Οι αντιδράσεις για τους Ημικρατικούς μεγεθύνονται

Του Άρη

21 διορισμοί χωρίς αίτηση και εκνευρισμός στο «επίσημο» ΔΗΚΟ.

Οι αντιδράσεις για τους διορισμούς στα Διοικητικά Συμβούλια των Ημικρατικών Οργανισμών, αντί να υποχωρούν, μεγεθύνονται.

Όπως γράψαμε ήδη, πολίτες που πίστεψαν στον θεσμό του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου, έστειλαν βιογραφικά και επένδυσαν χρόνο στη διαδικασία αισθάνονται σήμερα ότι εξαπατήθηκαν.

Η δυσαρέσκεια γίνεται εντονότερη μετά τις πληροφορίες ότι οι σημαντικότερες επιλογές ήταν ουσιαστικά προαποφασισμένες και ότι η ανοικτή διαδικασία λειτούργησε περισσότερο ως θεσμικό περιτύλιγμα.

Τα νεότερα στοιχεία κάνουν τις εξηγήσεις ακόμη δυσκολότερες. Από τα 95 πρόσωπα που επιλέχθηκαν, τα 74 προέρχονταν από τις εισηγήσεις του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου. Τα υπόλοιπα 21 διορίστηκαν χωρίς να έχουν υποβάλει αίτηση, έπειτα από εισηγήσεις του Προέδρου και υπουργών.

Μπορεί η τελική επιλογή να αποτελεί αρμοδιότητα του Προέδρου και του Υπουργικού Συμβουλίου. Πολιτικά, όμως, η εικόνα είναι αποκαλυπτική. Οι πολίτες κλήθηκαν να συμπληρώσουν αιτήσεις, να καταθέσουν βιογραφικά και να περιμένουν αξιολόγηση, την ώρα που για άλλους υπήρχε ξεχωριστή είσοδος στο Διοικητικό Συμβούλιο.

Το ίδιο το Γνωμοδοτικό ξεκαθαρίζει ότι η αποστολή του ολοκληρώθηκε με την παράδοση των εισηγήσεων και ότι δεν έχει ευθύνη ούτε για τον διορισμό προσώπων ούτε για τον έλεγχο ενδεχόμενης σύγκρουσης συμφέροντος.

Επομένως, η πολιτική ευθύνη για τις εξαιρέσεις, τις τελικές επιλογές και τον έλεγχο των ασυμβίβαστων επιστρέφει ακέραιη εκεί όπου ανήκει: στο Προεδρικό, στο Υπουργικό Συμβούλιο και στα αρμόδια υπουργεία.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η κυβέρνηση δρομολογεί ήδη την ανάκληση διορισμού στην ΑΤΗΚ, μετά το ζήτημα ασυμβίβαστου που προέκυψε λόγω της επαγγελματικής ιδιότητας της συζύγου του διορισθέντος στον Οργανισμό. Το θέμα της λειτουργίας του Γνωμοδοτικού παίρνει πλέον και τον δρόμο προς την Επιτροπή Θεσμών της Βουλής.

Η κυβέρνηση μπορεί να επιμένει ότι όλα έγιναν αξιοκρατικά. Δύσκολα, όμως, θα πείσει ότι είναι απλή σύμπτωση το γεγονός πως ανάμεσα στους ευνοημένους βρίσκονται πρόσωπα από τον χώρο του ΔΗΚΟ, υποστηρικτές και πολιτικοί φίλοι του Νίκου Χριστοδουλίδη.

Μόνο που τώρα προκύπτει και μια νέα διάσταση: αντιδράσεις καταγράφονται ακόμη και στο «επίσημο» ΔΗΚΟ.

Στελέχη της κομματικής ηγεσίας δεν αντιμετωπίζουν τους διορισμούς ως πολιτικό δώρο προς το κόμμα. Αντιθέτως, τους ερμηνεύουν ως προσπάθεια του Προεδρικού να παρακάμψει την ηγεσία και να οικοδομήσει ξεχωριστές σχέσεις εξάρτησης με μεμονωμένους βουλευτές, υπουργούς και παράγοντες του ΔΗΚΟ.

Με απλά λόγια, ο Νίκος Χριστοδουλίδης φαίνεται να θέλει το ΔΗΚΟ στη συγκυβέρνηση, αλλά όχι κατ’ ανάγκην τον Νικόλα Παπαδόπουλο να ελέγχει το ΔΗΚΟ.

Σύμφωνα με όσα μεταφέρονται στο παρασκήνιο, ο Νικόλας δεν κρύβει τον εκνευρισμό του. Αντιλαμβάνεται πλήρως το πολιτικό παιχνίδι που στήνεται: επιλεκτική συνεννόηση με συγκεκριμένα πρόσωπα, απευθείας πρόσβαση στο Προεδρικό και καλλιέργεια προσωπικών σχέσεων που αφήνουν εκτεθειμένη την επίσημη κομματική ηγεσία.

Έτσι, οι διορισμοί που θεωρητικά θα ικανοποιούσαν το ΔΗΚΟ κινδυνεύουν να παράξουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Να ενισχύσουν την καχυποψία και να ανοίξουν ακόμη ένα μέτωπο στη δύσκολη σχέση ανάμεσα στον Νικόλα Παπαδόπουλο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης τεντώνει διαρκώς το σχοινί με τον σημαντικότερο κυβερνητικό του εταίρο. Και ο Νικόλας, μαζί με άλλα στελέχη της ηγεσίας, καταλαβαίνουν πλέον πολύ καλά τι συμβαίνει.

Το ερώτημα είναι απλό: πόσο ακόμη θα αντέξει το σχοινί προτού κοπεί;