Ο Σαντός Σάχου, διευθύνων σύμβουλος της βρετανικής εταιρείας φαρμακευτικής τεχνολογίας Charac, η σύζυγός του και τα δύο παιδιά τους βρίσκονται ανάμεσα στους αγνοουμένους μετά την καταστροφική πλημμύρα στα σύνορα Νεπάλ–Θιβέτ. Την ώρα που οι οικογένειες περιμένουν οποιαδήποτε επιβεβαιωμένη πληροφορία, οι ομάδες διάσωσης επιχειρούν για τέταρτη ημέρα μέσα σε βαθιά λάσπη, κατεστραμμένους δρόμους και ένα τοπίο που εξακολουθεί να θεωρείται ασταθές.
- Ο 46χρονος Σαντός Σάχου, η σύζυγός του Σουράμπι και τα παιδιά τους, Σπάνταν και Σίνα, δεν έχουν εντοπιστεί.
- Η καταστροφή εκδηλώθηκε στις 26 Αυγούστου, έπειτα από κατάρρευση παγετώνα και τμήματος του υποκείμενου βράχου.
- Ο απολογισμός μεταβάλλεται διαρκώς. Το πρωί της 29ης Αυγούστου, νεπαλική ενημέρωση έκανε λόγο για 616 νεκρούς στο Νεπάλ, ενώ η Κίνα είχε ανακοινώσει ακόμη 7 στο Θιβέτ.
- Σχεδόν 2.000 άνθρωποι παρέμεναν χωρίς επιβεβαιωμένη τύχη στις τελευταίες ευρέως διασταυρωμένες καταγραφές.
- Η Βρετανία στέλνει ειδική ομάδα στο Κατμαντού και διαθέτει £5 εκατ. για ανθρωπιστική στήριξη.
Η οικογένεια Σάχου και η σιωπή μετά το σύνορο
Ο Σαντός Σάχου είναι 46 ετών και επικεφαλής της Charac, εταιρείας που αναπτύσσει ψηφιακές υπηρεσίες για φαρμακεία και ασθενείς στη Βρετανία. Αγνοείται μαζί με τη σύζυγό του, Σουράμπι Μάνμαθ Πάντι, 44 ετών, τον 18χρονο γιο τους Σπάνταν και τη 13χρονη κόρη τους Σίνα.
Η οικογένεια βρισκόταν στην περιοχή για ταξίδι προς το όρος Καϊλάς. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά από συγγενείς και βρετανικά μέσα, η επικοινωνία χάθηκε όταν η ομάδα τους βρισκόταν κοντά στη μεθοριακή υποδομή του Γκιρόνγκ. Η τύχη τους δεν έχει επιβεβαιωθεί και οποιαδήποτε αναφορά πέρα από τον χαρακτηρισμό «αγνοούμενοι» θα ήταν πρόωρη.
Το ITV κατέγραψε 33 Βρετανούς υπηκόους για τους οποίους δεν υπήρχε ακόμη ασφαλής ενημέρωση την Παρασκευή. Ανάμεσά τους βρίσκονται προσκυνητές, ταξιδιώτες διαφορετικών ηλικιών και μέλη οργανωμένων ομάδων. Οι αριθμοί αυτοί μπορεί να αναθεωρηθούν καθώς ενοποιούνται τα μητρώα των ταξιδιωτικών γραφείων, των δύο κρατών και των προξενικών αρχών.
Τι συνέβη στην κοιλάδα
Η πλημμύρα εκδηλώθηκε το πρωί της Τετάρτης 26 Αυγούστου στον ποταμό Μπότε Κόσι, στην περιοχή Ρασούβα. Οι πρώτες επιστημονικές αναλύσεις δορυφορικών εικόνων δείχνουν ότι δεν αποκολλήθηκε μόνο πάγος. Κατέρρευσε και μεγάλο τμήμα του βραχώδους υποβάθρου, παρασύροντας παγετωνικό υλικό, ογκόλιθους και νερό προς τη στενή κοιλάδα.
Η ακριβής ακολουθία εξακολουθεί να εξετάζεται. Μία από τις επικρατέστερες εξηγήσεις είναι ότι τα υλικά σχημάτισαν προσωρινό φράγμα και ότι η συσσωρευμένη μάζα νερού απελευθερώθηκε στη συνέχεια με καταστροφική ορμή. Οι επιστήμονες που μίλησαν στο Associated Press τόνισαν ότι οι καθαρότερες δορυφορικές λήψεις αποκάλυψαν πολύ μεγαλύτερη αστοχία της πλαγιάς από μια απλή θραύση πάγου.
Η γεωγραφία εξηγεί την κλίμακα της απώλειας. Η πλημμύρα ακολούθησε στενό διάδρομο που συνδέει το Κατμαντού με το Θιβέτ, παρασύροντας γέφυρες, δρόμους, οικισμούς, τουριστικές υποδομές και τμήματα ενεργειακών εγκαταστάσεων. Πρόκειται για διαδρομή με πολλούς ταξιδιώτες και προσκυνητές, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την καταμέτρηση.
Ο απολογισμός χρειάζεται χρονική σφραγίδα
Στις ταχέως εξελισσόμενες καταστροφές, ένας αριθμός μπορεί να είναι σωστός τη στιγμή της ανακοίνωσής του και παρωχημένος λίγες ώρες αργότερα. Το πρωί της 29ης Αυγούστου, η Kathmandu Post, επικαλούμενη τις αρμόδιες αρχές, μετέδωσε 616 επιβεβαιωμένους νεκρούς στο Νεπάλ. Στην κινεζική πλευρά είχαν ανακοινωθεί ακόμη 7 θάνατοι και 554 αγνοούμενοι.
Οι τελευταίες ευρέως διασταυρωμένες διεθνείς καταγραφές τοποθετούσαν τον συνολικό αριθμό όσων δεν είχαν εντοπιστεί κοντά στις 2.000. Η κατηγορία «αγνοούμενος» δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με θάνατο. Περιλαμβάνει ανθρώπους χωρίς επικοινωνία, άτομα που ενδέχεται να έχουν μετακινηθεί ή διασωθεί χωρίς ακόμη να καταχωριστούν, καθώς και ταξιδιώτες των οποίων τα στοιχεία βρίσκονται σε διαφορετικούς καταλόγους.
Το επίσημο νεπαλικό update επιβεβαιώνει ότι οι επιχειρήσεις αναζήτησης συνεχίζονται, ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών του Νεπάλ δημιούργησε ειδικό κέντρο ελέγχου για την επαλήθευση πληροφοριών και την προξενική συνδρομή ξένων υπηκόων.
Γιατί η επιχείρηση προχωρεί τόσο δύσκολα
Οι διασώστες βρίσκονται αντιμέτωποι με στρώματα λάσπης ύψους έως 1,5 μέτρου, ελάχιστα διαθέσιμα σημεία προσγείωσης και κατεστραμμένες οδικές προσβάσεις. Οι έρευνες συνεχίζονται σε πολλά μέτωπα, μεταξύ άλλων γύρω από τη μεθοριακή διάβαση και την περιοχή του υδροηλεκτρικού έργου Upper Trishuli-1.
Η απειλή δεν περιορίζεται στα συντρίμμια. Μετά την αρχική κατάρρευση σχηματίστηκαν λίμνες πίσω από φυσικά φράγματα. Οι αρχές αναγκάστηκαν κατά διαστήματα να περιορίσουν επιχειρήσεις λόγω του κινδύνου νέας υπερχείλισης. Αυτό δημιουργεί το δύσκολο δίλημμα κάθε επιχείρησης σε ασταθές γεωλογικό περιβάλλον: η ταχύτητα σώζει ζωές, αλλά η βιαστική ανάπτυξη μπορεί να εκθέσει και τους διασώστες σε δεύτερο κύμα.
Η βρετανική και διεθνής ανταπόκριση
Η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ειδική Ομάδα Ταχείας Ανάπτυξης θα φθάσει στο Κατμαντού στις 29 Αυγούστου. Αποστολή της είναι να ενισχύσει την πρεσβεία, να στηρίξει συγγενείς που αναζητούν πληροφορίες και να συντονιστεί με τις τοπικές αρχές. Το Λονδίνο ανακοίνωσε παράλληλα ανθρωπιστική βοήθεια £5 εκατ.
Το κρίσιμο πρόβλημα είναι η διασυνοριακή εικόνα. Πολλές ομάδες βρίσκονταν ακριβώς στη ζώνη μετάβασης ανάμεσα στο Νεπάλ και το Θιβέτ. Έτσι, τα στοιχεία εισόδου, οι λίστες ταξιδιωτικών γραφείων, οι διασωθέντες και τα νοσοκομειακά μητρώα δεν βρίσκονται σε ένα ενιαίο σύστημα. Η προξενική κρίση είναι συνεπώς και κρίση δεδομένων.
Η στρατηγική προειδοποίηση των Ιμαλαΐων
Το Strategist είχε καταγράψει από τις 27 Αυγούστου το μέγεθος της αρχικής καταστροφής και τον κίνδυνο νέου κύματος. Το follow-up αποκαλύπτει μια ευρύτερη αδυναμία: οι ορεινοί διάδρομοι που εξυπηρετούν τουρισμό, προσκύνημα, εμπόριο και ενέργεια παραμένουν εξαιρετικά ευάλωτοι σε ταχείες παγετωνικές αστοχίες.
Η προσαρμογή δεν μπορεί να περιοριστεί σε καλύτερες προγνώσεις και περισσότερα ελικόπτερα μετά το γεγονός. Απαιτεί διασυνοριακή ανταλλαγή προειδοποιήσεων, κοινά μητρώα ταξιδιωτικών ομάδων, έλεγχο της ανθεκτικότητας γεφυρών και ενεργειακών έργων, καθώς και σαφή πρωτόκολλα εκκένωσης σε διαδρόμους όπου χιλιάδες άνθρωποι μπορούν να παγιδευτούν μέσα σε λίγα λεπτά.
Για τις οικογένειες των αγνοουμένων, αυτές οι μεταρρυθμίσεις ανήκουν στο αύριο. Σήμερα το αίτημα είναι απλούστερο και πιο επείγον: μία αξιόπιστη πληροφορία για το πού βρίσκονται οι άνθρωποί τους.
