Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κινητοποιήσει περίπου $40 δισ. για έργα κρίσιμων ορυκτών από το 2022, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη έχουν δεσμεύσει περίπου €6 δισ. μέσα στο 2026. Η διαφορά δεν είναι μόνο χρηματοδοτική. Είναι διαφορά ταχύτητας, ανάληψης κινδύνου και ελέγχου της αλυσίδας από το ορυχείο έως τον μαγνήτη.
- Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν δάνεια, κρατικές συμμετοχές και κατώτατες τιμές για να επιταχύνουν έργα.
- Το Πεντάγωνο έδωσε δάνειο $150 εκατ. στη MP Materials για βαριές σπάνιες γαίες.
- Η ΕΕ επέλεξε 75 στρατηγικά έργα, αλλά πολλά βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο.
- Ο στόχος της ΕΕ για το 2030 είναι 10% εξόρυξη, 40% επεξεργασία και 25% ανακύκλωση εντός της Ένωσης.
- Ο κίνδυνος είναι η Ευρώπη να μειώσει την εξάρτηση από την Κίνα, αλλά να αποκτήσει νέα εξάρτηση από αμερικανικούς προμηθευτές.
Η αμερικανική μέθοδος
Η Ουάσιγκτον δεν περιορίζεται σε επιχορηγήσεις. Αγοράζει συμμετοχές, προσφέρει δάνεια και εγγυάται κατώτατες τιμές ώστε ιδιωτικές επενδύσεις να γίνονται χρηματοδοτήσιμες. Στη MP Materials, το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας απέκτησε περίπου 15%, ενώ προσέφερε δεκαετές κατώτατο επίπεδο $110 ανά κιλό για νεοδύμιο και πρασεοδύμιο.
Το Office of Strategic Capital χορήγησε επιπλέον δάνειο $150 εκατ. για δυνατότητα διαχωρισμού βαριών σπάνιων γαιών στην Καλιφόρνια. Με αυτόν τον τρόπο το κράτος απορροφά μέρος του αρχικού κινδύνου που αποθαρρύνει τις ιδιωτικές αγορές.
Το ευρωπαϊκό πρόβλημα εκτέλεσης
Ο Critical Raw Materials Act θέτει στόχους για το 2030: τουλάχιστον 10% της κατανάλωσης να εξορύσσεται στην ΕΕ, 40% να επεξεργάζεται και 25% να προέρχεται από ανακύκλωση. Επίσης, καμία στρατηγική πρώτη ύλη δεν πρέπει να εξαρτάται πάνω από 65% από μία τρίτη χώρα.
Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε ότι πολλά στρατηγικά έργα είναι τόσο πρώιμα ώστε δύσκολα θα συνεισφέρουν ουσιαστικά έως το 2030. Από 19 επιτυχημένες αιτήσεις που εξέτασε, 6 σχεδίαζαν πλήρη παραγωγική ικανότητα μετά το 2030, μία ακόμη και το 2039.
Γιατί δεν αρκεί ένα ορυχείο
Η Κίνα κυριαρχεί ιδιαίτερα στην επεξεργασία και στους μόνιμους μαγνήτες. Η εξόρυξη ευρωπαϊκού μεταλλεύματος χωρίς μονάδες διαχωρισμού, καθαρισμού και παραγωγής μαγνητών δεν δημιουργεί αυτάρκεια. Η αλυσίδα έχει πολλά σημεία συμφόρησης, υψηλές περιβαλλοντικές απαιτήσεις και αβέβαιες τιμές.
Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις χρειάζονται μακροχρόνια συμβόλαια αγοράς ώστε τα έργα να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση. Χωρίς δεσμευμένους πελάτες, η «στρατηγική» σήμανση ενός έργου δεν εγγυάται ότι θα κατασκευαστεί.
Τι σημαίνει για την ευρωπαϊκή βιομηχανία
Οι σπάνιες γαίες είναι κρίσιμες για ηλεκτρικά οχήματα, ανεμογεννήτριες, άμυνα, ρομποτική και ηλεκτρονικά. Καθυστέρηση στην αλυσίδα αυξάνει το κόστος, περιορίζει την παραγωγή και μεταφέρει διαπραγματευτική ισχύ σε ξένους προμηθευτές.
Η Ευρώπη δεν χρειάζεται μόνο περισσότερα κονδύλια. Χρειάζεται ταχύτερες άδειες, κοινή χρηματοδότηση, συμβόλαια απορρόφησης και πλήρη αλυσίδα επεξεργασίας. Διαφορετικά, η απεξάρτηση από την Κίνα μπορεί απλώς να αλλάξει γεωγραφία χωρίς να δημιουργήσει πραγματική στρατηγική αυτονομία.
The post Σπάνιες γαίες: Οι ΗΠΑ επενδύουν $40 δισ., η Ευρώπη χάνει χρόνο απέναντι στην Κίνα appeared first on moneymatters.cy.
