Η νόσος του Πάρκινσον κόστιζε στην Ευρώπη 22,8 δισ. ευρώ ετησίως το 2019, ποσό που αντιστοιχεί σε 28,8 δισ. ευρώ σε τιμές 2025. Πίσω από τον αριθμό βρίσκονται 2,2 εκατ. άνθρωποι, συστήματα υγείας που γερνούν μαζί με τον πληθυσμό και οικογένειες που καλύπτουν μεγάλο μέρος της φροντίδας χωρίς αμοιβή.
- Ετήσιο κόστος το 2019: €22,8 δισ., ισοδύναμο με €28,8 δισ. σε τιμές 2025.
- Περίπου 2,2 εκατ. ενήλικοι ζούσαν με Πάρκινσον σε 47 ευρωπαϊκές χώρες.
- Άμεσο ιατρικό και μη ιατρικό κόστος: €17,3 δισ..
- Άτυπη, απλήρωτη φροντίδα: €4,4 δισ..
- Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και ΗΒ αντιστοιχούν περίπου στο 75% του κόστους.
Πού πηγαίνει ο λογαριασμός
Η μελέτη του προγράμματος COIN-Eu της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Νευρολογίας υπολογίζει €17,3 δισ. σε άμεσες ιατρικές και μη ιατρικές δαπάνες. Περιλαμβάνονται νοσηλείες, φάρμακα, επαγγελματική και κοινωνική φροντίδα, αποκατάσταση και προσαρμογές κατοικίας.
Άλλα €4,4 δισ. αποδίδονται στην άτυπη φροντίδα που παρέχουν συγγενείς και φίλοι, ενώ περίπου €1 δισ. αφορά απώλεια παραγωγικότητας. Η άτυπη φροντίδα αντιστοιχεί σχεδόν στο 19% του συνολικού βάρους, αποκαλύπτοντας ένα μεγάλο τμήμα της οικονομίας που δεν εμφανίζεται σε κρατικούς προϋπολογισμούς.
Μια νόσος που αυξάνεται ταχύτερα
Το Πάρκινσον είναι η δεύτερη συχνότερη και ταχύτερα αυξανόμενη νευροεκφυλιστική διαταραχή. Η ευρωπαϊκή συχνότητα σχεδόν διπλασιάστηκε από το 1990, από 135 σε 247 περιπτώσεις ανά 100.000 κατοίκους. Η γήρανση εξηγεί μέρος της αύξησης, μαζί με καλύτερη αναγνώριση και διάγνωση.
Η οικονομική επιβάρυνση αυξάνεται όσο η νόσος προχωρά. Σε προχωρημένα στάδια χρειάζονται περισσότερες νοσηλείες, επαγγελματική φροντίδα, υποστήριξη κινητικότητας και χρόνος συγγενών. Για αυτό η έγκαιρη διάγνωση και η διατήρηση λειτουργικότητας έχουν και οικονομική αξία.
Γιατί πέντε χώρες συγκεντρώνουν το 75%
Η Γερμανία καταγράφει περίπου €5,7 δισ., η Γαλλία €5,3 δισ., η Ιταλία €2,6 δισ., η Ισπανία €1,9 δισ. και το Ηνωμένο Βασίλειο €1,6 δισ.. Μαζί αντιστοιχούν περίπου στα τρία τέταρτα του ευρωπαϊκού κόστους.
Η συγκέντρωση εξηγείται από πληθυσμό, γήρανση, υψηλότερες τιμές υπηρεσιών και καλύτερη διαθεσιμότητα στοιχείων. Η μελέτη βασίστηκε σε 14 επιλέξιμες δημοσιεύσεις, από τις οποίες οι 13 προέρχονταν από χώρες υψηλού εισοδήματος. Το πραγματικό κόστος σε φτωχότερα συστήματα μπορεί να υποεκτιμάται.
Τι σημαίνει για δημόσια πολιτική
Η οικονομική απάντηση δεν είναι μόνο περισσότερα νοσοκομεία. Χρειάζονται εξωνοσοκομειακές ομάδες, φυσιοθεραπεία, υποστήριξη φροντιστών, προσαρμογές κατοικίας και τεχνολογία που διατηρεί ανεξαρτησία. Η μεταφορά φροντίδας στο σπίτι χωρίς στήριξη απλώς μεταφέρει τον λογαριασμό από το κράτος στην οικογένεια.
Τα €28,8 δισ. είναι ήδη μεγάλος αριθμός και πιθανότατα δεν αποτυπώνει ολόκληρη την ανθρώπινη επιβάρυνση. Η βιώσιμη πολιτική για το Πάρκινσον πρέπει να μετρά όχι μόνο ιατρικές πράξεις, αλλά χρόνο φροντιστή, απώλεια εισοδήματος και τα χρόνια ανεξάρτητης ζωής που μπορεί να διατηρήσει μια έγκαιρη παρέμβαση.
The post Πάρκινσον: Ο αόρατος λογαριασμός των €28,8 δισ. που πληρώνει η Ευρώπη appeared first on moneymatters.cy.
