Η κοστοστρέφεια είναι ορθή αρχή, αλλά δεν είναι πλήρης ενεργειακή πολιτική. Η κατάργηση της επιχορήγησης στους θερμοσυσσωρευτές, με αναμενόμενη επιβάρυνση περίπου 49%, δείχνει τι συμβαίνει όταν το σύστημα διορθώνει μια παλιά στρέβλωση χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου για τον καταναλωτή.
- Η αλλαγή ισχύει από 1η Μαΐου 2026.
- Η ειδική στήριξη τερματίζεται μετά την καθιέρωση κοστοστρεφών τιμολογίων.
- Η μετάβαση μπορεί να αυξήσει το σχετικό κόστος περίπου 49%.
- Ο συμψηφισμός με φωτοβολταϊκά προσφέρει μερική διέξοδο.
- Απαιτείται στοχευμένο σχέδιο αντικατάστασης για ενεργειακά ευάλωτους.
Η σωστή τιμή δεν λύνει το τεχνολογικό κλείδωμα
Πολλά νοικοκυριά επέλεξαν θερμοσυσσωρευτές όταν το τιμολογιακό σήμα τους καθιστούσε λογική επένδυση. Η πολιτεία αλλάζει τώρα αυτό το σήμα. Αν ο καταναλωτής δεν έχει κεφάλαιο για νέα τεχνολογία, παραμένει εγκλωβισμένος σε ακριβότερο σύστημα.
Ο συμψηφισμός είναι χρήσιμος, όχι καθολικός
Η δυνατότητα να ενταχθεί η κατανάλωση στη φωτοβολταϊκή παραγωγή βοηθά ιδιοκτήτες με κατάλληλη στέγη και επενδυτική δυνατότητα. Δεν βοηθά με τον ίδιο τρόπο ενοικιαστές, διαμερίσματα και χαμηλά εισοδήματα. Μια οριζόντια κατάργηση μπορεί έτσι να έχει άνισες συνέπειες.
Η καλύτερη πολιτική
Χρειάζεται χρονοδιάγραμμα, σαφής ενημέρωση, επιδότηση αντικατάστασης με αποδοτικές αντλίες θερμότητας και κριτήρια που στοχεύουν ευάλωτα νοικοκυριά. Η δαπάνη πρέπει να αξιολογείται σε βάθος ζωής και όχι μόνο ως ετήσια επιχορήγηση ρεύματος.
Η ενεργειακή μετάβαση κερδίζει νομιμοποίηση όταν μειώνει μόνιμα το κόστος και τις εκπομπές. Αν περιορίζεται στην αφαίρεση μιας επιδότησης, κινδυνεύει να γίνει αντιληπτή ως λογιστική μεταφορά βάρους.
