Ένα κράτος δεν μπορεί να απαιτεί πλήρη διαφάνεια από μια αγορά και ταυτόχρονα να αφήνει ασαφή τη βασική φορολογική της ταξινόμηση. Η απόφαση 2407/2026 της ΔΕΔ δεν είναι μόνο μια διαφορά επενδυτή με την εφορία. Είναι προειδοποίηση για το κόστος της κανονιστικής καθυστέρησης.
- Ποσό 620.323,34 ευρώ δεν αναγνωρίστηκε στον κωδικό που χρησιμοποιήθηκε.
- Το πρόβλημα ήταν η νομική κατηγορία και η τεκμηρίωση, όχι απλώς η τραπεζική πίστωση.
- Το προτεινόμενο 15% δεν έχει ακόμη θεσπιστεί.
- Το CARF ενισχύει τη διεθνή ανταλλαγή δεδομένων.
- Η προβλεψιμότητα είναι προϋπόθεση συμμόρφωσης και ανάπτυξης της αγοράς.
Το κράτος αποκτά ορατότητα πριν αποκτήσει καθαρή γλώσσα
Η κύρωση του πλαισίου αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών για crypto, μέσω του OECD CARF, μεταφέρει την αγορά σε περιβάλλον πολύ μεγαλύτερης διαφάνειας. Ανταλλακτήρια και διαμεσολαβητές θα παράγουν περισσότερα δεδομένα για φορολογικούς κατοίκους. Αυτή η εξέλιξη είναι λογική. Γίνεται όμως προβληματική όταν η διοίκηση γνωρίζει περισσότερα για τη συναλλαγή από όσα ο νόμος λέει για τη φορολογική της φύση.
Η αβεβαιότητα δεν είναι ουδέτερη
Όταν νόμιμα κεφάλαια δυσκολεύονται να αναγνωριστούν, οι συνεπείς επενδυτές τιμωρούνται με καθυστερήσεις, κόστη συμβούλων και κίνδυνο διαφορών. Οι τράπεζες γίνονται πιο επιφυλακτικές, οι νεοφυείς επιχειρήσεις επιλέγουν άλλες δικαιοδοσίες και η διοίκηση επιβαρύνεται με υποθέσεις που θα μπορούσαν να αποφεύγονται.
Η πρόταση για φόρο υπεραξίας 15% και απαλλαγή 500 ευρώ προσφέρει κατεύθυνση, όχι ακόμη βεβαιότητα. Χρειάζονται σαφής μέθοδος κόστους κτήσης, κανόνες για wallet-to-wallet μεταφορές, staking, airdrops, ζημιές και μεταβατικές συναλλαγές.
Η στρατηγική λύση
Το νέο πλαίσιο πρέπει να συνδυάσει απλή δήλωση για τον μικρό επενδυτή, αναλυτική τεκμηρίωση για μεγάλα ποσά, ψηφιακή διαλειτουργικότητα και ασφαλή διαδικασία διόρθωσης. Το ζητούμενο δεν είναι να δοθεί προνομιακή μεταχείριση στα crypto, αλλά να εφαρμοστεί η ίδια αρχή που ισχύει σε κάθε ώριμη αγορά: κανόνες γνωστοί πριν από τη συναλλαγή και έλεγχος που βασίζεται σε αποδείξεις.
