Η νέα στήριξη της κινεζικής οικονομίας δείχνει ότι το Πεκίνο θέλει ανάπτυξη, αλλά όχι με τίμημα την απώλεια ελέγχου. Οι επιδοτήσεις τόκων και οι εγγυήσεις κατευθύνονται σε συγκεκριμένους δανειολήπτες, ενώ οι αρχές δεσμεύονται να εμποδίσουν νέο κρυφό τοπικό χρέος.
Η επιλογή είναι στρατηγική. Η Κίνα χρειάζεται επαρκή εσωτερική ζήτηση για να αντέξει εμπορικές πιέσεις από τις ΗΠΑ, αλλά δεν θέλει να επιστρέψει σε μοντέλο ανάπτυξης που εξαρτάται από υπερβολικές κατασκευές και αδιαφανή χρηματοδότηση.
- Η διαθέσιμη ομολογιακή δύναμη πυρός υπερβαίνει τα 2 τρισ. γουάν.
- Η ανάπτυξη β΄ τριμήνου ήταν 4,3%.
- Η εσωτερική ζήτηση είναι κρίσιμη για αντοχή σε εξωτερικές πιέσεις.
- Το τοπικό χρέος αποτελεί περιορισμό στην κρατική παρέμβαση.
- Ο έλεγχος πιστώσεων είναι ταυτόχρονα οικονομικό και πολιτικό εργαλείο.
Η πειθαρχία ως πολιτική ισχύς
Το Πεκίνο δεν αντιμετωπίζει τις πιστώσεις ως ουδέτερο μηχανισμό αγοράς. Τις χρησιμοποιεί για να κατευθύνει πόρους σε προτεραιότητες, να περιορίζει ανεπιθύμητες τοπικές πρωτοβουλίες και να διατηρεί κεντρικό έλεγχο.
Η εξωτερική διάσταση
Η ισχυρότερη κατανάλωση μειώνει την εξάρτηση από εξαγωγές σε περίοδο εμπορικών διαπραγματεύσεων. Παράλληλα, ένα αποτυχημένο πακέτο θα αυξήσει την ανάγκη εξωτερικών πλεονασμάτων και θα εντείνει τις τριβές.
Το τεστ εφαρμογής
Το κρίσιμο δεν είναι πόσο χρήμα ανακοινώνεται, αλλά αν φθάνει σε νοικοκυριά και βιώσιμες επιχειρήσεις. Αν εγκλωβιστεί σε κρατικές δομές και παλαιά έργα, η στήριξη θα αγοράσει χρόνο χωρίς να αλλάξει το μοντέλο.
