Η απόφαση του ΠτΔ να επιλέξει ως νέο Διοικητή τον Χριστάκη Πατσαλίδη, προκάλεσε τη δημόσια αντίδραση του ΑΚΕΛ.
Το κόμμα της αριστεράς υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι Χρ. Πατσαλίδης στην κρίσιμη περίοδο της τραπεζικής κρίσης και των τραπεζικών σκανδάλων βρισκόταν στην καθοδήγηση της Τράπεζας Κύπρου.
Το ΑΚΕΛ παραπέμπει μάλιστα και στην έκθεση του οίκου Alvarez & Marsal για την αγορά ελληνικών ομολόγων από την Τράπεζα Κύπρου και ότι από τον υπολογιστή του κ. Πατσαλίδη έγινε μαζική διαγραφή στοιχείων, παρά την αντίθετη εντολή της ΚΤ.
Είναι πράγματι άξιο απορίας, πως το ΑΚΕΛ αγνοεί το γεγονός ότι το όλο θέμα που επικαλείται περί διαγραφής στοιχείων από τον υπολογιστή του κ. Πατσαλίδη, τέθηκε ενώπιον της δικαιοσύνης και το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν υπήρξε οτιδήποτε μεμπτό εκ μέρους του Πατσαλίδη.
Άλλωστε, εάν ήταν ένοχος θα υπάρξει σε βάρος του κυρώσεις. Αντίθετα αθωώθηκε και επομένως δεν υπάρχει καν θέμα προς συζήτηση.
Το κόμμα της αριστεράς είναι και σοβαρό και υπεύθυνο. Διαχρονικά δηλώνει σεβασμό στις δικαστικές αποφάσεις.
Γιατί όμως σήμερα παραβιάζει τις αρχές του και προβάλλει ως επιχείρημα τη δήθεν διαγραφή στοιχείων από τον υπολογιστή του κ. Πατσαλίδη, διότι απλά διαφωνεί με το διορισμό του;
Που πάει ο σεβασμός προς τη δικαστική εξουσία;
Εκτιμούμε ότι το ΑΚΕΛ και ας εκληφθεί και ως υπόδειξη, ότι θα πρέπει αναμένει τα έργα και τις πράξεις του νέου Διοικητή και μετά να κάνει την κριτική του.
Θεωρούμε ότι θα πρέπει να τον κρίνει, εάν θα έχει αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη της διοίκησης της ΚΤ προς προσωπικό της τράπεζας, κάτι το οποίο τα τελευταία πέντε χρόνια δεν υπήρχε.
Να τον κρίνει εάν μπαίνει ή όχι μπροστά σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και την κοινωνία που επηρεάζεται από αυτά, όπως για παράδειγμα, η αύξηση των επιτοκίων.
Να τον κρίνει εάν είναι συνεπής στις δεσμεύσεις του έναντι της Βουλής, κάτι το οποίο δεν διέκρινε τον προηγούμενο Διοικητή, ο οποίος τον Αύγουστο του 2019, είχε υποσχεθεί στην κοινοβουλευτική επιτροπή οικονομικών ότι θα ετοίμαζε μηχανισμό για τα ΜΕΔ και για τις εκποιήσεις και πως θα ήταν έτοιμος τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, τίποτε δεν έπραξε.
Να τον κρίνει εάν οι σχέσεις του με τους δύο εκτελεστικούς συμβούλους της ΚΤ δεν είναι καλές προς όφελος της εποπτικής αρχής.
Και να τον κρίνει εάν θα προωθήσει ή όχι το νομοσχέδιο για την εταιρική διακυβέρνηση της ΚΤ, το οποίο, για πέντε χρόνια η προηγούμενη διοίκηση(Διοικητής και ΔΣ της ΚΤ) το άφησαν στο ράφι και σφύριζαν αδιάφορα.
