Η Ευρώπη εισέρχεται σε εποχή όπου η στρατηγική ισχύς θα χρηματοδοτείται με πολύ περισσότερο χρέος. Οι προβλεπόμενες εκδόσεις 1,54 τρισ. ευρώ και η γερμανική άνοδος στα 400 δισ. δεν είναι συγκυριακή παρέκκλιση, αλλά απάντηση σε άμυνα, υποδομές, γήρανση και ενεργειακή μετάβαση.
Η αλλαγή συμπίπτει με την απόσυρση της ΕΚΤ ως σταθερού αγοραστή. Η αγορά θα αποκτήσει μεγαλύτερη εξουσία να αξιολογεί ποια εθνική στρατηγική θεωρεί αξιόπιστη και με ποιο κόστος.
- Η Ευρωζώνη μπορεί να εκδώσει 1,54 τρισ. ευρώ χρέους.
- Η Γερμανία αυξάνει τον δανεισμό της στα 400 δισ. ευρώ.
- Η ΕΚΤ δεν επανεπενδύει πλήρως τα χαρτοφυλάκια που λήγουν.
- Η άμυνα και η γήρανση δημιουργούν μόνιμες ανάγκες χρηματοδότησης.
- Οι αγορές θα αποκτήσουν ισχυρότερο ρόλο στην αξιολόγηση κρατικών προτεραιοτήτων.
Η γερμανική μετατόπιση
Η χώρα που έχτισε κύρος πάνω στη δημοσιονομική πειθαρχία χρειάζεται τώρα να χρηματοδοτήσει αποτρεπτική ικανότητα και ανανέωση υποδομών. Η αλλαγή του γερμανικού μοντέλου επηρεάζει τους κανόνες και τις προσδοκίες ολόκληρης της Ένωσης.
Η επιστροφή των αγορών
Όσο η κεντρική τράπεζα μειώνει τον ισολογισμό της, ιδιώτες επενδυτές καθορίζουν περισσότερο το κόστος. Αυτό μπορεί να επιβάλει πειθαρχία, αλλά και να διευρύνει αποκλίσεις μεταξύ χωρών σε περιόδους φόβου.
Το θεσμικό κενό
Η Ευρώπη χρειάζεται κοινά χρηματοδοτικά εργαλεία για κοινές στρατηγικές ανάγκες. Αν κάθε κράτος δανείζεται μόνο του για άμυνα και μετάβαση, η κατακερματισμένη αγορά θα μειώνει την αποτελεσματικότητα των δαπανών και θα αυξάνει τις πολιτικές εντάσεις.
