Η εικόνα του Ντόναλντ Τραμπ να υψώνει τη γροθιά, με αίματα στο πρόσωπο και περιστοιχισμένος από τους ανάστατους σωματοφύλακές του, έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας εμβληματικής στιγμής στη σύγχρονη ιστορία του φωτορεπορτάζ. Στο φόντο, η αστερόεσσα ανεμίζει περήφανα, προσθέτοντας μια δόση πατριωτικής δράσης που μόνο το Χόλιγουντ θα μπορούσε να φανταστεί. Αν μη τι άλλο, αυτό το στιγμιότυπο δείχνει πόσο έτοιμος είναι ο Τραμπ να αρπάξει κάθε ευκαιρία για να λάμψει, ακόμα και αν αυτή προέρχεται από μια επίθεση με πυροβολισμούς.
Ηρωικές Στιγμές και Χολιγουντιανό Δράμα
Η στιγμή που ο Τραμπ υψώνει τη γροθιά του, σαν άλλος Ρόκι Μπαλμπόα μετά από αγώνα, στέλνει ένα σαφές μήνυμα: «Δεν καταλαβαίνω από σφαίρες και αίματα. Έλα κι εσύ, αν τολμάς!» Αυτή η σκηνή μοιάζει βγαλμένη από ταινία δράσης με πρωταγωνιστή τον Τραμπ, έτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε κακοποιό, είτε είναι ένας μασκοφόρος επιτιθέμενος είτε η επικείμενη φορολογική δήλωση.
Ο Μπάιντεν και το Σενάριο της Ευαλωτότητας
Από την άλλη πλευρά, ο Τζο Μπάιντεν, προσπαθώντας να διατηρήσει την εικόνα του σταθερού και λογικού ηγέτη, μοιάζει να έχει πέσει θύμα του δικού του σεναρίου. Κάποιοι ίσως να λένε ότι θα μπορούσε να κερδίσει πόντους αν έβρισκε τη σωστή πλευρά της πόρτας όταν του επιτίθετο ένας σκύλος ή μια μπάλα γκολφ.
Θεωρίες Συνωμοσίας και Εξωγήινοι
Όσον αφορά τις θεωρίες συνωμοσίας, αυτές κυκλοφορούν πιο γρήγορα από ένα τιτίβισμα του Τραμπ. Κάποιοι πιστεύουν ότι η επίθεση ήταν σκηνοθετημένη από τον ίδιο τον Τραμπ για να ενισχύσει το ηρωικό του προφίλ. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πίσω από αυτήν την επίθεση κρύβονται εξωγήινοι, οι οποίοι, βλέποντας την κατάσταση στη Γη, αποφάσισαν να παρέμβουν. Άλλωστε, ποιος καλύτερος τρόπος να αποσπάσεις την προσοχή από τα πραγματικά προβλήματα από το να τραβήξεις τα βλέμματα με λίγο χολιγουντιανό δράμα;
Πολιτικός Μύθος ή Πραγματικότητα;
Τα liberal μέσα ενημέρωσης έχουν ήδη αρχίσει να ανακυκλώνουν το γνωστό ρητό ότι ο Τραμπ «έσπειρε ανέμους και θερίζει θύελλες πολιτικού μίσους». Το ίδιο έλεγαν και για τον Σλοβάκο πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίτσο μετά τη δική του απόπειρα δολοφονίας. Μήπως οι συνωμοσιολόγοι έχουν δίκιο όταν λένε ότι οι απόπειρες δολοφονίας είναι το νέο μαύρο στην πολιτική σκηνή;
Ρεαλισμός και Απρόβλεπτη Πολιτική Σκηνή
Και ενώ οι συνωμοσίες δίνουν και παίρνουν, ο πραγματικός κόσμος συνεχίζει να γυρίζει. Οι φιλοδημοκρατικοί αναλυτές προσπαθούν να καταλάβουν πώς θα μπορούσε ένας ματωμένος Τραμπ να κερδίσει την εκλογική μάχη, ενώ ο ίδιος ο Τραμπ μάλλον σκέφτεται ποιο χρώμα γραβάτα ταιριάζει καλύτερα με το αίμα. Από την άλλη, ο Μπάιντεν δεν μπορεί να αποφασίσει αν πρέπει να εμφανιστεί πιο σκληρός ή να συνεχίσει να δίνει έμφαση στην «ευαλωτότητα» του, μήπως και κερδίσει τη συμπάθεια των ψηφοφόρων.
Από την 6η Ιανουαρίου Μέχρι Σήμερα
Από την 6η Ιανουαρίου 2021 μας χωρίζουν τριάμιση χρόνια, αλλά η σκιά των γεγονότων αυτών εξακολουθεί να πέφτει βαριά στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ. Οι αλλεπάλληλες δικαστικές περιπέτειες του Τραμπ μπορεί να μην επηρεάζουν το σκληροπυρηνικό κοινό του, αλλά για τη liberal πτέρυγα, είναι ήδη ένας απονομιμοποιημένος αντίπαλος. Εδώ, τα δικαστήρια επιστρατεύονται εκεί που η πολιτική δεν μπορεί να προσφέρει επαρκή φραγμό – κάτι σαν να παίζεις μπάλα με έναν ανεμόμυλο.
Μπάιντεν: Δυσκολίες και Κρίσεις
Αντίστοιχα, η δρομολογούμενη αποκαθήλωση του Μπάιντεν στρέφει τη συζήτηση στο πρόσωπο του νυν προέδρου και στο ερώτημα της νοητικής του υγείας. Η μεταναστευτική κρίση, η πληθωριστική κρίση και η στεγαστική κρίση φέρνουν επιπλέον δυσκολίες στους Δημοκρατικούς, κάνοντάς τους να φαίνονται σαν να προσπαθούν να ισορροπήσουν σε σχοινί με πατίνια.
Ευχές από τη Βενεζουέλα και ΝΑΤΟικές Συζητήσεις
Και κάπου εδώ, έρχεται ο Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας να στείλει τα ευχετήρια μηνύματά του για ταχεία ανάρρωση στον Τραμπ, αποδεικνύοντας ότι οι καιροί έχουν αλλάξει, και πλέον η γεωπολιτική είναι κάτι σαν μια μεγάλη οικογένεια που στέλνει ευχές ακόμα και στους «αντιπάλους» της.
Οι ηγέτες των χωρών του ΝΑΤΟ, που συνεργάστηκαν με τον Μπάιντεν, φέρεται να κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για «τελειωμένη υπόθεση». Ωστόσο, αυτοί είναι οι Ευρωπαίοι που φαίνεται να είναι λιγότερο προετοιμασμένοι για μια επάνοδο του Τραμπ. Όσο για τη Μόσχα και το Πεκίνο, παρακολουθούν την αμερικανική πολιτική σαν ταινία δράσης, με ποπ κορν στο χέρι, χωρίς ιδιαίτερες ανησυχίες ή ελπίδες για το αποτέλεσμα.
Συσπείρωση ή Χρέωση της Έκρηξης;
Σε αυτό το τοπίο κλυδωνισμών, το ερώτημα είναι αν το αμερικανικό εκλογικό σώμα θα επιλέξει να συσπειρωθεί γύρω από όποιον προβάλει ως στιβαρή εθνική ηγεσία (λογικά, σε αυτό το ενδεχόμενο, τον Τραμπ) ή αν θα χρεώσει την εκρηκτική κλιμάκωση των εντάσεων στον ίδιο τον νεοϋορκέζο μεγιστάνα.
Η αλήθεια είναι ότι το μόνο βέβαιο σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση είναι ότι κάθε ιδέα κανονικότητας για την αμερικανική πολιτική ζωή έχει ανατραπεί. Και ενώ η πολιτική σκηνή μοιάζει με μια ατελείωτη σειρά επεισοδίων γεμάτη δράση, ίντριγκες και απρόβλεπτες εξελίξεις, το κοινό – δηλαδή οι ψηφοφόροι – παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, περιμένοντας την επόμενη κίνηση.
