ΙΑΤΡΙΚΗ · ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ
Η διαδρομή μέχρι τη διάγνωση ενός αυτοάνοσου μπορεί να είναι μακρά. Μια μεγάλη έρευνα εξετάζει τι αναφέρουν οι ίδιοι οι ασθενείς για αυτή τη διαδρομή και πώς διαφέρουν οι εμπειρίες γυναικών και ανδρών.
Διεθνής διατομεακή έρευνα αυτοαναφερόμενων εμπειριών3 λεπτά ανάγνωσης
ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ6.607 άτομα με αυτοάνοσα νοσήματα
Η ΠΗΓΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝΑναφορές των ίδιων των ασθενών
Η ΒΑΣΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗΔεν είναι έλεγχος κάθε ιατρικού φακέλου
Η διάγνωση όπως τη βίωσαν οι ασθενείς
Ερευνητές με επικεφαλής ομάδες από το Cambridge και το University of East Anglia ανέλυσαν τις διαγνωστικές εμπειρίες 6.607 ανθρώπων με αυτοάνοσα νοσήματα. Η εργασία δημοσιεύτηκε στο eClinicalMedicine και παρουσιάστηκε στις 12 Οκτωβρίου. Οι γυναίκες ανέφεραν συχνότερα ότι τα συμπτώματά τους είχαν προηγουμένως αποδοθεί λανθασμένα σε ψυχιατρικά ή ψυχοσωματικά αίτια.
Συγκεκριμένα, 43% των γυναικών και 33% των ανδρών ανέφεραν προηγούμενη ψυχιατρική παρερμηνεία των συμπτωμάτων. Για την απόδοσή τους σε ψυχοσωματικό αίτιο, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 34% και 22%. Οι αριθμοί περιγράφουν τις απαντήσεις των συμμετεχόντων στο συγκεκριμένο δείγμα, όχι τη συχνότητα σφάλματος σε ολόκληρο τον πληθυσμό.
Γιατί τα αυτοάνοσα δημιουργούν διαγνωστική δυσκολία
Στα αυτοάνοσα νοσήματα, η άμυνα του οργανισμού στρέφεται εναντίον δικών του ιστών. Η αρχική εικόνα μπορεί να περιλαμβάνει κόπωση, πόνο, διαταραχές ύπνου ή διάθεσης, συμπτώματα που εμφανίζονται και σε πολλές άλλες καταστάσεις. Επιπλέον, η εικόνα μπορεί να εξελίσσεται και να επηρεάζει περισσότερα από ένα συστήματα του σώματος.
Η αβεβαιότητα στην αρχή μιας διαγνωστικής διερεύνησης δεν είναι από μόνη της ένδειξη αμέλειας ή προκατάληψης. Η μελέτη θέτει ένα διαφορετικό ζήτημα: αν η ερμηνεία κλείνει πρόωρα και αν οι εμπειρίες των ασθενών ακούγονται με τον ίδιο τρόπο. Η διάκριση αυτή επιτρέπει πιο ουσιαστική συζήτηση από έναν γενικό χαρακτηρισμό κάθε καθυστέρησης.
Τεκμηρίωση: [1]
Το φύλο, η αναμονή και τα όρια των δεδομένων
Οι διαφορές στις αναφορές παρέμειναν αφού συνεκτιμήθηκαν παράγοντες όπως η ηλικία, η ομάδα νόσου, η γεωγραφική περιοχή και η οικονομική κατάσταση. Οι γυναίκες ανέφεραν επίσης μεγαλύτερες διαγνωστικές καθυστερήσεις. Η εργασία σχεδιάστηκε με τη συμμετοχή ασθενών και εστιάζει σε εμπειρίες που μπορεί να μην καταγράφονται πλήρως στους φακέλους.
Παραμένει, όμως, έρευνα βασισμένη σε αναφορές και αναμνήσεις συμμετεχόντων. Το δείγμα ήταν κατά 91,2% γυναικείο και κατά 69,7% από το Ηνωμένο Βασίλειο, επομένως δεν αντιπροσωπεύει αυτομάτως όλους τους ασθενείς ή όλα τα συστήματα υγείας. Δεν επιτρέπει να επαληθευτεί εκ των υστέρων κάθε επιμέρους κλινική απόφαση, ούτε δίνει συγκεκριμένα ποσοστά για την Κύπρο. Η παρατηρούμενη σύνδεση χρειάζεται συμπληρωματικές μορφές έρευνας.
Η ψυχική και η σωματική υγεία μπορούν να συνυπάρχουν
Μια ψυχιατρική διάγνωση μπορεί να είναι σωστή και να συνυπάρχει με αυτοάνοση νόσο. Ορισμένες παθήσεις μπορούν επίσης να επηρεάζουν άμεσα το νευρικό σύστημα, ενώ η χρόνια ασθένεια έχει ψυχολογικές επιπτώσεις. Οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματα δεν ακυρώνουν τη σημασία της φροντίδας ψυχικής υγείας.
Το πρακτικό επιστημονικό μήνυμα αφορά την επανεκτίμηση όταν τα συμπτώματα επιμένουν, αλλάζουν ή αφορούν πολλά συστήματα, μέσα σε κατάλληλη κλινική παρακολούθηση. Η μελέτη δεν αποτελεί εργαλείο αυτοδιάγνωσης ούτε λόγο διακοπής θεραπείας. Δείχνει γιατί η καλή επικοινωνία, η καταγραφή της πορείας και η διατήρηση διαγνωστικής ανοικτότητας είναι κρίσιμες για την ποιότητα της φροντίδας.
Πηγές και επιστημονική τεκμηρίωση
The post Αυτοάνοσα νοσήματα: Οι γυναίκες αναφέρουν συχνότερα ότι τα συμπτώματά τους αποδόθηκαν σε ψυχικά αίτια appeared first on SciNews.eu.
