Η δήλωση Ζελένσκι ότι η Ρωσία μπορεί να κινητοποιήσει 300.000 επιπλέον στρατιώτες μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου είναι πληροφορία εμπόλεμης πλευράς και δεν έχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση. Ως στρατηγικό σενάριο, όμως, φωτίζει την κεντρική μάχη του πολέμου: ποιος μπορεί να παράγει, να εκπαιδεύει και να αναπληρώνει δυνάμεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
- Η εκτίμηση των 300.000 δεν αποτελεί επιβεβαιωμένη ρωσική ανακοίνωση.
- Η κινητοποίηση θα μπορούσε να καλύψει απώλειες, να δημιουργήσει εφεδρείες ή να στηρίξει νέα επιθετική προσπάθεια.
- Χωρίς αξιωματικούς, εκπαίδευση και εξοπλισμό, η αριθμητική ενίσχυση έχει περιορισμένη επιχειρησιακή αξία.
- Η χρονική τοποθέτηση μετά τις εκλογές δείχνει πιθανή προσπάθεια περιορισμού πολιτικού κόστους.
- Το Κίεβο χρησιμοποιεί την προειδοποίηση και για να πιέσει τη Δύση να επιταχύνει βοήθεια.
Τρεις πιθανές χρήσεις
Μια δύναμη αυτού του μεγέθους μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τρεις τρόπους. Πρώτον, ως μηχανισμός αναπλήρωσης απωλειών ώστε οι υπάρχουσες μονάδες να διατηρήσουν ρυθμό. Δεύτερον, για δημιουργία στρατηγικής εφεδρείας που θα επιτρέπει στη Μόσχα να εκμεταλλευτεί ουκρανική αδυναμία. Τρίτον, για νέο επιθετικό σχηματισμό.
Το τρίτο σενάριο είναι το πιο απαιτητικό. Χρειάζεται πολλούς μήνες, διοικητές, εκπαίδευση συνδυασμένων όπλων, μηχανικό, αεράμυνα και υλικοτεχνική αλυσίδα. Η απλή συγκέντρωση προσωπικού δεν δημιουργεί δύναμη ελιγμού.
Ο χρόνος ως όπλο
Η Ρωσία έχει μεγαλύτερη δεξαμενή ανθρώπινου δυναμικού και βαθύτερη αμυντική βιομηχανία από την Ουκρανία. Το Κίεβο στηρίζεται σε τεχνολογική προσαρμογή και εξωτερική βοήθεια για να αντισταθμίσει την αριθμητική ανισορροπία. Μια νέα κινητοποίηση θα δήλωνε ότι το Κρεμλίνο πιστεύει πως ο χρόνος παραμένει με το μέρος του.
Η προειδοποίηση Ζελένσκι εξυπηρετεί και διπλωματικό στόχο. Θέλει να πείσει συμμάχους ότι η καθυστέρηση σε πυρομαχικά, αεράμυνα και χρηματοδότηση επιτρέπει στη Ρωσία να μετατρέψει το βάθος της σε πλεονέκτημα.
Το πολιτικό όριο
Η πιθανή αναμονή έως μετά τις εκλογές θα μείωνε το άμεσο πολιτικό κόστος. Ωστόσο, νέα μεγάλης κλίμακας κινητοποίηση θα επανέφερε τον πόλεμο στην καθημερινότητα περισσότερων ρωσικών οικογενειών και θα δοκίμαζε τη διαχείριση του Κρεμλίνου.
Αν το σενάριο επιβεβαιωθεί, δεν θα σημαίνει αυτόματα ρωσική ανατροπή στο μέτωπο. Θα σημαίνει ότι η Μόσχα επενδύει ακόμη περισσότερο στον πόλεμο φθοράς και ότι η Δύση πρέπει να απαντήσει σε ορίζοντα ετών, όχι ειδησεογραφικών κύκλων.
