδηγήσουν τα αποτελέσματα των εκλογών στις ΗΠΑ, εκτιμά ο οίκος αξιολόγησης Morningstar DBRS.
Σε σχόλιο του για τις επιπτώσεις της μεγάλης νίκης των Ρεπουμπλικάνων στην οικονομική πολιτική, ο Οίκος εξετάζει τρεις τομείς της οικονομικής πολιτικής που θα διαμορφώσουν την προοπτική υπό τη διακυβέρνηση των Ρεπουμπλικάνων.
Μια Γερουσία και πιθανόν και Βουλή υπό την ηγεσία των Ρεπουμπλικάνων θα θέσει επίσης τον εκλεγέντα Πρόεδρο Τραμπ σε ισχυρή θέση για να προωθήσει τις νομοθετικές προτεραιότητες των Ρεπουμπλικάνων.
Το πολιτικό τοπίο μετά τις εκλογές, επισημαίνει η Morningstar DBRS, προσφέρει στους Ρεπουμπλικάνους μια σημαντική ευκαιρία να προωθήσουν την οικονομική τους ατζέντα, που περιλαμβάνει φορολογικές μειώσεις, δασμούς και ελαφρύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο και σημειώνει ότι ο οικονομικός αντίκτυπος αυτού του συνδυασμού πολιτικής τα επόμενα δύο χρόνια φαίνεται ουδέτερος ως προς την ανάπτυξη και ενδέχεται να είναι ελαφρώς πληθωριστικός, αν και η συνολική επίδραση θα εξαρτηθεί από τις λεπτομέρειες της πολιτικής.
Ο Michael Heydt, Ανώτερος Αντιπρόεδρος Global Sovereign Ratings του Οίκου σε δηλώσεις του αναφέρει ότι «η ισχυρή εκλογική απόδοση των Ρεπουμπλικάνων χθες – κερδίζοντας την προεδρία, τη Γερουσία και πιθανώς τη Βουλή – τους βάζει σε θέση να αλλάξουν την οικονομική πολιτική των ΗΠΑ με μερικούς σημαντικούς τρόπους», ωστόσο «οι δημοσιονομικές προοπτικές και η ανοχή της αγοράς για υψηλότερα ελλείμματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόκληση για την επόμενη διοίκηση».
Ο Michael Heydt, Ανώτερος Αντιπρόεδρος και ο Thomas R. Torgerson, Διευθύνων Σύμβουλος Global Sovereign Ratings, σημειώνουν πως αναμένουν ότι τρεις τομείς πολιτικής θα διαμορφώσουν τις προοπτικές υπό μια Ρεπουμπλικανική διοίκηση. Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση αναφέρεται η παράταση των φορολογικών μειώσεων όπου οι περισσότερες από τις φορολογικές μειώσεις που πέρασαν με τον Νόμο για τις Φορολογικές Μειώσεις και Απασχόληση του 2017 είναι προγραμματισμένο να λήξουν στα τέλη του 2025 και δεδομένης της ισχυρής θέσης των Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο, αναμένουν μια πλήρη ή σχεδόν πλήρη παράταση του TCJA.
«Αν οι Ρεπουμπλικάνοι κερδίσουν τη Βουλή, θα μπορούσαμε ακόμα και να δούμε νέες φορολογικές μειώσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας χαμηλότερης εταιρικής φορολογίας. Ωστόσο, είναι πιθανό οι νομοθέτες να απορρίψουν ορισμένες από τις προτάσεις φορολογικών μειώσεων που πρότεινε ο Τραμπ κατά την προεκλογική του εκστρατεία, όπως η φορολογική εξαίρεση στα εισοδήματα από την κοινωνική ασφάλιση», σημειώνεται.
Επιπλέον, οι δασμοί θα αυξηθούν, αλλά πιθανότατα λιγότερο από ό,τι απειλήθηκε κατά την προεκλογική εκστρατεία. Ο υποψήφιος Τραμπ πρότεινε την επιβολή δασμών 10-20% στις εισαγωγές και σημαντικά υψηλότερους δασμούς στις εισαγωγές από την Κίνα. Συγκεκριμένα τονίζεται πως «είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι δασμοί που θα επιβάλει η κυβέρνηση Τραμπ. Η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με τους δασμούς θα μπορούσε να μειώσει τις επενδύσεις βραχυπρόθεσμα. Κατά την άποψή μας, η επόμενη κυβέρνηση πιθανότατα θα αυξήσει δασμούς, αλλά κυρίως στοχευμένα και ως μέσο για την εξασφάλιση παραχωρήσεων. Η επιβολή δασμών θα μπορούσε να προκαλέσει αντίστοιχους δασμούς από τους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ. Το οικονομικό κόστος της προστατευτικής αυτής στάσης θα μπορούσε να αποτρέψει την κυβέρνηση Τραμπ από μια ευρεία και επιθετική εφαρμογή δασμών».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο Πρόεδρος Τραμπ θα χρησιμοποιήσει εκτελεστικές ενέργειες για να προωθήσει ρυθμίσεις που ευνοούν τη βιομηχανία πιθανότατα με την κατάργηση των αυστηρότερων προτύπων εκπομπών ρύπων για τα οχήματα, την απελευθέρωση ομοσπονδιακών εκτάσεων για εξορύξεις και την επιτάχυνση εγκρίσεων για ενεργειακές υποδομές.
Επιπρόσθετα, το μετεκλογικό πολιτικό τοπίο δίνει στους Ρεπουμπλικάνους την ευκαιρία να προωθήσουν την οικονομική τους ατζέντα, που περιλαμβάνει φορολογικές μειώσεις, δασμούς και λιγότερες ρυθμίσεις. Οι οικονομικές επιπτώσεις αυτού του συνδυασμού για τα επόμενα δύο χρόνια φαίνονται ουδέτερες ως προς την ανάπτυξη και ενδέχεται να είναι μέτρια πληθωριστικές, αν και η συνολική επίπτωση θα εξαρτηθεί από τις πολιτικές λεπτομέρειες. Το δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει ανησυχητικό και η επέκταση των φορολογικών μειώσεων θα το χειροτερέψει. Αν οι νομοθέτες δεν αντιμετωπίσουν τη δημοσιονομική ανισορροπία, το δημόσιο χρέος θα συνεχίσει να επιδεινώνεται και θα αποδυναμώσει τις προοπτικές ανάπτυξης και ανθεκτικότητας της χώρας.
