- Ο ΑΔΜΗΕ υπέβαλε αίτημα επένδυσης στις ρυθμιστικές αρχές Κύπρου και Ισραήλ.
- Οι μελέτες κρίνουν το έργο βιώσιμο σε όλα τα σενάρια που εξετάστηκαν.
- Η απόφαση για τον επιμερισμό κόστους προηγείται της τελικής επενδυτικής απόφασης.
Το επενδυτικό αίτημα για το καλώδιο Κύπρου–Ισραήλ μετατρέπει μια τεχνική πρόταση σε γεωοικονομική απόφαση. Οι ρυθμιστές θα κληθούν να σταθμίσουν κόστος, ενεργειακή ασφάλεια και στρατηγική ένταξη της περιοχής στην Ευρώπη.
Τα δεδομένα
Το αίτημα επένδυσης αποτελεί το επόμενο βήμα του ευρωπαϊκού πλαισίου TEN-E, μετά την ολοκλήρωση της μελέτης κόστους-οφέλους και της πρότασης για τον διασυνοριακό επιμερισμό του κόστους. Οι ρυθμιστές των δύο χωρών καλούνται να αποφασίσουν από κοινού ποιο μέρος θα ανακτηθεί μέσω των ρυθμιζόμενων εσόδων του έργου.
Το σκέλος Κύπρου–Ισραήλ προβλέπεται να έχει υποθαλάσσιο μήκος περίπου 324 χλμ., ισχύ 1.000 MW και τεχνολογία HVDC 500 kV. Η σύνδεση θα είναι αμφίδρομη, με σταθμούς μετατροπής στην Κοφίνου και στη Χαντέρα.
Οι τεχνικές μελέτες αποδίδουν στο έργο οφέλη για την ασφάλεια εφοδιασμού, την απορρόφηση περισσότερων ΑΠΕ και την ενοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου με το ευρωπαϊκό ηλεκτρικό σύστημα. Η ρυθμιστική έγκριση, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί ακόμη με τελική απόφαση χρηματοδότησης.
Strategist View
Η διασύνδεση αποκτά αξία μόνο ως τμήμα συνεκτικού περιφερειακού δικτύου και όχι ως απομονωμένο κατασκευαστικό έργο. Η συμμετοχή Ισραήλ, η ευρωπαϊκή ιδιότητα PCI και η είσοδος ιδιωτικών κεφαλαίων μπορούν να περιορίσουν τον πολιτικό κίνδυνο, αλλά δεν τον μηδενίζουν. Η Κύπρος χρειάζεται ενεργό ρόλο στη διακυβέρνηση, στον επιμερισμό κόστους και στις αποφάσεις λειτουργίας.
