Επί διακυβέρνησης Χριστόφια, η μεγάλη επένδυση για την οποία ενδιαφερόταν ο τότε Εμίρης του Κατάρ και αφορούσε εκείνο το περιβόητο φιλέτο απέναντι από το πρώην ξενοδοχείο Χίλτον, είχε αποτελέσει εκείνη την περίοδο μέγα θέμα συζήτησης και ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης και των οικονομικών παραγόντων.
Η προβολή επίσης που έτυχε από τα ΜΜΕ η επένδυση αυτή, η οποία δεν έγινε ποτέ, ήταν εξαιρετικά μεγάλη.
Βεβαίως η κατάληξη του εγχειρήματος και οι προσπάθειες να δώσουμε «γη και ύδωρ» στους καταριανούς να καταστήσουν την Κύπρο «το κέντρο επενδύσεων τους», ήταν απογοητευτική.
Ακολούθησε η τραπεζική και δημοσιονομική κρίση, το ΑΚΕΛ έχασε τις εκλογές και η κυβέρνηση του ΔΗΣΥ που ανέλαβε τη διακυβέρνηση υπό τον Ν. Αναστασιάδη, έβαλε στο ράφι την οποιαδήποτε προοπτική αναζωπύρωσης του ενδιαφέροντος του Εμίρη στο ράφι.
Ο τέως ΠτΔ είχε εκμυστηρευτεί σε συνεργάτες του ότι οι προτεραιότητες ήταν άλλες εκείνη την συγκεκριμένη χρονική περίοδο και ίσως να είχε δίκαιο.
Ωστόσο, όταν η Κύπρος εξήλθε από την οικονομική και τραπεζική κρίση και επανήλθε στις αγορές, δεν υπήρξαν ουσιαστικές προσπάθειες για να αναγνωριστούν έστω οι προθέσεις του Κατάρ να επενδύσει σε αναπτυξιακά έργα στην Κύπρο, πλην της συμμετοχής του εμιράτου σε κοινοπραξία για εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ.
Η κυβέρνηση Αναστασιάδη ίσως είχε και άλλο ένα σοβαρό λόγο για να μην αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον της Λευκωσίας ως προς την προέλκυση του Κατάρ για να προβεί σε επενδύσεις εκατομμυρίων ευρώ στο νησί.
Κυριότερος λόγος ήταν η σύσφιξη των σχέσεων σε όλους σχεδόν τους τομείς του Κατάρ με την Τουρκία. Μέχρι και σήμερα, οι σχέσεις Κατάρ και Άγκυρας είναι εξαιρετικές και οι ανταλλαγές επισκέψεων Ερντογάν και Εμίρη στις πρωτεύουσες των δύο χωρών είναι πυκνές.
Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι ο Ερντογάν και ο Εμίρης έχουν ανοικτή γραμμή επικοινωνίας, με το Κατάρ να προσδίδει μεγάλη σημασία στις αγαστές σχέσεις των δύο μουσουλμανικών κρατών.
Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη και ειδικότερα ο Πρόεδρος, φαίνεται να προσβλέπουν στη διεύρυνση των σχέσεων των δύο χωρών, με τη Λευκωσία να βλέπει με πολύ θετικό φακό τη συμμετοχή του Κατάρ σε μεγάλα αναπτυξιακά έργα στο νησί και γενικότερα να θεωρεί ότι οι χώρες του αραβικού κόλπου, θα ήθελαν να έχουν καλή σχέση με ένα κράτος μέλος της ΕΕ το οποίο γειτνιάζει με αραβικές χώρες.
Οι επικοινωνιολόγοι του ΠτΔ φρόντισαν την περασμένη Δευτέρα στη συνάντηση Χριστοδουλίδη -Εμίρη, να βγάλουν προς τα έξω ότι το Κατάρ επιδεικνύει τεράστιο ενδιαφέρον για να επενδύσει στην Κύπρο και ότι ο ΠτΔ έθεσε ενώπιον του Εμίρη διάφορες ιδέες προς αυτή την κατεύθυνση.
Βγήκε ακόμη προς τα έξω ότι ο Ν. Χριστοδουλίδης «κάλεσε» το Κατάρ, εάν επιθυμούσε, να αναλάβει την επένδυση και διαχείριση της μαρίνας Λάρνακας και του λιμανιού της Λάρνακας.
Τα τελευταία 24ώρα η Προεδρία και μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου δηλώνουν δημόσια ότι η επόμενη μέρα της ακύρωσης της σύμβασης με την κοινοπραξία Κίτιον, θα είναι η κήρυξη διαγωνισμού για την επιλογή ενός άλλου επενδυτή ο οποίος εάν πληροί τα κριτήρια να συνεχίσει το έργο της ανάπτυξης της μαρίνας.
Εδώ όμως προκύπτει ένα ουσιώδες θέμα. Εάν ο Εμίρης του Κατάρ που μελέτησε την ανοικτή πρόταση του Προέδρου Χριστοδουλίδη και την έκρινε συμφέρουσα για το εμιράτο και το επενδυτικό του πρόγραμμα, απαντήσει θετικά, πως θα διαχειριστεί o ΠτΔ, μία τέτοια εξέλιξη και τι απάντηση θα δώσει;
Μήπως θα υποδείξει στον Εμίρη να συμμετέχει στη διαδικασία του νέου διαγωνισμού που θα προκηρυχθεί για την ολοκλήρωση της επένδυσης και τη διαχείριση της μαρίνας και του λιμένα της Λάρνακας; Και ο Εμίρης θα αναμένει τις γραφειοκρατικές διαδικασίες να ολοκληρωθούν και τη Βουλή να δώσει την έγκριση της;
Εκτιμούμε ότι λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει…
