Μια κόκκινη λάμψη αιωρείται ψηλά πάνω από μια φωτεινή καταιγίδα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 3 Ιουνίου 2024 από τον αστροναύτη Matthew Dominick στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, πάνω από τη Νότια Αφρική. Καταγράφει sprites, σύντομα φωτεινά φαινόμενα της ανώτερης ατμόσφαιρας που συνδέονται με έντονη ηλεκτρική δραστηριότητα χαμηλότερα.
Κόκκινα sprites πάνω από τη Νότια Αφρική, φωτογραφημένα από τον Matthew Dominick στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 3 Ιουνίου 2024. Φωτογραφία αρχείου. NASA/JSC/ESRS/Matthew Dominick/Simeon Schmauß / Wikimedia Commons.
Για έναν παρατηρητή στο έδαφος, το βλέμμα συνήθως σταματά στον κεραυνό και στη βάση των νεφών. Ψηλότερα μπορεί να εκτυλίσσεται μια δεύτερη, εξαιρετικά σύντομη φωτεινή δραστηριότητα. Η παρατήρησή της χρειάζεται κατάλληλη γεωμετρία, σκοτεινό ουρανό και εξοπλισμό που μπορεί να καταγράψει αδύναμα και γρήγορα σήματα.
Μια ηλεκτρική απόκριση πάνω από το νέφος
Τα sprites ανήκουν στα παροδικά φωτεινά φαινόμενα της ατμόσφαιρας. Η γρήγορη ανακατανομή ηλεκτρικού φορτίου σε μια ισχυρή καταιγίδα μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες για φωτεινές εκκενώσεις πολύ ψηλότερα από την κορυφή της. Το κόκκινο χρώμα σχετίζεται κυρίως με τη διέγερση μορίων αζώτου.
Το σχήμα μπορεί να θυμίζει στήλες, διακλαδώσεις ή μέδουσα. Η φωτεινή δομή δεν είναι υλικό αντικείμενο που παραμένει στη θέση του. Είναι ένα γρήγορα εξελισσόμενο ηλεκτρικό φαινόμενο μέσα σε αραιό αέριο, το οποίο η φωτογραφία συμπυκνώνει σε ένα εντυπωσιακό περίγραμμα.
Η διάρκεια και το ύψος εξηγούν γιατί συχνά περνά απαρατήρητο με γυμνό μάτι. Επίσης, δεν συνοδεύεται κάθε καταιγίδα από ορατή καταγραφή sprites. Η απουσία τους από μια φωτογραφία δεν αρκεί για συμπέρασμα σχετικά με όλη την ηλεκτρική δραστηριότητα της περιοχής.
Τι βλέπει ένας αστροναύτης
Από την τροχιά, η οπτική γωνία επιτρέπει να φανούν τα νέφη, οι αστραπές και η ανώτερη ατμόσφαιρα στο ίδιο ευρύ πεδίο. Η καμπύλη του ορίζοντα και η ατμοσφαιρική λάμψη βοηθούν να διαβαστεί το περιβάλλον. Στο συγκεκριμένο καρέ, το κόκκινο φαινόμενο βρίσκεται πάνω από τη φωτεινή δραστηριότητα της καταιγίδας.
Μια μεμονωμένη εικόνα διατηρεί τη γεωμετρία, αλλά δεν περιγράφει πλήρως τη χρονική ακολουθία. Για να συνδεθεί ένα φαινόμενο με συγκεκριμένη εκκένωση, οι ερευνητές χρειάζονται ακριβή χρονισμό και συνδυασμό με άλλα όργανα. Εδώ η ταχύτητα καταγραφής είναι εξίσου σημαντική με την ευαισθησία της κάμερας.
Η κάμερα που καταγράφει αλλαγές
Στο πείραμα Thor-Davis, στον Διαστημικό Σταθμό, χρησιμοποιήθηκε κάμερα συμβάντων για τη μελέτη τέτοιων φαινομένων. Αντί να λειτουργεί μόνο με διαδοχικά πλήρη καρέ όπως μια συνηθισμένη κάμερα, καταγράφει μεταβολές στη φωτεινότητα. Ετσι μπορεί να παρακολουθεί πολύ γρήγορες εξελίξεις και μεγάλες διαφορές έντασης.
Ο συνδυασμός αυτών των τεχνολογιών με συμβατικές φωτογραφίες βοηθά να εξεταστεί η σύνδεση των καταιγίδων με υψηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας. Αλλα παροδικά φαινόμενα, όπως οι πίδακες και οι φωτεινοί δακτύλιοι, έχουν διαφορετική μορφή και μηχανισμό. Δεν ονομάζεται κάθε λάμψη πάνω από νέφος sprite.
Η φωτογραφία του άρθρου είναι πραγματική καταγραφή αρχείου και δεν αφορά τρέχουσα καταιγίδα στην Κύπρο. Η αξία της βρίσκεται σε όσα αποκαλύπτει για τον ουρανό πάνω από έναν οικείο σχηματισμό: μια καταιγίδα μπορεί να έχει ηλεκτρική συνέχεια πολύ ψηλότερα από εκεί όπου συνήθως την κοιτάζουμε.
Της Ολοίβιας
The post Κόκκινες λάμψεις πάνω από τις καταιγίδες appeared first on SciNews.eu.
