Για μια μικρή χώρα, η θεραπεία στο εξωτερικό δεν είναι εξαίρεση που μπορεί να εξαφανιστεί. Είναι μόνιμος μηχανισμός πρόσβασης σε πολύ εξειδικευμένη φροντίδα. Το ΓεΣΥ πρέπει επομένως να τη διαχειρίζεται ως στρατηγική προμήθεια υγείας, με διαφάνεια, ποιότητα και λογοδοσία.
- Η κάλυψη ενεργοποιείται όταν η υπηρεσία δεν παρέχεται κατάλληλα ή έγκαιρα στην Κύπρο.
- Ο ΟΑΥ διατηρεί δίκτυο νοσοκομείων στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες.
- Η ισχύς της έγκρισης αυξήθηκε σε 6 μήνες.
- Η επιλογή ακριβότερου νοσοκομείου μπορεί να δημιουργήσει προσωπική διαφορά.
- Χρειάζονται δημόσια κριτήρια ποιότητας, χρόνου και κόστους.
Η μικρή αγορά και η εξειδίκευση
Δεν είναι οικονομικά ή κλινικά λογικό να διατηρεί η Κύπρος κάθε υπερεξειδικευμένη υπηρεσία για πολύ μικρό αριθμό περιστατικών. Η συνεργασία με διεθνή κέντρα μπορεί να προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα. Απαιτεί, όμως, διαπραγματευτική ικανότητα και συνέχεια φροντίδας μετά την επιστροφή.
Η διαφορά κόστους ως ζήτημα ισότητας
Όταν ο δικαιούχος επιλέγει ακριβότερο κατάλληλο νοσοκομείο, μπορεί να καταβάλει τη διαφορά. Ο κανόνας προστατεύει τα δημόσια οικονομικά, αλλά μπορεί να δημιουργήσει άνιση πρόσβαση αν οι λόγοι επιλογής σχετίζονται με γλώσσα, οικογενειακή στήριξη ή κλινική εμπειρία. Η αιτιολόγηση της χαμηλότερης προσφοράς πρέπει να είναι κλινική και όχι μόνο οικονομική.
Τι πρέπει να δημοσιεύει ο ΟΑΥ
Αριθμό εγκρίσεων και απορρίψεων, χρόνους απόφασης, βασικές κατηγορίες θεραπείας, χώρες παραπομπής, μέσο κόστος και αποτελέσματα χωρίς προσωπικά δεδομένα. Έτσι η κοινωνία μπορεί να αξιολογήσει αν η πολιτική είναι δίκαιη και αν το δίκτυο βελτιώνεται.
Η παράταση στους έξι μήνες είναι πρακτική βελτίωση. Η ώριμη πολιτική, όμως, χρειάζεται κάτι περισσότερο: ο ασθενής να γνωρίζει γιατί επιλέχθηκε ένα κέντρο, τι πληρώνεται και ποιος λογοδοτεί για την ποιότητα της φροντίδας.
