Οι στρατηγικές υποδομές παράγουν πολιτική πραγματικότητα. Μετά τον αγωγό νερού, η σχεδιαζόμενη γραμμή φυσικού αερίου επιχειρεί να καταστήσει τη σχέση Τουρκίας–κατεχομένων υλικά δυσκολότερο να αναστραφεί, ανεξάρτητα από την έκβαση των συνομιλιών.
- Ο αγωγός ακολουθεί το προηγούμενο της υποθαλάσσιας σύνδεσης νερού.
- Η αμφίδρομη λειτουργία αποκαλύπτει σχεδιασμό πέρα από την κάλυψη σημερινών αναγκών.
- Η Λευκωσία επιχειρεί να διεθνοποιήσει το ζήτημα πριν το έργο δημιουργήσει μη αναστρέψιμα τετελεσμένα.
- Η μάχη θα δοθεί σε τεχνικό, νομικό, διπλωματικό και χρηματοδοτικό επίπεδο.
Η γεωπολιτική της εξάρτησης
Νερό, ηλεκτρισμός και φυσικό αέριο είναι δίκτυα εξάρτησης. Όσο περισσότερες κρίσιμες υπηρεσίες συνδέονται αποκλειστικά με την Τουρκία, τόσο ισχυρότερη γίνεται η πολιτική και οικονομική ενσωμάτωση των κατεχομένων.
Γιατί η αμφίδρομη ροή είναι το κλειδί
Δύο παράλληλοι αγωγοί με δυνατότητα αντίστροφης μεταφοράς δεν σχεδιάζονται μόνο για τροφοδοσία. Δημιουργούν επιλογή εξαγωγής μελλοντικών κοιτασμάτων μέσω Τουρκίας και άρα δυνητικό εργαλείο επιρροής πάνω στην ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου.
Η απάντηση της Λευκωσίας
Η προσφυγή στον ΟΗΕ πρέπει να συνοδευθεί από συστηματική ενημέρωση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τεχνικών εταιρειών και ευρωπαϊκών θεσμών. Το στρατηγικό ζητούμενο είναι να αυξηθεί το κόστος υλοποίησης πριν η υποδομή αποκτήσει τη δύναμη του τετελεσμένου.
