Δεν ξέρω αν της απόφασης της Αννίτας να αποσυρθεί από την κούρσα των εκλογών προηγήθηκε οποιοδήποτε παρασκήνιο. Πιθανόν. Όμως αυτό πλέον δεν έχει σημασία.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι μπορεί η Αννίτα να στέρησε, για την ώρα, από τον εαυτό της τη δυνατότητα να διεκδικήσει τον προεδρικό θώκο, την ίδια στιγμή όμως ενίσχυσε σημαντικά το πολιτικό της κεφάλαιο. Γιατί;
Πρώτον, γιατί αποδείχθηκε στην πράξη και όχι στα λόγια θεματοφύλακας της ενότητας του κόμματός της.
Δεύτερον, σε περίπτωση νίκης του ΔΗΣΥ στις εκλογές του 2028, ως πρόεδρος του κόμματος θα πιστωθεί την επιτυχία και θα επιβραβευθούν οι χειρισμοί της. Αλλά ακόμη και σε περίπτωση ήττας, η αποτυχία θα χρεωθεί πρωτίστως στον υποψήφιο και όχι στην ίδια, η οποία, δείχνοντας γενναιοδωρία και πολιτική ανωτερότητα, παραμέρισε για να περάσει αυτός.
Τρίτον, βρέξει χιονίσει και ανεξαρτήτως της έκβασης των εκλογών, η Αννίτα θα παραμείνει για άλλα τέσσερα χρόνια στην προεδρία της Βουλής, αλλά και στην ηγεσία του κόμματός της.
Και τέταρτον – και ίσως σημαντικότερο – όχι μόνο διατηρεί, αλλά αυξάνει τις πιθανότητές της να βρεθεί στο πηδάλιο του κράτους σε μία από τις επόμενες προεδρικές εκλογές.
Όταν είσαι μόλις 40 χρόνων, το μέλλον λειτουργεί υπέρ σου και όχι εναντίον σου. Φτάνει να συμπεριφερθείς έξυπνα και νούσιμα, όπως ακριβώς έπραξε η Αννίτα αυτή τη φορά.
Άρα, εν κατακλείδι, μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται ότι η Αννίτα θυσίασε τη βασίλισσά της. Στην πραγματικότητα, όμως, με αυτή την κίνηση κατάφερε να φτάσει ακόμη πιο κοντά στο τσεκ ματ.
Ω.
