Η συγκρότηση διυπουργικής επιτροπής για την πυρηνική ενέργεια δεν βάζει ακόμη αντιδραστήρα στον ελληνικό χάρτη. Αλλάζει όμως το όριο της εθνικής συζήτησης. Η Ελλάδα αρχίζει να εξετάζει αν η σταθερή πυρηνική ισχύς μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και να στηρίξει ένα ηλεκτρικό σύστημα με περισσότερες ΑΠΕ και αυξανόμενη ζήτηση.
- Η επιτροπή εξετάζει το πλήρες θεσμικό μονοπάτι του IAEA, όχι συγκεκριμένη κατασκευή.
- Οι SMR μπορούν να δώσουν σταθερή ισχύ 50–300 MW ανά μονάδα.
- Η επιλογή δημιουργεί νέες εξαρτήσεις από προμηθευτές τεχνολογίας, καυσίμου και υπηρεσιών.
- Η ασφάλεια, η σεισμικότητα, τα απόβλητα και η κοινωνική αποδοχή είναι στρατηγικά ζητήματα.
- Η σωστή απόφαση πρέπει να συγκρίνει ολόκληρα ενεργειακά συστήματα, όχι απομονωμένες τεχνολογίες.
Από ποια εξάρτηση σε ποια άλλη
Η πυρηνική ενέργεια μειώνει την έκθεση στις καθημερινές διακυμάνσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Δεν καταργεί την εξάρτηση. Τη μεταφέρει σε προμηθευτές αντιδραστήρων, καυσίμου, λογισμικού και μακροχρόνιας συντήρησης. Η επιλογή εταίρου θα είναι ταυτόχρονα βιομηχανική και γεωπολιτική.
Η Ελλάδα θα πρέπει να αξιολογήσει ευρωπαϊκές, αμερικανικές και άλλες τεχνολογίες με κριτήρια ασφάλειας, συμβατότητας, χρηματοδότησης και εφοδιασμού.
Η θεσμική ικανότητα προηγείται
Ένα πυρηνικό πρόγραμμα απαιτεί ανεξάρτητη εποπτεία, εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, σχέδια πολιτικής προστασίας και θεσμούς που λειτουργούν πέρα από εκλογικούς κύκλους. Η τεχνική ασφάλεια εξαρτάται από την ποιότητα της διοίκησης όσο και από τον σχεδιασμό του αντιδραστήρα.
Η Ανατολική Μεσόγειος
Η περιοχή συνδυάζει σεισμικότητα, γεωπολιτική ένταση και αυξανόμενη ενεργειακή διασύνδεση. Ένα ελληνικό πρόγραμμα θα επηρέαζε σχέσεις με γειτονικές χώρες, ευρωπαϊκά δίκτυα και την περιφερειακή αγορά ηλεκτρισμού.
Η πρώτη σωστή στρατηγική απόφαση είναι να μη βιαστεί η τελική απόφαση. Η Ελλάδα χρειάζεται ανοικτή σύγκριση ανάμεσα σε SMR, αποθήκευση, διασυνδέσεις, φυσικό αέριο εφεδρείας και διαχείριση ζήτησης, με κοινό ορίζοντα κόστους και ασφάλειας.
