Η Volkswagen δεν είναι μια συνηθισμένη εταιρεία. Είναι ο πυρήνας ενός γερμανικού κοινωνικού συμβολαίου που συνέδεσε καλοπληρωμένη εργασία, εξαγωγική βιομηχανία, συνδικαλιστική συμμετοχή και περιφερειακή ευημερία. Η κρίση κερδοφορίας της δοκιμάζει ολόκληρο αυτό το μοντέλο.
- Η εταιρεία βρίσκεται στη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση της ιστορίας της.
- Τέσσερις γερμανικές μονάδες κινδυνεύουν να έχουν ανεπαρκή αξιοποίηση στη δεκαετία του 2030.
- Η Κίνα δεν είναι πλέον μηχανή εύκολων κερδών.
- Τα συνδικάτα και το κρατίδιο Κάτω Σαξονίας συμμετέχουν στη διακυβέρνηση.
- Η έκβαση θα επηρεάσει την ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική.
Η Volkswagen ως θεσμός
Το Βόλφσμπουργκ και δεκάδες προμηθευτικές πόλεις εξαρτώνται από την εταιρεία. Κάθε περικοπή έχει δημοσιονομικό, κοινωνικό και πολιτικό πολλαπλασιαστή, γι’ αυτό οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται μόνο με κριτήριο το τρίμηνο.
Το παλαιό μοντέλο έχασε τρεις άγκυρες
Φθηνή ρωσική ενέργεια, τεχνολογική υπεροχή στους κινητήρες και υψηλά κέρδη στην Κίνα δεν μπορούν πλέον να θεωρούνται δεδομένα. Η μετάβαση στα EV απαιτεί επενδύσεις ακριβώς όταν η παραδοσιακή κερδοφορία υποχωρεί.
Νέο συμβόλαιο ή διαχειριζόμενη παρακμή
Αν κράτος, διοίκηση και εργαζόμενοι περιοριστούν στην αναβολή κλεισιμάτων, η παραγωγικότητα δεν θα αποκατασταθεί. Αν η μετάβαση γίνει μόνο με περικοπές, μπορεί να χαθεί τεχνογνωσία και πολιτική συναίνεση.
Η κρίση της Volkswagen είναι ευρωπαϊκή προειδοποίηση: η πράσινη και ψηφιακή μετάβαση χρειάζεται νέα κατανομή κόστους και κινδύνου. Χωρίς αυτήν, το γερμανικό όνειρο δεν θα καταρρεύσει σε μία ημέρα· θα αδειάζει εργοστάσιο προς εργοστάσιο.
