Η συζήτηση για τα κεφάλαια της UBS είναι στην ουσία συζήτηση για τα όρια της ελβετικής κυριαρχίας απέναντι σε μια τράπεζα παγκόσμιας κλίμακας. Η κυβέρνηση θέλει ισχυρότερη θωράκιση μετά την Credit Suisse, αλλά το Κοινοβούλιο εξετάζει ηπιότερες επιλογές φοβούμενο το κόστος για την ανταγωνιστικότητα και το ενδεχόμενο αποχώρησης.
Το αρχικό σχέδιο θα μπορούσε να απαιτήσει περίπου $20 δισ. πρόσθετο κεφάλαιο CET1. Μεταξύ των συμβιβασμών βρίσκονται κάλυψη των ξένων θυγατρικών στο 75%-80% αντί 100% και χρήση AT1 για έως το 50% της απαίτησης.
- Η UBS έχει γίνει τόσο μεγάλη ώστε μια νέα κρίση θα ξεπερνούσε τα συμβατικά εργαλεία εθνικής διάσωσης.
- Το κυβερνητικό σχέδιο στοχεύει στην πλήρη κεφαλαιακή κάλυψη ξένων θυγατρικών.
- Οι ηπιότερες προτάσεις μειώνουν το κόστος, αλλά αυξάνουν τη συζήτηση για την ποιότητα του κεφαλαίου.
- Η απειλή μεταφοράς έδρας λειτουργεί ως ισχυρός διαπραγματευτικός μοχλός απέναντι στο Κοινοβούλιο.
Το κράτος ως όμηρος της επιτυχίας του
Η εξαγορά της Credit Suisse σταθεροποίησε το σύστημα, αλλά δημιούργησε έναν ακόμη μεγαλύτερο όμιλο. Η Ελβετία απέκτησε έναν παγκόσμιο πρωταθλητή στη διαχείριση πλούτου και ταυτόχρονα έναν συστημικό κίνδυνο που ο εθνικός ισολογισμός δύσκολα θα μπορούσε να απορροφήσει σε ακραία κρίση.
Γι’ αυτό η κυβέρνηση επιμένει σε κεφάλαιο υψηλής ποιότητας. Η UBS αντιτείνει ότι οι κανόνες πρέπει να συγκρίνονται με εκείνους των διεθνών ανταγωνιστών της. Αν το κόστος παραμείνει μόνιμα υψηλότερο, η τράπεζα μπορεί να μεταφέρει δραστηριότητες ή ακόμη και την έδρα της.
Η πολιτική οικονομία των AT1
Η χρήση AT1 προσφέρει πολιτικά ελκυστικό συμβιβασμό: περισσότερη απορρόφηση ζημιών χωρίς πλήρες κόστος κοινών μετοχών. Όμως η εμπειρία της Credit Suisse, όπου τίτλοι CHF16 δισ. μηδενίστηκαν, απέδειξε ότι η νομική σειρά απορρόφησης ζημιών μπορεί να προκαλέσει βαθιά κρίση εμπιστοσύνης.
Οι νέες δικλίδες για αναστολή κουπονιών, bonus και διανομών επιχειρούν να ενισχύσουν την αξιοπιστία. Δεν εξαλείφουν όμως το ερώτημα αν αυτά τα εργαλεία λειτουργούν ομαλά όταν η αγορά βρίσκεται ήδη σε πανικό.
Η συναίνεση υπό πίεση
Η ελβετική πολιτική παράδοση βασίζεται στη διαπραγμάτευση και στη σταδιακή συναίνεση. Η UBS διαθέτει χρόνο, οικονομικό βάρος και πρόσβαση στο πολιτικό σύστημα. Η κυβέρνηση διαθέτει το ισχυρότερο επιχείρημα: το κόστος μιας δεύτερης τραπεζικής διάσωσης θα ήταν πολιτικά και δημοσιονομικά δυσβάστακτο.
Ο τελικός συμβιβασμός θα αποτελέσει προηγούμενο για όλες τις χώρες που φιλοξενούν χρηματοοικονομικούς ομίλους μεγαλύτερους από την εγχώρια οικονομία τους. Αν οι κανόνες είναι πολύ χαλαροί, το κράτος παραμένει εκτεθειμένο. Αν είναι πολύ αυστηροί, η κινητικότητα του κεφαλαίου περιορίζει την εθνική ρυθμιστική ισχύ.
