Σύνοδος Κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια πραγματοποιείται τη Δευτέρα στο Βερολίνο, με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να προΐσταται της Συνόδου μαζί με τον Γερμανό Καγκελάριο, Όλαφ Σολτς.
Σύμφωνα και με τον Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, Μίκαελ Ροθ, δεν υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες σχετικά με τα αποτελέσματα της Συνόδου, καθώς για περισσότερο από μία 20ετία, που έχει ανοίξει η ΕΕ την προοπτική ένταξης όλων των κρατών, κανένα από αυτά δεν έχει ενταχθεί και «η ΕΕ έχει επανειλημμένως υπαναχωρήσει από δεσμεύσεις της, έχει διαμορφώσει νέους όρους και έχει καθυστερήσει τη διαδικασία μέσω εθνικών αποκλεισμών», ενώ ταυτόχρονα υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία για παραμέληση, έως λήθη, της περιοχής προς όφελος κρατών της ανατολικής Ευρώπης, όπως η Ουκρανία ή Γεωργία, γεγονός που, κατά την άποψή του, καταδεικνύει απώλεια ελκυστικότητας και αξιοπιστίας της ΕΕ.
Σε ό,τι αφορά στις υφιστάμενες εντάσεις στην περιοχή, από όπου και η κατ’ ελάχιστον-αύξηση των Γερμανών στρατιωτών στην αποστολή της ΕΕ στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και της KFOR του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο, ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους έκανε λόγο για «σαφή μηνύματα προς τη Μόσχα», καθώς, σύμφωνα με τα γερμανικά ΜΜΕ, υπάρχει η υπόνοια ότι η Ρωσία υποκινεί σκόπιμα τον εθνικισμό που κυριαρχεί στην περιοχή, κυρίως μέσω της στενής συνεργασίας με τη Σερβία. Παράλληλα, αναλυτές εκτιμούν ότι η Διαδικασία του Βερολίνου εξυπηρετεί και τον στόχο της αντιμετώπισης της επιρροής της Ρωσίας, της Κίνας ή των Αραβικών Εμιράτων στην περιοχή.
Πρόθεση της Καγκελαρίας είναι να επισημάνει τα επιτυχή μέχρι στιγμής αποτελέσματα της Διαδικασίας, μεταξύ των οποίων η μείωση των τελών περιαγωγής για τους χρήστες κινητών τηλεφώνων στην περιοχή, η διευκόλυνση της αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων, η διοργάνωση αμοιβαίων ανταλλαγών μεταξύ νέων, η επιτάχυνση της διαδικασίας εκτελωνισμού για ορισμένα προϊόντα, καθώς και η επέκταση των διασυνοριακών υποδομών, ενώ στη Σύνοδο αναμένεται να ανακοινωθεί το επόμενο βήμα της ένταξης, με την επέκταση των Δυτικών Βαλκανίων σε μια εσωτερική αγορά ανάλογη με εκείνη της ΕΕ στις αρχές του ’90.
Ο Μίκαελ Ροθ εκτιμά πως αυτό δεν είναι αρκετό και απαιτείται «πολύ μεγαλύτερη ώθηση και σοβαρότητα εκ μέρους της νέας Επιτροπής της ΕΕ», καθώς «για να ανακτήσει τη χαμένη εμπιστοσύνη η ΕΕ θα πρέπει να αγωνιστεί σοβαρά για την ένταξη μιας χώρας μέχρι το τέλος της δεκαετίας και την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ».
