Οι πέντε όροι για το Ορμούζ: Το διπλωματικό τεστ που θα κρίνει αν επιστρέφουν τα αμερικανικά πλήγματα

Η συμφωνία για τα Στενά του Ορμούζ συμπυκνώνεται σε πέντε επιχειρησιακούς όρους, αλλά η πραγματική δοκιμασία είναι πολιτική: αν οι ΗΠΑ μπορούν να δεχθούν μεγαλύτερο ρόλο του Ιράν στη ναυσιπλοΐα χωρίς να δημιουργήσουν προηγούμενο κυριαρχίας σε διεθνή δίοδο.

Οι όροι που βρίσκονται στο τραπέζι είναι: διάρκεια 60 ημερών, είσοδος πλοίων από βόρεια λωρίδα σε ιρανικά ύδατα, έξοδος από νότια λωρίδα του Ομάν, μηδενικά τέλη στη μεταβατική περίοδο και καθαρισμός της κεντρικής λωρίδας από νάρκες μέσα σε 30 ημέρες. Μετά την αποναρκοθέτηση, θα ακολουθήσει διαπραγμάτευση για μόνιμο καθεστώς.

Η διαφορά ανάμεσα στην ασφαλή διέλευση και τον έλεγχο

Το Ιράν επιδιώκει αναγνώριση «κυριαρχικών δικαιωμάτων», ενώ η Ουάσιγκτον δηλώνει ότι δεν θα δεχθεί ιρανικές εγκρίσεις ή τέλη. Αυτή η διαφορά μπορεί να φαίνεται νομική, αλλά καθορίζει ποιος αποκτά διαπραγματευτική ισχύ πάνω σε έναν διάδρομο από τον οποίο περνούσε περίπου 20% του διεθνώς εμπορευόμενου πετρελαίου και αερίου.

Ο Λευκός Οίκος επιδιώκει ανακοίνωση την Τετάρτη. Οι επαφές περιέλαβαν συνομιλίες του Στιβ Γουίτκοφ με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και τον Ομανό ομόλογό του Μπαντρ αλ Μπουσαΐντι. Στη διαμεσολάβηση συμμετείχαν επίσης Κατάρ, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία.

Η δεύτερη φάση είναι δυσκολότερη

Ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε το άνοιγμα των Στενών ως «πρώτη φάση» και την αποπυρηνικοποίηση ως δεύτερη. Αυτό σημαίνει ότι η συμφωνία για τη ναυσιπλοΐα αντιμετωπίζεται ως μηχανισμός οικοδόμησης εμπιστοσύνης, όχι ως τελικός συμβιβασμός.

Η προηγούμενη διευθέτηση κατέρρευσε όταν το Ιράν επανέλαβε επιθέσεις σε πλοία. Αν επαναληφθεί το ίδιο μοτίβο, ο Τραμπ μπορεί να επαναφέρει τα σχέδια μαζικών πληγμάτων. Η επιτυχία, συνεπώς, θα κριθεί όχι από την ανακοίνωση αλλά από το αν τα εμπορικά πλοία περνούν με ασφάλεια για αρκετές εβδομάδες.

Πηγή των όρων: Axios. Πρόσθετη διασταύρωση: Associated Press.