- Η ενδεχόμενη μετακίνηση του Νεόφυτου Χαραλαμπίδη από το Υπουργείο Υγείας προκαλεί μουρμουρητά σε βουλευτές του ΔΗΚΟ.
- Οι βουλευτές θεωρούν πολιτικά σημαντική την άμεση πρόσβαση σε ένα χαρτοφυλάκιο που αγγίζει καθημερινά τους πολίτες.
- Η υπόθεση κινδυνεύει να δημιουργήσει νέα ένταση στις σχέσεις Νικόλα Παπαδόπουλου και Νίκου Χριστοδουλίδη.
Του Άρη
Η ενδεχόμενη μετακίνηση του Νεόφυτου Χαραλαμπίδη από το Υπουργείο Υγείας δεν ενόχλησε μόνο τον ίδιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, προκάλεσε μουρμουρητά και ανάμεσα σε βουλευτές του ΔΗΚΟ.
Ο λόγος είναι απλός και απολύτως πολιτικός.
Η Υγεία αποτελεί έναν από τους πιο ευαίσθητους τομείς για τους πολίτες. Νοσοκομεία, φάρμακα, λίστες αναμονής, προβλήματα στο ΓεΣΥ και παράπονα ασθενών φτάνουν καθημερινά στα γραφεία των βουλευτών.
Και οι βουλευτές θέλουν άμεση πρόσβαση εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Με ένα στέλεχος του ΔΗΚΟ στο Υπουργείο Υγείας, το κόμμα διαθέτει ανοικτή γραμμή σε ένα χαρτοφυλάκιο που αφορά άμεσα χιλιάδες πολίτες. Μπορεί να μεταφέρει προβλήματα, να ζητά παρεμβάσεις και, όταν υπάρχει αποτέλεσμα, να εισπράττει και μέρος του πολιτικού οφέλους.
Γι’ αυτό η μετακίνηση Χαραλαμπίδη δεν αντιμετωπίζεται από όλους ως μια απλή αλλαγή καρέκλας.
Για τους βουλευτές του ΔΗΚΟ, άλλο να έχουν άμεση πρόσβαση στο Υγείας και άλλο να τηλεφωνούν στο Μεταφορών για δρόμους, λεωφορεία και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις.
Χρήσιμα και αυτά, αλλά στις κάλπες ο ασθενής, ο συγγενής και ο συνταξιούχος έχουν συνήθως καλύτερη μνήμη από μια ασφαλτόστρωση.
Το ζήτημα αποκτά μεγαλύτερο βάρος επειδή ο ίδιος ο Νεόφυτος Χαραλαμπίδης φέρεται να αντέδρασε στο ενδεχόμενο μετακίνησής του, θεωρώντας ότι μόλις είχε αρχίσει να παράγει έργο στο Υπουργείο Υγείας και ότι έπρεπε τουλάχιστον να ερωτηθεί προτού το σχετικό σενάριο διαρρεύσει δημοσίως.
Τώρα στο μέτωπο της δυσαρέσκειας φαίνεται να προστίθενται και βουλευτές του κόμματος.
Και κάπου εδώ ο ανασχηματισμός κινδυνεύει να δημιουργήσει ακόμη μία εστία αντιπαράθεσης ανάμεσα στον Νίκο Χριστοδουλίδη και το ΔΗΚΟ.
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος ζήτησε ισχυρότερη κυβερνητική παρουσία για το κόμμα. Αντί γι’ αυτό, βλέπει έναν υπουργό του ΔΗΚΟ να απειλείται με μετακίνηση από ένα χαρτοφυλάκιο υψηλής κοινωνικής και πολιτικής αξίας.
Ο εκνευρισμός του, σύμφωνα με κομματικές πηγές, είναι έντονος. Όχι μόνο για το πρόσωπο του Χαραλαμπίδη, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο το Προεδρικό διαχειρίζεται τη σχέση του με τον τελευταίο οργανωμένο κομματικό του εταίρο.
Ο Πρόεδρος ασφαλώς έχει το συνταγματικό δικαίωμα να διορίζει και να μετακινεί υπουργούς. Το ΔΗΚΟ, όμως, δεν βλέπει τα υπουργεία ως απλά τετραγωνάκια σε ένα κυβερνητικό οργανόγραμμα.
Τα βλέπει ως πολιτικά εργαλεία, σημεία πρόσβασης και απόδειξη της συμμετοχής του στην εξουσία.
Στον Λόφο μπορεί να θεωρούν ότι μετακινούν έναν υπουργό. Στο ΔΗΚΟ μετρούν μια πόρτα που ενδέχεται να κλείσει.
Και όταν αρχίζουν να μουρμουρούν και οι βουλευτές, το πρόβλημα παύει να είναι προσωπικό.
Γίνεται κομματικό.
