Strategist Ai · AI Takeaways
- Στην Ελλάδα, το 59,3% στηρίζει την προώθηση θαλάσσιων πάρκων και ηλεκτρικής σύνδεσης με την Κύπρο ως ενιαίου σχεδιασμού, έναντι 30,6% που προτιμά συμβιβασμό με την Τουρκία.
- Η στήριξη εμφανίζεται και πέρα από ένα κόμμα, αλλά το ερώτημα δεν απομονώνει τη στάση για κάθε έργο.
- Η μέτρηση δεν αφορά την κοινή γνώμη της Κύπρου και δεν υποκαθιστά τις διπλωματικές, επιχειρησιακές και χρηματοδοτικές αποφάσεις.
Η Κύπρος βρίσκεται στον πυρήνα μιας νέας μέτρησης της ελληνικής κοινής γνώμης για τα ελληνοτουρκικά. Στο δεύτερο μέρος της δημοσκόπησης της MRB για το OPEN, το 59,3% επιλέγει να προχωρήσει η Ελλάδα με τον σχεδιασμό της για τα θαλάσσια πάρκα και την ηλεκτρική σύνδεση με την Κύπρο, ακόμη και αν χρειαστεί περιφρούρηση των έργων με πολεμικά πλοία και αεροσκάφη. Το 30,6% προτιμά συμβιβαστική λύση με την Τουρκία ώστε να αποφευχθεί η όξυνση και το 10,1% δεν απαντά.
Το προβάδισμα των 28,7 ποσοστιαίων μονάδων δείχνει σημαντικό περιθώριο πολιτικής στήριξης στην Αθήνα. Δεν αποτελεί, όμως, λευκή επιταγή για οποιοδήποτε μέσο ή χρονοδιάγραμμα. Η διατύπωση ένωσε δύο αντικείμενα και έθεσε ένα υποθετικό ενδεχόμενο προστασίας των έργων. Δεν μετρήθηκε ξεχωριστά ούτε η αποδοχή του καλωδίου ούτε η στάση απέναντι σε συγκεκριμένη ναυτική επιχείρηση.
Ένα μήνυμα πέρα από την κυβερνητική βάση
Το αξιοσημείωτο δεν είναι μόνο το συνολικό ποσοστό. Στην ίδια καταγραφή, τη θέση «να προχωρήσουν» τα δύο έργα επιλέγει το 75,2% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, το 58% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και το 59,4% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ. Οι κομματικές διαφοροποιήσεις παραμένουν υπαρκτές, αλλά η υποστήριξη δεν περιορίζεται σε μία πολιτική παράταξη. Μεταξύ των αναποφάσιστων, η ίδια επιλογή προηγείται με 45% έναντι 36,9% για τον συμβιβασμό.
Η μέτρηση πραγματοποιήθηκε 14–16 Σεπτεμβρίου σε πανελλαδικό δείγμα 1.000 ατόμων ηλικίας 17 ετών και άνω, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα μεθοδολογικά στοιχεία. Αφορά, συνεπώς, πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα και όχι στην Κύπρο. Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δήθεν κυπριακή αποδοχή των οικονομικών ή γεωπολιτικών όρων της διασύνδεσης.
Τι αλλάζει στην εξίσωση Αθήνας–Λευκωσίας
Η ηλεκτρική διασύνδεση είναι για την Κύπρο πολύ περισσότερα από ένα διμερές έργο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη χαρακτηρίζει δρόμο για να τερματιστεί η ηλεκτρική απομόνωση της χώρας και αναγνωρίζει ρητά ότι η γεωπολιτική πολυπλοκότητα έχει επηρεάσει την πρόοδο, με πιθανές συνέπειες στο χρονοδιάγραμμα και στο κόστος. Γι’ αυτό η πολιτική αντοχή στην Ελλάδα έχει σημασία: μειώνει τον κίνδυνο εσωτερικής αναδίπλωσης τη στιγμή που οι τεχνικές έρευνες και οι αποφάσεις χρηματοδότησης απαιτούν συνέχεια.
Από την άλλη, η δημοσκοπική στήριξη δεν εκδίδει NAVTEX, δεν λύνει διαφωνίες κόστους και δεν εξασφαλίζει μόνη της τη διπλωματική διαχείριση ενός επεισοδίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα και η Λευκωσία θα κριθούν από τον κοινό επιχειρησιακό σχεδιασμό, τη σαφή κατανομή κινδύνων και την ικανότητά τους να μετατρέψουν τη στρατηγική προτεραιότητα σε εκτελέσιμο έργο.
Το Ισραήλ μετρήθηκε χωριστά
Σε άλλο ερώτημα, το 51,1% υποστηρίζει τη συνέχιση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας–Ισραήλ με το επιχείρημα της ενίσχυσης της ελληνικής άμυνας· το 30,3% ζητεί να ληφθούν υπόψη οι τουρκικές αντιδράσεις και 18,6% δεν τοποθετείται. Το αποτέλεσμα δεν είναι ψήφος υπέρ μιας συγκεκριμένης τριμερούς συμφωνίας με την Κύπρο και δεν πρέπει να συγχέεται με το ποσοστό για το καλώδιο και τα πάρκα.
Η πραγματική πολιτική σημασία της μέτρησης είναι ότι η Κύπρος δεν εμφανίζεται ως περιφερειακή υποσημείωση στις ελληνικές επιλογές της Ανατολικής Μεσογείου. Το τι θα υλοποιηθεί θα εξαρτηθεί από αποφάσεις κυβερνήσεων, ρυθμιστών και επενδυτών, όχι από την ίδια τη δημοσκόπηση.
