- Στην Ελλάδα, το 56,3% των νέων ηλικίας 25-34 ετών ζει με τους γονείς του.
- Η στέγη απορροφά περίπου 35% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι 19% στην ΕΕ.
- Η στεγαστική κρίση δεν είναι πλέον μόνο οικονομικό πρόβλημα· επηρεάζει άμεσα τη δημιουργία οικογένειας και το δημογραφικό.
Η στεγαστική κρίση εξελίσσεται σε έναν από τους πιο ισχυρούς μηχανισμούς επιδείνωσης του δημογραφικού προβλήματος, καθώς χιλιάδες νέοι αναβάλλουν την ανεξαρτητοποίηση, τη συμβίωση και τη δημιουργία οικογένειας.
Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το 2025, το 56,3% των νέων ηλικίας 25 έως 34 ετών στην Ελλάδα εξακολουθεί να ζει με τους γονείς του. Πρόκειται για το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πίσω από την Κροατία με 62,3% και πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 30,1%.
Η κατοικία απορροφά το εισόδημα
Το στεγαστικό κόστος στην Ελλάδα απορροφά περίπου το 35% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι 19% κατά μέσο όρο στην ΕΕ. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το 26%-27% των νοικοκυριών διαθέτει πάνω από το 40% του καθαρού εισοδήματος για στέγη, όταν το αντίστοιχο ευρωπαϊκό ποσοστό κινείται κοντά στο 8%.
Στην Αθήνα, το ενοίκιο μπορεί να απορροφήσει έως και 57% ενός μέσου μισθού. Την ίδια στιγμή, ο δείκτης τιμών κατοικίας προς εισόδημα έχει αυξηθεί κατά περίπου 25% από το 2015, σύμφωνα με στοιχεία του OECD.
Από την οικονομική πίεση στη δημογραφική αναβολή
Η μέση ηλικία αποχώρησης από το πατρικό σπίτι έχει ξεπεράσει τα 30 έτη. Αυτό συμπιέζει τον χρόνο μέσα στον οποίο οι νέοι μπορούν να σταθεροποιήσουν την επαγγελματική και προσωπική τους ζωή, περιορίζοντας συχνά τόσο την απόφαση για πρώτο παιδί όσο και τη δυνατότητα απόκτησης δεύτερου.
Σε χώρες όπως η Δανία και η Φινλανδία, όπου μόλις περίπου 4% των νέων 25-34 ετών ζει με τους γονείς του, η πρόσβαση σε ενοικιαζόμενη κατοικία, η κοινωνική στέγη και οι σταθερότερες αμοιβές λειτουργούν διαφορετικά. Η σύγκριση δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι πολιτισμικό, αλλά σε μεγάλο βαθμό οικονομικό και θεσμικό.
Χωρίς ουσιαστική αύξηση της προσφοράς κατοικιών, καλύτερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και πολιτικές που συνδέουν τη στέγη με την οικογενειακή πολιτική, το δημογραφικό θα συνεχίσει να επιδεινώνεται. Η φθηνότερη κατοικία δεν αποτελεί απλώς κοινωνική παροχή, αλλά επένδυση στη μελλοντική παραγωγική βάση της οικονομίας.
The post Στέγη ή οικογένεια; Το κόστος κατοικίας παγιδεύει τους νέους και βαθαίνει το δημογραφικό appeared first on moneymatters.cy.
