Το παγκόσμιο χρέος έχει φθάσει περίπου τα 302 τρισ. ευρώ και οι κυβερνήσεις αναχρηματοδοτούνται με επιτόκια πολύ υψηλότερα από εκείνα της προηγούμενης δεκαετίας. Η απειλή δεν είναι ότι «έρχεται νέο 2008» με τον ίδιο μηχανισμό. Είναι ότι μια κρίση κρατικών ομολόγων μπορεί να μεταφερθεί σε τράπεζες, ασφαλιστικές, funds και πραγματική οικονομία.
- Το παγκόσμιο χρέος προσεγγίζει τα €302 τρισ..
- Το αμερικανικό δημόσιο χρέος κινείται γύρω από τα $40 τρισ..
- Πρώτο σήμα: οι κυβερνήσεις δανείζονται μόνο με πολύ υψηλότερες αποδόσεις.
- Δεύτερο σήμα: μεγάλοι επενδυτές αναγκάζονται να πουλήσουν.
- Τρίτο σήμα: οι κεντρικές τράπεζες επιλέγουν ανάμεσα σε πληθωρισμό και σταθερότητα.
Από την απόδοση στη ρευστότητα
Μια άνοδος αποδόσεων είναι διαχειρίσιμη όσο υπάρχουν αγοραστές. Γίνεται κρίση όταν οι δημοπρασίες χρειάζονται απότομο premium ή όταν οι κάτοχοι ομολόγων πουλούν για να καλύψουν margin calls και εξαγορές.
Ποιοι μεταδίδουν το σοκ
Τράπεζες, ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικά ταμεία κατέχουν κρατικά ομόλογα ως ασφαλή στοιχεία. Η πτώση τιμών συμπιέζει κεφάλαια και μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω πωλήσεις. Τα leveraged funds και η private credit προσθέτουν κινδύνους που δεν είναι πάντα ορατοί.
Τι να παρακολουθεί ο επενδυτής
Οι δείκτες είναι τα tails στις δημοπρασίες ομολόγων, τα spreads κρατών και τραπεζών, οι συνθήκες repo και οι ανακοινώσεις παρεμβάσεων κεντρικών τραπεζών. Η Τράπεζα της Αγγλίας επισημαίνει ότι η άμεση πίεση παραμένει περιορισμένη, αλλά οι ευπάθειες σε κρατικό χρέος και risky credit έχουν αυξηθεί.
Δεν υπάρχει ακόμη απόδειξη γενικευμένης κρίσης. Υπάρχει, όμως, ένα σύστημα με μικρότερο περιθώριο λάθους. Η σωστή άμυνα δεν είναι ο πανικός, αλλά διαφοροποίηση, έλεγχος διάρκειας και προσοχή στη ρευστότητα των θέσεων.
The post Παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση: Τα τρία προειδοποιητικά σήματα που ανάβουν στις αγορές appeared first on moneymatters.cy.
