Ποιος θα το φανταζόταν; Η Αφροδίτη, η θεά της ομορφιάς και του έρωτα, αναδύθηκε μέσα από τα κύματα στην Πέτρα του Ρωμιού μόνο και μόνο για να δει τη λαμπερή της παραλία να μετατρέπεται σε τουριστικό hotspot! Και, όπως φαίνεται, η θεά μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί στη νέα μόδα του καλοκαιριού: ξαπλώστρες, beach bars, και φυσικά, τον μοντέρνο Διόνυσο να σερβίρει mojito με φόντο τα μυθικά βράχια.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Η Πέτρα του Ρωμιού, το σημείο που έχει συνδεθεί με την κυπριακή μυθολογία και τη γέννηση της Αφροδίτης, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας… “πρωτοποριακής” συζήτησης. Κάποιοι τοπικοί παράγοντες, που μάλλον εντόπισαν τις επιχειρηματικές δυνατότητες του χώρου με την ίδια φαντασία που ένας τουρίστας ανακαλύπτει την Κυπριακή κουζίνα σε σουβλατζίδικο, θέλουν να μετατρέψουν την παραλία αυτή σε οργανωμένη πλαζ. Ξαπλώστρες, ομπρέλες, ίσως και ένα DJ booth για να μην λείπει τίποτα από το πακέτο. Άλλωστε, τι είναι η ιστορία και η φύση αν δεν μπορείς να απολαύσεις την παγωμένη σου μπίρα κάτω από τον κυπριακό ήλιο;
Βέβαια, σε αυτή την κατάσταση υπάρχει ένας μικρός «σκόπελος», και αυτός δεν είναι άλλος από τους οικολόγους. Το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, με τον πρόεδρό του, Γιώργο Περδίκη, να πρωτοστατεί, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να αφήσει την Αφροδίτη να μπει στα… εμπορικά δίκτυα χωρίς μάχη. Με μια καυστική επιστολή προς το αρμόδιο Υφυπουργείο, ο Περδίκης θέτει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση: η Πέτρα του Ρωμιού είναι μια περιοχή με τεράστια πολιτιστική και περιβαλλοντική σημασία. Και όχι, δεν χρειάζεται να γίνει το νέο Ibiza της Κύπρου.
Ας ρίξουμε μια ματιά στις γελοιότητες που ακούμε. Η Πέτρα του Ρωμιού δεν είναι απλώς ένας όμορφος τόπος για μια γρήγορη βουτιά. Είναι μέρος του δικτύου Natura 2000, προστατευόμενη περιοχή για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση θα σου πάρει το κεφάλι αν τολμήσεις να βάλεις εκεί έστω και ένα κάδο απορριμμάτων χωρίς άδεια. Αλλά, προφανώς, οι εμπνευστές της ιδέας πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα κάνει τα στραβά μάτια αν αντί για κάδο, βάλεις μια χρωματιστή ομπρέλα και έναν σερβιτόρο με δίσκο.
Και αν το περιβάλλον δεν ήταν αρκετό, υπάρχει και το ζήτημα της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ναι, γιατί το Υφυπουργείο Πολιτισμού μάλλον θα πρέπει να δώσει άδεια για τις μουσικές βραδιές που θα συνοδεύουν τα ηλιοβασιλέματα στην παραλία. Ξεχάστε την ησυχία και τη μαγεία του τοπίου, εδώ μιλάμε για «ανάπτυξη». Ίσως και η ίδια η Αφροδίτη να αποφασίσει να αναδυθεί ξανά, αυτή τη φορά για να μας τραγουδήσει ένα καλοκαιρινό hit, με τίτλο “Από την Αρχαία Ελλάδα στο Τουριστικό Σούπερ Μάρκετ”.
Και δεν είναι μόνο οι οικολόγοι που έχουν αντιρρήσεις. Ο κ. Περδίκης πολύ σωστά υπενθυμίζει ότι το Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη χαρακτηρίσει την περιοχή ως “υψηλού κάλλους”. Που σημαίνει ότι κάθε επέμβαση στο τοπίο πρέπει να ελέγχεται με προσοχή. Γιατί ξαφνικά η «ανάπτυξη» μοιάζει με ένα τραγικό αστείο, όταν αντί για προστασία του τοπίου, κάποιοι ονειρεύονται μια σειρά από πλαστικές ξαπλώστρες και γρήγορο κέρδος.
Ο ρόλος του Υφυπουργείου Πολιτισμού σε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου είναι πιο ενδιαφέρων. Ποιος νοιάζεται αν η περιοχή αυτή είναι βαθιά ριζωμένη στην κυπριακή παράδοση και μυθολογία; Προφανώς, κάποιος δεν ενημέρωσε τους αρμόδιους ότι η Πέτρα του Ρωμιού δεν είναι απλώς ένα μέρος, αλλά ένα σύμβολο της κυπριακής ταυτότητας. Είναι σαν να βάζεις τραπέζια και καρέκλες στο Μουσείο του Λούβρου και να περιμένεις ότι ο Μονέ θα κάνει τα στραβά μάτια.
Ίσως τελικά θα έπρεπε να ρωτήσουμε την ίδια την Αφροδίτη τι γνώμη έχει για όλα αυτά. Θα μπορούσε, άλλωστε, να κάνει μια εμφάνιση στα εγκαίνια της τουριστικής πλαζ, ίσως και με μαγιό τελευταίας μόδας, έτοιμη να διαφημίσει το νέο «αναπτυξιακό» έργο. Ή μπορεί να αποφασίσει να μην ξαναεμφανιστεί ποτέ, απογοητευμένη από την κατεύθυνση που παίρνει η περιοχή.
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση αυτή είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η σύγχρονη κοινωνία προσεγγίζει την έννοια της ανάπτυξης: βλέπουμε κάτι όμορφο, ιστορικό, μοναδικό, και η πρώτη μας σκέψη είναι “πώς μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε για να βγάλουμε χρήματα;” Λες και η ιστορία, ο πολιτισμός και το φυσικό περιβάλλον είναι απλά εμπόδια στον δρόμο προς τα κέρδη. Λες και η Αφροδίτη βγήκε από τη θάλασσα μόνο για να μας θυμίσει ότι η ομορφιά μπορεί να πωληθεί σε φέτες, με την κατάλληλη εμπορική στρατηγική.
Όπως και να έχει, ας ελπίσουμε ότι η Πέτρα του Ρωμιού δεν θα καταλήξει ένα ακόμα τουριστικό σούπερ μάρκετ, όπου η ιστορία, η φύση και η μυθολογία θα γίνουν διακοσμητικά στοιχεία σε έναν χώρο που θα κυριαρχεί το πλαστικό και η φασαρία. Ίσως τελικά, η Αφροδίτη να αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που της ετοιμάζουμε. Ίσως να αξίζει την ησυχία της, μακριά από τις ξαπλώστρες και τα beach bars, εκεί που το κύμα θα συνεχίσει να ψιθυρίζει τα μυστικά της αιωνιότητας.
