Η βραχυπρόθεσμα bearish στροφή της Citi για το δολάριο αναδεικνύει μια βαθύτερη αλλαγή: το αμερικανικό νόμισμα δεν αξιολογείται πλέον μόνο μέσα από τα επιτόκια, αλλά και μέσα από την πολιτική διαχείριση της αγοράς κρατικού χρέους. Ο νέος στόχος των 98,34 μονάδων για τον DXY συμπυκνώνει αυτή την αμφιβολία.
- Η Citi μείωσε την τρίμηνη πρόβλεψη του DXY από 102,12 σε 98,34.
- Οι επαναγορές ομολόγων στοχεύουν στην αποκλιμάκωση των μακροπρόθεσμων αποδόσεων.
- Μια λιγότερο επιθετική Fed περιορίζει το επιτοκιακό πλεονέκτημα του δολαρίου.
- Οι ενδιάμεσες εκλογές συνδέουν νόμισμα, χρέος και πολιτική πίεση.
- Η πραγματική δοκιμασία είναι αν οι ΗΠΑ μπορούν να σταθεροποιούν τα ομόλογα χωρίς να υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στο νόμισμα.
Το παράδοξο της παρέμβασης
Οι μεγαλύτερες επαναγορές τίτλων διάρκειας 10 έως 30 ετών μπορούν να βελτιώσουν τη ρευστότητα και να περιορίσουν μια ανεξέλεγκτη άνοδο αποδόσεων. Ταυτόχρονα, όμως, στέλνουν μήνυμα ότι η κανονική ζήτηση δεν επαρκεί για να απορροφήσει εύκολα το αυξανόμενο χρέος.
Για το δολάριο, η πρώτη επίδραση είναι χαμηλότερες αποδόσεις και μικρότερο κίνητρο τοποθέτησης. Η δεύτερη είναι πιο πολιτική: φόβος ότι η σταθερότητα της αγοράς ομολόγων αποκτά προτεραιότητα έναντι της νομισματικής πειθαρχίας.
Ο εκλογικός πειρασμός
Οι ενδιάμεσες εκλογές αυξάνουν την πίεση για χαμηλότερο κόστος δανεισμού, ισχυρότερη ανάπτυξη και συγκράτηση των τιμών ενέργειας. Αυτοί οι στόχοι δεν είναι πάντοτε συμβατοί. Η χαλάρωση μπορεί να βοηθήσει την οικονομία, αλλά να αναζωπυρώσει τον πληθωρισμό και να αυξήσει το ασφάλιστρο κινδύνου στα ομόλογα.
Η ανεξαρτησία της Fed και η αξιοπιστία του Υπουργείου Οικονομικών γίνονται έτσι τμήματα της ίδιας στρατηγικής εξίσωσης. Η αγορά θα παρακολουθεί όχι μόνο τις αποφάσεις, αλλά και το αν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ρόλων.
Η διεθνής διάσταση
Ένα πιο αδύναμο δολάριο προσφέρει ανάσα σε αναδυόμενες οικονομίες και δανειολήπτες με υποχρεώσεις σε αμερικανικό νόμισμα. Ενισχύει όμως τα εμπορεύματα και μπορεί να μεταφέρει πληθωρισμό πίσω στις ΗΠΑ. Παράλληλα, παρακινεί κεντρικές τράπεζες να διαφοροποιήσουν μέρος των αποθεμάτων τους, χωρίς αυτό να σημαίνει άμεση απώλεια της κυριαρχίας του δολαρίου.
Το στρατηγικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ βασίζεται στην εμπιστοσύνη ότι το νόμισμα και η αγορά ομολόγων λειτουργούν με προβλέψιμους κανόνες. Η τρέχουσα δοκιμασία είναι αν μπορούν να μειώσουν την ένταση στο χρέος χωρίς να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι οι κανόνες προσαρμόζονται στις πολιτικές ανάγκες.
