Ώρα 6 το πρωί 15 Μαρτίου του 2028. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, εκλεγμένος πλέον Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ξυπνά νωρίτερα από το συνηθισμένο, νιώθοντας κάτι… περίεργο. Σαν να υπάρχει μια αόρατη σκιά πάνω από το κρεβάτι του. Κοιτάζει γύρω του, τίποτα. Ανοίγει τις κουρτίνες και βλέπει, με τρόμο, έναν υπάλληλο από το γραφείο του νέου Γενικού Ελεγκτή Κρίνου Κρίνου να μετράει τις ραφές στις κουρτίνες του προεδρικού υπνοδωματίου!
Οδυσσέας (φουσκώνοντας το στήθος του με αέρα δικαιοσύνης):
“Καλέ μου άνθρωπε, τι κάνεις εκεί;”
Υπάλληλος Γενικού Ελεγκτή (με σοβαρό ύφος):
“Καλημέρα, κύριε Πρόεδρε. Έλεγχος για υπέρβαση του προϋπολογισμού στις κουρτίνες. Έχουμε ένδειξη ότι το ύφασμα είναι πιο πολυτελές από ό,τι εγκρίθηκε!”
Ο Οδυσσέας κοιτάζει τις κουρτίνες σαν να βλέπει ξαφνικά ένα φάντασμα από το παρελθόν του. Ξέρει καλά πως είναι να κάνεις έλεγχο, αλλά αυτή τη φορά, το παιχνίδι έχει αλλάξει.
Οδυσσέας (ψιθυρίζοντας):
“Το γύρισμα της μοίρας… Μήπως έπρεπε να είχα βάλει πιο φτηνό ύφασμα;”
Πράξη 2: Ο πρώτος επίσημος έλεγχος
Η μέρα συνεχίζεται και ο Οδυσσέας ετοιμάζεται για τη σύσκεψη με τους υπουργούς του. Πριν προλάβει να πάρει τη θέση του, όμως, ο Υπουργός Οικονομικών του Πασχάλης Κουκουμάς χτυπάει νευρικά την πόρτα με ένα φάκελο στο χέρι.
Υπουργός Οικονομικών (αναστατωμένος):
“Κύριε Πρόεδρε, ήρθε το πρώτο πόρισμα του Γενικού Ελεγκτή Κρίνου Κρίνου. Κατηγορούμαστε για υπερβολικές δαπάνες στα… πλακάκια της τουαλέτας!”
Οδυσσέας (με γουρλωμένα μάτια):
“Σοβαρά τώρα; Ποιος μπορεί να κατηγορηθεί για πλακάκια; Είναι ανθεκτικά και… αντικείμενο τέχνης! Πήραμε αυτά με τη χρυσή επένδυση γιατί δίνουν κύρος στο κράτος.”
Υπουργός Οικονομικών:
“Ο νέος Ελεγκτής λέει πως είναι υπερβολή, και πως θα μπορούσαμε να βάλουμε απλά πλακάκια από αλυσίδα DIY.”
Οδυσσέας (σαρκαστικά):
“DIY; Να μας στείλει και οδηγίες συναρμολόγησης τότε, μαζί με το εγχειρίδιο περί διαφάνειας!”
Οι υπόλοιποι συνεργάτες προσπαθούν να πνίξουν τα γέλια τους. Ο Οδυσσέας σηκώνεται, αποφασισμένος να αντιμετωπίσει τον νέο Ελεγκτή, ανυποψίαστος πως τα πράγματα πρόκειται να γίνουν πολύ χειρότερα.
Πράξη 3: Ο μεγάλος θάνατος των λουλουδιών
Λίγες μέρες αργότερα, έρχεται η δεύτερη βόμβα: Ο Ελεγκτής έχει αποφασίσει να ελέγξει την προμήθεια… των λουλουδιών του Προεδρικού Μεγάρου!
Υπάλληλος Προεδρικού (με τρεμάμενη φωνή):
“Κύριε Πρόεδρε, ζητάνε όλα τα τιμολόγια για τα λουλούδια στον κήπο. Και κυρίως για αυτά τα ακριβά τριαντάφυλλα που παραγγείλατε από το εξωτερικό.”
Οδυσσέας (κλείνει τα μάτια και παίρνει μια βαθιά ανάσα):
“Τα τριαντάφυλλα ήταν συμβολικά! Το κόκκινο τους χρώμα αντιπροσωπεύει το πάθος της κυβέρνησης για την πρόοδο! Πώς δεν το καταλαβαίνουν;”
Υπάλληλος Προεδρικού:
“Λέει επίσης ότι μπορούσαμε να αγοράσουμε κυπριακά λουλούδια με το μισό κόστος.”
Οδυσσέας (με αυστηρό ύφος):
“Ναι, αλλά αυτά τα λουλούδια δεν έχουν το… διεθνές κύρος που απαιτείται σε έναν προεδρικό κήπο. Τι θα πει ο ξένος Τύπος; Ότι βάζουμε μαργαρίτες στον κήπο;”
Πράξη 4: Η απόλυτη σύγκρουση
Ο Οδυσσέας δεν αντέχει άλλο. Αποφασίζει να καλέσει τον νέο Γενικό Ελεγκτή για μια κατ’ ιδίαν συζήτηση. Στο Προεδρικό Μέγαρο, οι δύο άνδρες κάθονται απέναντι σε ένα τραπέζι, με την ατμόσφαιρα να μυρίζει… έλεγχο.
Οδυσσέας (παίζοντας νευρικά με το μολύβι του):
“Λοιπόν, κύριε Ελεγκτή. Έλεγχος στα πλακάκια, έλεγχος στις κουρτίνες, έλεγχος στα λουλούδια… Αύριο τι; Θα κάνετε έλεγχο στα μολύβια μου;”
Γενικός Ελεγκτής (ατάραχος):
“Κύριε Πρόεδρε, στην πραγματικότητα υπάρχει ήδη μια καταγγελία για τη μάρκα των μολυβιών σας. Είναι πιο ακριβά από αυτά που χρησιμοποιούνται συνήθως στο Δημόσιο.”
Ο Οδυσσέας μένει σιωπηλός για μια στιγμή, καταπίνοντας τη γλώσσα του. Κοιτάζει το μολύβι του και σκέφτεται πόσο διαφορετική ήταν η ζωή του όταν εκείνος ήταν στη θέση του Ελεγκτή.
Οδυσσέας (ψιθυρίζοντας στον εαυτό του):
“Έτσι ήμουν κι εγώ; Μήπως είχα ξεπεράσει τα όρια;”
Πράξη 5: Η υπέρτατη αντίδραση
Στο τέλος, όμως, ο Οδυσσέας δεν είναι ένας άνθρωπος που εγκαταλείπει τη μάχη. Αποφασίζει να αντεπιτεθεί με το μοναδικό όπλο που του έμεινε: το χιούμορ.
Στη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου, ο Οδυσσέας αντιμετωπίζει τις κατηγορίες του Ελεγκτή με το γνωστό του σαρκαστικό ύφος.
Οδυσσέας (με ένα χαμόγελο πλατύ όσο ο Ακάμας):
“Κυρίες και κύριοι, μου κάνουν έλεγχο στα λουλούδια, στα πλακάκια και στα μολύβια. Ε, λοιπόν, να σας πω κάτι; Εγώ προσωπικά ελέγχω κάθε πρωί τα δημητριακά μου. Μήπως είναι υπερβολή; Μήπως να φέρω τον Ελεγκτή να δει και το μέγεθος του κουταλιού μου;”
Ο Τύπος γελάει, και ο Οδυσσέας ξέρει πως μόλις γύρισε το παιχνίδι. Η αντιπαράθεση με τον Γενικό Ελεγκτή είναι πλέον μια κωμωδία που όλοι απολαμβάνουν, ακόμα και ο ίδιος ο Ελεγκτής, που φαίνεται να το παίρνει πιο χαλαρά από εδώ και πέρα.
Ο Οδυσσέας, πλέον ένας πρόεδρος που ζει την απόλυτη ειρωνεία της μοίρας, συνειδητοποιεί ότι κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο. Αλλά όπως έλεγε πάντα, το καλύτερο όπλο ενάντια στον έλεγχο είναι να τον κάνεις… αστείο. Και έτσι, ο πρώην Γενικός Ελεγκτής ζει την προεδρική του θητεία με το ίδιο πάθος, αλλά και με την ικανότητα να γελάει πρώτος, και καλύτερα από όλους.
*Το σενάριο είναι προϊόν μυθοπλασίας και ελπίζουμε να σας χαρίσαμε κάποια χαμόγελα διαβάζοντας το.
