Η ναυτιλία κερδίζει σήμερα όχι επειδή ο κόσμος μεταφέρει αναγκαστικά πολύ περισσότερα αγαθά, αλλά επειδή τα μεταφέρει με λιγότερη αποδοτικότητα. Οι πόλεμοι, οι κυρώσεις και οι επικίνδυνες διώρυγες προσθέτουν ημέρες, καύσιμα και ρίσκο σε κάθε φορτίο. Αυτό αυξάνει τα έσοδα των πλοίων και το στρατηγικό κόστος των εισαγωγικών οικονομιών.
- VLCC 15 ετών αποτιμάται περίπου 100 εκατ. δολάρια.
- Ο SCFI είναι περίπου 2,4 φορές υψηλότερος από πέρυσι.
- Οι παρακάμψεις μειώνουν την αποτελεσματική χωρητικότητα χωρίς να μειώνουν τον στόλο.
- Η Ευρώπη είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη ως εισαγωγέας ενέργειας και αγαθών.
- Η ανθεκτικότητα απαιτεί λιμάνια, αποθέματα, πληροφόρηση και διαφοροποίηση διαδρομών.
Η αναποτελεσματικότητα ως έσοδο
Για τον πλοιοκτήτη, μια μακρύτερη διαδρομή σημαίνει περισσότερα τονομίλια και υψηλότερη ζήτηση χωρητικότητας. Για την οικονομία, σημαίνει ακριβότερες εισαγωγές και μεγαλύτερους χρόνους παράδοσης. Η ίδια εξέλιξη δημιουργεί κέρδος στη μία πλευρά και πληθωριστική πίεση στην άλλη.
Η αξία των παλιών assets
Η τιμή περίπου 100 εκατ. δολαρίων για VLCC 15 ετών αποκαλύπτει την αξία της άμεσης διαθεσιμότητας. Τα ναυπηγεία έχουν περιορισμένες θέσεις και τα νέα πλοία χρειάζονται χρόνια. Σε κρίση, ο χρόνος παράδοσης μετατρέπεται σε στρατηγικό premium.
Τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη
Η απάντηση δεν είναι κρατικός στόλος για κάθε προϊόν. Είναι καλύτερη επίγνωση ροών, συντονισμένα στρατηγικά αποθέματα, ισχυρά λιμάνια, κυβερνοασφάλεια και διαφοροποίηση προμηθευτών και διαδρομών. Η ναυτιλιακή ασφάλεια πρέπει να ενταχθεί στη βιομηχανική και ενεργειακή πολιτική.
Η υψηλή κερδοφορία του κλάδου είναι σήμα ότι το σύστημα λειτουργεί υπό ένταση. Για την Ευρώπη, το ζητούμενο δεν είναι να καταργήσει τα ναυτιλιακά κέρδη, αλλά να μειώσει την ευπάθεια που τα τροφοδοτεί.
