Σύμφωνα με το Space, το αντικείμενο, με την ονομασία 450P/LONEOS, ανακαλύφθηκε το 2004 και ανήκει στους «Κενταύρους». Πρόκειται για μια κατηγορία ανενεργών σωμάτων που βρίσκονται σε τροχιά μεταξύ του Δία και του Ποσειδώνα. Η επιστημονική κοινότητα εκτιμά ότι τα σώματα αυτά προέρχονται από τη Ζώνη του Κάιπερ, η οποία εκτείνεται πέρα από τον Πλούτωνα, και μετακινήθηκαν λόγω βαρυτικών αλληλεπιδράσεων με τους γιγάντιους πλανήτες ή εξαιτίας της έλξης κάποιου διερχόμενου άστρου.
Καθώς οι τροχιές των Κενταύρων διασταυρώνονται με εκείνες του Δία, του Κρόνου, του Ουρανού ή του Ποσειδώνα, χαρακτηρίζονται από μακροχρόνια αστάθεια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γιγάντιοι πλανήτες είτε να τους εκδιώκουν εντελώς από το ηλιακό σύστημα είτε να τους ωθούν πιο κοντά στον Ήλιο. Θεωρείται πως όσοι ωθούνται στο εσωτερικό του ηλιακού συστήματος μετατρέπονται τελικά σε κομήτες της οικογένειας του Δία — δηλαδή σε σώματα με περίοδο περιφοράς μικρότερη των 20 ετών. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν είχε παρατηρήσει αυτή τη μετάβαση στην πράξη.
Η παρατήρηση της δραστηριότητας
Με επικεφαλής τον πλανητικό επιστήμονα Τσαρλς Σαμπό από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα, οι αστρονόμοι άρχισαν να καταγράφουν την έναρξη κομητικής δραστηριότητας στο σώμα 450P. Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Gemini North στη Χαβάη, παρατήρησαν τον σχηματισμό ενός νέφους αερίων και σκόνης, γνωστού ως κόμη, γύρω από τον στερεό πυρήνα του. Η φωτεινότητα αυτής της κόμης αυξήθηκε δραματικά μεταξύ 2019 και 2024, καθώς το σώμα πλησίαζε στο περιήλιό του.
Η μετάβαση του 450P οφείλεται σε ένα καθοριστικό γεωπολιτικό συμβάν: υπολογίζοντας την τροχιά του στο παρελθόν, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το 1992 είχε περάσει σε απόσταση μόλις 4,6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Κρόνο. Η βαρυτική αλληλεπίδραση με τον πλανήτη συρρίκνωσε την τροχιά του 450P, φέρνοντας το περιήλιό του στις 5,4 αστρονομικές μονάδες (813 εκατομμύρια χιλιόμετρα), ακριβώς έξω από την τροχιά του Δία. Λόγω αυτής της προσέγγισης, τον Αύγουστο του 2024 το σώμα δέχθηκε ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα ηλιακής θερμότητας. Η περίοδος περιφοράς του διαρκεί πλέον 22 χρόνια, γεγονός που σημαίνει ότι βρίσκεται στο κατώφλι της ένταξής του στους κομήτες της οικογένειας του Δία.
Η χημική σύσταση και ο κρυσταλλικός πάγος
Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, η ερευνητική ομάδα ανέλυσε τη σύσταση της κόμης, εντοπίζοντας αέριο διοξείδιο του άνθρακα, χωρίς να ανιχνεύσει ίχνη υδρατμών. Σύμφωνα με τον Σαμπό, σε αυτή την απόσταση, ο πυρήνας παραμένει υπερβολικά παγωμένος για να αποτελεί το νερό την κύρια πηγή της δραστηριότητας, συνεπώς το διοξείδιο του άνθρακα είναι αυτό που τροφοδοτεί τη μεταμόρφωση. Η ηλιακή θερμότητα αναγκάζει τις εγκλωβισμένες πτητικές ουσίες να απελευθερωθούν, παρασύροντας σκόνη από την επιφάνεια.
Επιπλέον, ανιχνεύθηκαν ενδείξεις σωματιδίων κρυσταλλικού πάγου νερού, γεγονός που υποδηλώνει θερμική μεταβολή. Στα αρχέγονα σώματα, ο πάγος βρίσκεται σε άμορφη, πορώδη κατάσταση, εγκλωβίζοντας θύλακες αερίων. Καθώς το σώμα θερμαίνεται, ο άμορφος πάγος αναδιατάσσεται σε σταθερή κρυσταλλική μορφή, απελευθερώνοντας τα αέρια. Η παρουσία αυτού του κρυσταλλικού πάγου επιβεβαιώνει ότι το 450P αλλοιώνεται αυτή τη στιγμή από την αρχέγονη κατάστασή του, η οποία χρονολογείται 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.
Η συγκεκριμένη έρευνα, η οποία έχει γίνει δεκτή προς δημοσίευση στο Planetary Science Journal, αποτελεί σταθμό για την αστρονομία. Ελάχιστοι Κένταυροι έχουν δείξει ποτέ σημάδια δραστηριότητας, γεγονός που καθιστά το 450P μια εξαιρετικά σπάνια ευκαιρία μελέτης πρώιμων υλικών του ηλιακού μας συστήματος τη στιγμή ακριβώς που αρχίζουν να αντιδρούν στην ηλιακή ακτινοβολία.
Πηγή:in.gr
The post Η γέννηση ενός κομήτη: Αστρονόμοι καταγράφουν τη σπάνια μεταμόρφωση appeared first on SciNews.eu.
