- Η Κίνα συνέδεσε στενότερα τα τραπεζικά δάνεια με το κόστος χρηματοδότησης που διαμορφώνει η κεντρική τράπεζα.
- Το πρώτο νέο μονοετές LPR ορίστηκε στο 4,25%, χαμηλότερα από το παλιό επίσημο σημείο αναφοράς του 4,35%.
- Η πραγματική καινοτομία δεν ήταν μια απλή μείωση επιτοκίου, αλλά η αλλαγή του μηχανισμού μετάδοσης του χρήματος.
Η πιο ισχυρή οικονομική κίνηση της Κίνας δεν συνοδεύτηκε από θεαματική υποτίμηση ή ένα νέο πακέτο δισεκατομμυρίων. Ήταν μια τεχνική αλλαγή σε ένα επιτόκιο, η οποία έδωσε στο Πεκίνο αποτελεσματικότερο έλεγχο της διαδρομής του χρήματος από την κεντρική τράπεζα έως την πραγματική οικονομία.
Στον πυρήνα της βρίσκεται το Loan Prime Rate, γνωστό ως LPR. Το επιτόκιο υπήρχε από το 2013, αλλά για χρόνια δεν λειτουργούσε ως το πραγματικό σημείο αναφοράς για τα δάνεια. Οι τράπεζες εξακολουθούσαν να ακολουθούν το παλιό διοικητικό επιτόκιο και συχνά διατηρούσαν άτυπα κατώτατα όρια στην τιμολόγηση.
Το «μποτιλιάρισμα» του φθηνού χρήματος
Η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας μπορούσε να μειώνει το κόστος ρευστότητας στη διατραπεζική αγορά, χωρίς όμως η μείωση να φτάνει γρήγορα στις επιχειρήσεις. Το αποτέλεσμα ήταν ένα σύστημα δύο ταχυτήτων: από τη μία τα επιτόκια της αγοράς και από την άλλη ένα παλιό σημείο αναφοράς που κρατούσε ακριβότερα τα δάνεια.
Η πίεση έγινε εντονότερη μέσα στον εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ. Η ανάπτυξη επιβραδυνόταν, το γουάν είχε περάσει το συμβολικό όριο των 7 γουάν ανά δολάριο και το Πεκίνο χρειαζόταν στήριξη της οικονομίας χωρίς ανεξέλεγκτη φυγή κεφαλαίων.
Η νέα αλυσίδα του χρήματος
Με τη μεταρρύθμιση του 2019, οι τράπεζες άρχισαν να υποβάλλουν τιμές για το LPR με βάση το κόστος χρηματοδότησής τους από την PBOC, προσθέτοντας το δικό τους περιθώριο. Δημιουργήθηκε έτσι μια καθαρότερη αλυσίδα:
PBOC → χρηματοδότηση τραπεζών → LPR → επιχειρηματικά και στεγαστικά δάνεια.
Το πρώτο μονοετές LPR του νέου συστήματος ανακοινώθηκε στις 20 Αυγούστου 2019 στο 4,25%, από 4,31% προηγουμένως και κάτω από το επίσημο επιτόκιο δανεισμού του 4,35%. Παράλληλα καθιερώθηκε επιτόκιο άνω των πέντε ετών, κρίσιμο για τα στεγαστικά.
Το κράτος δεν περίμενε παθητικά την υιοθέτηση. Για τις μεγάλες τράπεζες τέθηκαν στόχοι ώστε το LPR να χρησιμοποιείται στο 30% των νέων δανείων έως τον Σεπτέμβριο του 2019, στο 50% έως το τέλος του έτους και στο 80% έως τον Μάρτιο του 2020.
MoneyMatters View
Η Κίνα δημιούργησε έναν πιο αγοραίο μηχανισμό και χρησιμοποίησε τη δύναμη του κράτους για να επιβάλει την υιοθέτησή του. Αυτή η αντίφαση εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το κινεζικό οικονομικό μοντέλο: η αγορά καθορίζει περισσότερο την τιμή, αλλά το κράτος εξακολουθεί να αποφασίζει τη δομή και την ταχύτητα της μετάβασης.
Το LPR δεν εξαφάνισε τους κινδύνους για το γουάν, τις εκροές ή το χρέος. Έλυσε όμως ένα πρακτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλες οι κεντρικές τράπεζες. Δεν αρκεί να κάνεις το χρήμα φθηνότερο. Πρέπει η μείωση να φτάσει εκεί όπου επενδύουν και προσλαμβάνουν οι επιχειρήσεις.
The post Το «κρυφό κουμπί» της Κίνας: Πώς το Πεκίνο έστειλε φθηνότερο χρήμα στην οικονομία appeared first on moneymatters.cy.
