Η αμερικανική προσπάθεια να προκαλέσει «οικονομική ασφυξία» στο Ιράν έχει έναν καθοριστικό γεωγραφικό προορισμό: την Κίνα. Δεν αρκεί να μπουν στη μαύρη λίστα ιρανικά πλοία και εταιρείες. Για να περιοριστούν ουσιαστικά τα έσοδα της Τεχεράνης, η Ουάσιγκτον πρέπει να επηρεάσει τα ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια, τις τράπεζες, τους μεσάζοντες και τις ναυτιλιακές που κρατούν ζωντανή την αλυσίδα.
- Το αμερικανικό Treasury εκτιμά ότι η Κίνα αγοράζει περίπου 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου.
- Κεντρικό στόχο αποτελούν τα ανεξάρτητα διυλιστήρια της Shandong.
- Οι δευτερογενείς κυρώσεις μπορούν να πλήξουν τράπεζες, ασφαλιστές και ναυτιλιακές τρίτων χωρών.
- Υπερβολικά γρήγορη σύσφιξη μπορεί να αυξήσει διεθνώς το πετρέλαιο.
- Η επιτυχία εξαρτάται από το αν το κόστος παραβίασης υπερβαίνει την έκπτωση του ιρανικού αργού.
Γιατί το Πεκίνο είναι το κλειδί
Σε επίσημη προειδοποίηση του Απριλίου, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών ανέφερε ότι η Κίνα απορροφά περίπου 90% των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου και ότι η πλειονότητα καταλήγει σε ανεξάρτητα «teapot» διυλιστήρια, κυρίως στην επαρχία Shandong. Αυτές οι επιχειρήσεις αγοράζουν αργό με έκπτωση και διαθέτουν μεγαλύτερη ανοχή στο ρίσκο από τους μεγάλους κρατικούς ομίλους.
Το πετρέλαιο μετακινείται μέσω αλλαγών σημαίας, μεταφορτώσεων από πλοίο σε πλοίο, απενεργοποιημένων πομπών και περίπλοκων εταιρικών σχημάτων. Για αυτό οι κυρώσεις μετατοπίζονται από τον ίδιο τον παραγωγό στα σημεία που χρειάζονται πρόσβαση σε δολάρια, ασφάλιση, εξοπλισμό ή διεθνή λιμάνια.
Το όπλο των δευτερογενών κυρώσεων
Οι δευτερογενείς κυρώσεις θέτουν ένα δίλημμα σε τρίτες εταιρείες: συναλλαγές με το Ιράν ή πρόσβαση στο αμερικανικό σύστημα. Όσο μεγαλύτερη είναι η εξάρτηση μιας τράπεζας ή ναυτιλιακής από διεθνείς αγορές, τόσο ισχυρότερη η αποτροπή. Τα μικρά διυλιστήρια, όμως, μπορούν να χρησιμοποιούν κινεζικό νόμισμα, τοπικές τράπεζες και μεσάζοντες με περιορισμένη έκθεση στις ΗΠΑ.
Το πετρελαϊκό δίλημμα της Ουάσιγκτον
Η αμερικανική κυβέρνηση θέλει να μειώσει τα ιρανικά έσοδα χωρίς να αφαιρέσει απότομα μεγάλο όγκο από μια ήδη διαταραγμένη αγορά. Αν η εφαρμογή είναι υπερβολικά επιθετική, η άνοδος του Brent μπορεί να ενισχύσει τον πληθωρισμό και να αυξήσει τα έσοδα άλλων παραγωγών. Αν είναι πολύ χαλαρή, η Τεχεράνη θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί το κράτος και τις περιφερειακές της δυνατότητες.
Η μάχη θα κριθεί στο περιθώριο κέρδους. Αν η έκπτωση του ιρανικού αργού παραμένει μεγαλύτερη από το αναμενόμενο κόστος κυρώσεων, οι αγοραστές θα συνεχίσουν. Αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να αυξήσουν το χρηματοδοτικό, ασφαλιστικό και τεχνολογικό κόστος, η αλυσίδα θα στενέψει χωρίς να χρειαστεί πλήρης ναυτικός αποκλεισμός.
The post Το οικονομικό D-Day κατά του Ιράν περνά από την Κίνα: Το δύσκολο στοίχημα των ΗΠΑ appeared first on moneymatters.cy.
